Forwriter Rally Board

วอร์มอัพแรลลี => 4. มะนอแน่ / mamae => ข้อความที่เริ่มโดย: mamae ที่ สิงหาคม 05, 2014, 10:15:54 PM

หัวข้อ: วันที่ 1 ของการตั้งเป้ารีไร้ท์ แหวนแห่งธาษตรี
เริ่มหัวข้อโดย: mamae ที่ สิงหาคม 05, 2014, 10:15:54 PM
ตั้งเป้าในการเขียนให้เป็นประจำสม่ำเสมอทุกวัน ในเวลา 22.00 น. ของทุกวัน โดยตั้งไว้ว่า จะทำติดต่อกัน 21 วัน
วันที่ 1 ทำได้ (แต่ไม่จำกัดหน้ากระดาษนะคะ ยังไม่เก่งพอจะกำหนด 5 หน้า 555)


สามเดือนต่อมาหลังจากเหตุการณ์ในวันนั้น ผู้รับการศึกษาปีสุดท้ายได้เข้ารับการประกาศให้เป็นผู้มีวิชาเต็มตัว และก่อนจะแยกย้ายจากกันทางสำนักศึกษาป่าแห่งเวทย์ ได้ประกาศข่าวอันเป็นมงคลยิ่งของราชอาณาจักรธาษตรี นั้นก็คือ พิธีนวพธูขององค์รัชทายาทอินธมพระสหายร่วมชั้นเรียนของทุกคน 

สำหรับพิธีนวพธูเป็นราชประเพณีสืบเนื่องกันมาแต่บรรพชน คราใดที่องค์รัชทายาทสำเร็จการศึกษาจากสำนักศึกษาป่าแห่งเวทย์ ต้องจัดให้มีการคัดสรรคู่ครองโดยใช้ธำมรงค์ศักดิ์สิทธิ์เสี่ยงทาย นอกจากองค์รัขทายาทแล้ว องค์ชายในพระสนมก็จะได้เข้าร่วมในพิธี แม้แต่องค์ชายของอาณาจักรใกล้เคียงก็สามารถเข้าร่วมพิธีนี้ได้เช่นกัน ส่วนองค์หญิงหรือหญิงสาวทั่วทุกแคว้นที่มีอายุเข้าเกณฑ์จะถูกเชิญให้มาเข้าร่วมงานพิธี

การจัดเตรียมงานจะมีหลายฝ่ายที่เข้ามาเกี่ยวข้อง ฝ่ายสำนักศึกษาป่าแห่งเวทย์จะดูแลรับผิดชอบธำมรงค์ที่จะใช้เข้าร่วมพิธี หากองค์ชายแคว้นอื่นต้องการเข้าร่วมจะต้องแจ้งสาส์นให้สำนักศึกษาป่าแห่งเวทย์รับทราบ เพื่อจัดหาธำมรงค์มาเข้าร่วมพิธี และการปลุกเสกธำมรงค์จะทำการเป็นความลับมิให้ผู้ใดที่ไม่เกี่ยวข้องรับรู้โดยเด็ดขาด

ฝ่ายราชวังจะดูแลรับผิดชอบด้านจัดสถานที่ รวมถึงเชิญสาส์นไปยังแว่นแคว้นต่าง ๆ ส่วนฝ่ายในจะรับผิดชอบด้านอาหาร และดอกไม้ประดับตกแต่งทั่วราชวัง ข้าหลวงสาว ๆ จะถูกกะเกณฑ์โดยข้าหลวงรุ่นใหญ่ซึ่งเคยผ่านพิธีมาครั้งยังสาว ๆ และงานนี้แม่งานที่ทุกคนต้องคอยเชื่อฟัง ท่านดำรงตำแหน่งคุณพระนมองค์รัชทายาท ท่านเป็นสตรีผู้สูงวัยอายุเกือบจะขึ้นต้นด้วยเลขเจ็ดอีกไม่กี่ปี แม้จะอายุมากแต่ความแคล่วคล่องว่องไวไม่มีใครเกินท่าน ไม่ว่าท่านจะเดินไปทางไหนข้าหลวงทุกนางจะเกรงกลัวต่อความเฉียบขาด ท่านเป็นประเภทไม่เจรจาเล่นกับใคร เข้มงวดกฎระเบียบทุกอย่าง ปากท่านร้ายไม่มีผู้ใดกล้าต่อกร แต่ท่านจะยอมลงให้เพียงองค์ราชา องค์ราณี องค์รัชทายาท และเจ้าหญิงองค์น้อยเท่านั้น

