แสดงกระทู้

This section allows you to view all posts made by this member. Note that you can only see posts made in areas you currently have access to.


Topics - lung_tom

หน้า: [1] 2 3 ... 13
1
ลบค่ะ

2
3. ลุงทอม / noneko / สาปเคหาสน์ บทที่ 19
« เมื่อ: ตุลาคม 15, 2017, 04:47:24 PM »
ลบค่ะ

3
3. ลุงทอม / noneko / สาปเคหาสน์ บทที่ 18
« เมื่อ: ตุลาคม 14, 2017, 03:13:51 PM »

บทที่ 18
   
ภูษิตเร่งฝีเท้า เขามุ่งหน้าไปที่ห้องเก็บของที่เรือนแถวของพวกคนใช้ ถึงเวลาต้องตัดสินใจแล้ว ชายหนุ่มคิดว่าทุกอย่างเริ่มบานปลายจนควบคุมสถานการณ์ไม่อยู่ มีคนตายมากเกินไปแล้ว แค่ธวัชตายผู้กองกาจพลก็กัดไม่ยอมปล่อย นี่เพียงพิศก็ยังมาตายอีกศพ ที่สำคัญหมอลลิตาหายตัวไปอย่างนี้ ไอ้ตำรวจต้องคลั่งแน่

แต่มันช่วยไม่ได้ หมอลลิตาอาจจะได้เบาะแสอะไรบางอย่างเธอเลยเดินเพ่นพ่านไปทางตึกประจิม เขาต้องหยุดเธอไว้ก่อน แต่ก็ตัดสินใจไม่ถูกว่าจะจัดการอย่างไรกับเธอดี เขาไม่อยากฆ่า การฆ่าใครสักคนไม่ใช่เรื่องง่าย เขาจึงลากเธอไปขังไว้ในห้องลับ ไม่รู้สิ... บางทีถ้าเขาพยายามลืมเรื่องนี้ไปเสีย เธออาจจะแห้งตายไปเองก็ได้

พวกคนใช้เห็นสีหน้าเขาตอนที่เดินเข้ามาที่เรือนแถว ต่างก็รู้ว่าเขากำลังอารมณ์ไม่ดี ไม่สิ เขาใกล้จะคลั่งแล้วต่างหาก พวกมันเสนอหน้าเข้ามารอรับคำสั่งว่าเขาจะต้องการอะไรเลยโดนตวาดลั่น หัวหดเข้าไปในเรือนแถวกันหมด

ชายหนุ่มเปิดประตูห้องเก็บของ กวาดตามองหาสิ่งที่ต้องการ ในห้องทึมทึบเต็มไปด้วยชั้นวางของรอบห้อง เขาเดินไปที่ด้านในสุดหยิบกระป๋องน้ำมันขนาดใหญ่ออกมาสองกระป๋อง

ต้องเผาให้สิ้นซาก!

เป็นเพราะเตี่ยไม่ยอมหยุดความคิดจะปรับปรุงเคหาสน์สี่ทิศ ถึงแม่ว่าเขากับก๋งจะห้ามปราม และแม้ว่าผู้รับเหมาก่อสร้างจะตายแล้วก็เถอะ เขาจึงต้องทำลายหลักฐานในตึกประจิม แต่ถ้าเคหาสน์สี่ทิศมันจะวอดทั้งหลัง ก็ช่างมัน เขาไม่แคร์อะไรแล้ว

ความสิ้นหวังผลักดันให้ชายหนุ่มถือกระป๋องน้ำมันวิ่งไปทางตึกประจิม คนงานที่แอบดูอยู่ต่างก็วิ่งออกมาดูด้วยสีหน้าตื่นตกใจ แต่ไม่มีใครกล้าห้ามเจ้านายหนุ่มที่กำลังคลั่ง หญิงคนครัวผู้มีอาวุโสที่สุดร้องตะโกนให้คนสวนรีบออกไปตามหาเสี่ยภาสกรให้กลับมาห้ามปรามลูกชาย



หมอลลิตาจ้องมองรอยแดงที่แขนของเขา แล้วหันไปมองรอยบุบของกะโหลกที่ผนัง ชายหนุ่มรู้ว่าแม้ว่ามันจะไม่เหมือนกันเป๊ะ แต่ก็มีรอยเล็กๆ สองรอยระยะห่างใกล้เคียงกันมาก มันน่าจะเป็นรอยของหัวมังกรที่กำลังอ้าปากอย่างที่เคยเห็นจากหัวไม้เท้าของก๋ง