“เร่งกันหน่อย องค์อินธมใกล้เสด็จถึงตำหนักแล้ว อย่าเอาแต่พูดคุยกัน” เสียงเอ็ดของท่านดังกังวานไปทั่วบริเวณ แค่ได้ยินเพียงนั้นข้าหลวงนางใดกำลังเพลิดเพลินกับการคุยจ้อ มีอันต้องรีบขวนขวายทำงานตรงหน้าอย่างเร่งด่วน เพราะนั่นหมายความว่า เมื่อใดที่ได้ยินเสียงท่าน อีกไม่เกินหนึ่งนาทีจะได้ประสบพบหน้าท่านแน่

เสียงเหย้าแหย่ดังมาจากศาลาไม้ที่ประทับหลังหย่อมข้างสระบุษบันในสวนสำราญ ณ ตำหนักศตรัศมิ์ เป็นความคุ้นเคยของข้าราชบริพารซึ่งมักจะได้ยินการเหย้าแหย่ของพระสหายยามเสด็จพักจากการเล่าเรียน พระสหายทั้งสามจะตามมาพักด้วยก่อนจะแยกย้ายกลับยังที่พำนักของแต่ละคน แต่ครั้งนี้แปลกกว่าทุกครั้งที่ผ่านมา เพราะพระสหายตามเสด็จด้วยเพียงสองคนเท่านั้น และยังเป็นการกลับหลังจากจบการศึกษามาเข้าร่วมพิธีนวพธู

   “อินธม เพียงหนึ่งราตรี เจ้าจะมีหญิงงามคอยเอาอกเอาใจเจ้าไม่ห่าง เจ้าไม่รู้สึกตื่นเต้นเช่นข้ารึ” กัษณะวายุพระสหายผู้ได้รับฉายาว่า เจ้าสำราญเอ่ยถาม แต่ผู้ถูกเอ่ยพระนามเพียงหันมาสบตาไม่ทรงตรัสตอบ

   “ใยเจ้าไม่เข้าร่วมพิธีนี้เล่ากัษณะ” สหายอีกผู้หนึ่งซึ่งนั่งอยู่บนโขดหินประดับเบื้องนอกเอ่ยถาม

   “ษณพ เจ้าก็รู้ว่า บิดาของข้านั่นหมั้นหมายลูกสาวเพื่อนของท่านไว้ให้ข้าแต่เล็กแล้ว อีกไม่กี่เพลา พ่อของนางก็จะพานางมาสู่เรือนข้าแล้ว ขืนข้าเข้าพิธีมีหวังสมบัติทุกชิ้นของบิดา ข้าก็ชวดเสียเปล่านะซิ” คนถูกเอ่ยถามร้อนรน แต่ไม่วายจะถามก่อกวน “แล้วเจ้าล่ะษณพ”

   “ข้ามิอยากหาห่วงมาใส่คอ ณ เวลานี้ เมื่อใดที่ข้าเจอคนที่ใช่ นั่นแหละข้าถึงจะตกลงปลงใจด้วย” ษณพผู้มีฉายาว่า จอมแผนการ จะคิดก่อนจะทำบางสิ่งบางอย่างเสมอกล่าวย้อน

   วงสนทนามีอันต้องเงียบลง เมื่อขบวนเครื่องเสวยถูกนางข้าหลวงทยอยพากันมาวางบนโต๊ะในศาลาที่ประทับ โดยมีคุณข้าหลวงใหญ่ หรือทุกคนเรียกขานว่า คุณพระนมกาน้า เป็นผู้จัดวาง พร้อมกับบ่นว่า เหล่านางข้าหลวงที่ชะม้ายชายตามองพระสหายขององค์รัชทายาท แต่พอนางเหล่านั้นเหลือบไปเห็นสายตาดุของคุณพระนมต่างพากันรีบก้มหน้าวางเครื่องเสวยเสร็จก็ถอยออกไปยืนรอคำสั่งด้านนอกศาลาที่ประทับ ก่อนจะถูกไล่ให้กลับไปทำงานที่ค้างอยู่ของแต่ละนาง เหลือไว้แต่ข้าหลวงต้นเครื่องสองสามนาง

   “ท่านกัษณะวายุ ข้าไม่ยอมให้นางข้าหลวงสาว ๆ กับท่านไปเชยชมเล่นดอก”

   “โถ้คุณพระนม ทำไมใจร้ายกับข้าคนเดียว ไม่ให้ข้ามองข้าหลวงสาว ๆ ข้ามองคุณพระนมแทนย่อมได้ ใช่ท่านจะมิสวยงาม ออกจะดูเพลินตา” กัษณะวายุไม่แคล้วใช้คารมหวานหยอดใส่คุณข้าหลวงใหญ่

   “อย่ามาชมคนแก่ให้ชื่นใจหลงกลเล่น ไปปากหวานกับพวกแม่สาว ๆ เถอะ”

   “รู้ทันข้าทุกที” กัษณะวายุหัวเราะลั่นเมื่อได้รับค้อนวงใหญ่จากคุณข้าหลวงผู้มากประสบการณ์

   เมื่อคุณข้าหลวงท่านจัดแจงทุกอย่างจนเรียบร้อย ท่านก็เดินเข้าไปถวายบังคมองค์รัชทายาท ก่อนจะทูลเชิญเสด็จเข้าตำหนักเพื่อเตรียมการตามประเพณี

   “หม่อมฉันจะทูลเชิญองค์ธมเข้าตำหนักเพื่อเตรียมพระองค์ให้พร้อมสำหรับเช้ารุ่งของพรุ่งนี้นะเพคะ ส่วนทางนี้หม่อมฉันจะให้กันยาคอยรับใช้ทุกพระองค์เพคะ”

   “คุณพระนมไม่ต้องให้นางอยู่รับใช้พวกข้าหรอก พวกข้ามาที่นี้บ่อยรู้ทุกซอกทุกมุม พวกนางคงมีงานต้องทำกันมาก ตามสบายเถอะ” ษณพเอ่ยขึ้นอย่างเกรงใจ จนถูกเพื่อนต่อว่า

   “ษณพ เจ้าพูดเช่นนี้ ข้าก็อดชื่นชมความสดใสน่ารักของนางข้าหลวงของคุณพระนมนะซิ”

   “ไปเถอะพระนมเดี๋ยวเราตามไป” องค์รัชทายาทตรัสตอบ คุณพระนมมีทีท่าลังเล แต่ก็จำเป็นต้องถอนสายบัว ก่อนจะเดินจากไป แต่ยังคงเหลือนางกำนัลต้นเครื่องไว้ให้คอยรับใช้อยู่ห่าง ๆ

   “ใครรู้บ้างว่า บุษบันไปไหน แล้วธีรอัคคีถูกปล่อยออกมาจากห้องสงบใจหรือยัง” กัษณะวายุเอ่ยสอบถามลอยขึ้นมา

   ทุกคนรวมทั้งองค์รัชทายาททรงเงียบ ไม่มีใครปริปากตอบคำถามที่ค้างคาใจคนถามที่มีทีท่าอยากรู้อยากเห็นหันไปส่งสายตาถามคนนั้นทีคนโน้นทีให้วุ่นวาย
 
หัวข้อ: Re: วันที่ 1 ของการตั้งเป้ารีไร้ท์ แหวนแห่งธาษตรี
เริ่มหัวข้อโดย: รัญชิดา ที่ สิงหาคม 06, 2014, 08:54:32 PM
ว้าวๆๆๆ ของจริงมาแล้ว สู้ๆ นะคะ

เขียนทุกวัน ลงทุกวัน ได้เท่าไรช่างมันเนาะ ฮ่าๆๆ