“รอยหัวไม้เท้าโลหะ” เธอย่นหัวคิ้ว พึมพำออกมาเหมือนกับบอกตัวเองเสียมากกว่า

“ใช่ครับ แล้วคุณรู้อะไรไหม ตาแก่นั่นเดินได้นะ เขาแกล้งทำเป็นเดินไม่ได้ต้องนั่งรถเข็นตลอดเวลาเพื่อตบตาใครต่อใครว่าเขาอ่อนแอ ยังช่วยตัวเองไม่ได้ด้วยซ้ำไป” ชายหนุ่มเม้มริมฝีปากด้วยความรู้สึกชิงชัง

“ทำไมผู้กองถึงรู้คะ”

“ผมแกล้งผลักเขาตกบันได” ชายหนุ่มสารภาพแล้วยักไหล่ “ก็ไม่ได้ตั้งใจจะให้ตกจริงๆ หรอกนะ แต่ผมมั่นใจว่าเขาไม่ได้เป็นง่อย เพราะเห็นเขายืนด้วยสองตาของตัวเองนี่ล่ะ แถมไม่ได้เห็นคนเดียวด้วย”

หมอลลิตาคงยังไม่เข้าใจที่เขาพูด หัวคิ้วของเธอย่นเข้าหากัน “หมายความว่าไงคะที่ว่าไม่ได้เห็นคนเดียว”

“จริงสิ ยังไม่ได้บอกหมอเลยว่าผมเจอไอ้เด็กหนุ่มที่ลอบเข้ามาที่นี่แล้วนะ วันที่รวบตัวได้ มันกำลังเหม่อดูตาแก่นี่ยืนอยู่ตรงระเบียง ผมเลยมองตามมันไปก็เห็นกับตาเลยรู้ว่าเขายืนได้ เพียงแต่ไม่แน่ใจว่าจะเดินได้หรือเปล่า เลยหาทางพิสูจน์ให้ชัดไปเลย”

“เด็กหนุ่มคนที่เราคิดว่าเขาหนีไปแล้วหรือคะ”

“ใช่ เขาเป็นน้องชายเมียลับของภูษิต ชื่อโกศล เขาแฝงตัวมาตามหาพี่สาวชื่อกัญญาที่คนที่นี่บอกว่าหนีตามคนขับรถไป แต่เขาไม่เชื่อ เลยวนเวียนอยู่ที่นี่ คอยดักฟังหาเบาะแส”

“นี่... ผู้กองหมายความว่า ก๋ง...” หญิงสาวทำหน้างง คงแทบไม่เชื่อหูตัวเอง

“ผมคิดว่า เขานั่นล่ะที่เป็นฆาตกรฆ่าผู้หญิงในผนังนั่น เธอคงจะเป็นพี่สาวของโกศลที่หายตัวไป ก็อย่างที่เห็นรอยที่กะโหลกกับรอยที่แขนผมมันเกิดจากหัวไม้เท้าของตาแก่นั่นชัดๆ” ชายหนุ่มลูบคลำรอยแดงช้ำที่แขน

“แล้วคุณธวัช...” หญิงสาวพยายามคิดตาม

“เด็กโกศลเห็นว่ามีคนยืนอยู่ด้านหลังธวัชก่อนที่เขาจะตกหน้าผาลงมา ซึ่งผมคิดว่าน่าจะเป็นก๋ง” เขาพยักหน้า

หมอลลิตามองไปที่โครงกระดูกในกำแพง เธอคงเริ่มมองเห็นเรื่องราวต่างๆ ประกอบกันเข้าด้วยความเป็นเหตุเป็นผลแล้ว
“ผู้กองหมายความว่า ก๋งฆ่าผู้หญิงที่ชื่อกัญญา ด้วยการฟาดเธอที่หัวแล้วฝังร่างเธอไว้ในกำแพงห้องนี้ และเพราะเสี่ยภาสกรไม่ยอมล้มเลิกการปรับปรุงเคหาสน์สี่ทิศ ทันทีที่ถนนใช้งานได้คุณธวัชจะเอาคนของเขาเข้ามาทำงาน เขาเลยต้องตายใช่ไหมคะ”

“ใช่ครับ เพราะการปรับปรุงที่นี่อาจทำให้ความลับของตาเฒ่านั่นแตก เขาเลยฆ่าธวัชเสีย คงหวังว่าเกิดเรื่องร้ายขึ้นเสี่ยจะกลัวคำสาปบรรพบุรุษ หรือท้อใจจนเลิกล้มโครงการไป”

“แล้วคุณเพียงพิศล่ะคะ”

“เธออยู่ใกล้ชิดตาเฒ่านั่นมาก ผมคิดว่าเธอคงจะรู้อะไรบางอย่าง และใช้มันแบล็กเมล์เขา เธอก็เลยถูกเก็บ” ผู้กองกาจพลถอนหายใจ

“เอ๊ะ!” ชายหนุ่มย่นหัวคิ้ว

“อะไรคะ”

“ผมได้กลิ่นควันไฟ” ชายหนุ่มทำจมูกฟุดฟิด

“โอ!” หมอลลิตาเองก็คงได้กลิ่นควันขึ้นมาเช่นกัน เพราะกลิ่นไหม้นี้ชัดเจนขึ้นอย่างรวดเร็ว เมื่อพวกเขามองออกไปนอกห้องก็เห็นควันจางๆ ลอยอยู่ในอากาศ

“ไฟไหม้ค่ะ” เธอชี้มือออกไป

“เราต้องออกไปจากที่นี่ เดี๋ยวนี้เลย” ชายหนุ่มคว้าข้อมือของเธอไว้แน่นพลางวิ่งออกมาจากห้อง

หมอลลิตาวิ่งตามเขาออกมาด้วยความตกใจ แต่จู่ๆ ชายหนุ่มก็นึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้จึงหยุดวิ่ง

“หมอรีบวิ่งออกไปจากที่นี่ก่อนครับ เดี๋ยวผมตามไป”

“ทำไมล่ะคะ”

“ผมต้องเอาหลักฐานไปด้วย” เขาตะโกนบอกเธอแข่งกับเสียงไม้ลั่นเปรี๊ยะและเสียงอะไรบางอย่างปริแตก

“ไม่ค่ะ เราต้องไปด้วยกัน” เธอส่ายหน้าเด็ดเดี่ยว

ชายหนุ่มไม่โต้เถียง ไม่มีเวลาแล้ว เขาวิ่งกลับเข้าไปในห้องลับนั้นอีกครั้ง ตรงไปที่หัวกะโหลกของหญิงสาวที่ฝังติดอยู่กับเนื้อปูน พยายามหาอะไรมากระเทาะพื้นผิวปูนเพื่อแกะมันออกมาจากผนัง

“ทำอะไรคะ” เธอร้องถาม

“ผมต้องเอากะโหลกไปด้วย มันเป็นหลักฐานเอาผิดตาเฒ่านั่น” ชายหนุ่มมองหาอะไรบางอย่างที่จะกะเทาะปูนเพื่อเอาหลักฐานของเขากลับออกไปให้ได้ แต่ในห้องนั้นไม่มีอะไรพอจะใช้ได้เลย เขาตัดสินใจใช้ก้อนอิฐแตกค่อยๆ ทุบไปที่ผนังใกล้กะโหลก พยายามไม่ทำให้หลักฐานเสียหาย แต่ในเวลาอย่างนี้เขาจะมัวใจเย็นพิถีพิถันอยู่ไม่ได้

ควันไฟพลุ่งเข้ามาเต็มห้องแล้ว อากาศรอบตัวร้อนขึ้นมาเหมือนอยู่กลางเปลวไฟ

“หมอออกไปก่อนดีกว่า” เขาพยายามไล่เธออีกครั้ง แต่หญิงสาวไม่เชื่อ

พอรู้ว่าเขากำลังจะทำอะไร เธอก็ถอดเอาหูของถังสังกะสีออกมา ส่งให้เขาด้วยมือที่สั่นเทา “ใช้นี่ค่ะ” ส่งเครื่องมือให้แล้วหญิงสาวก็งอตัวลงไอโขลกเพราะสำลักควัน

หูถังใช้ได้ดี มันมีลักษณะเป็นแท่งโค้ง เขาใช้มันงัดแผ่นปูนออกง่ายกว่า แต่อากาศหายใจกำลังจะหมด ตอนนี้เขาเองก็ไอจนแทบหมดแรง ส่วนหมอลลิตานั้นนั่งลงไปกับพื้นแล้ว ในห้องร้อนเหมือนนรกแตก

ตอนที่เขาดึงเอาหัวกะโหลกออกมาได้สำเร็จ ควันก็เข้ามาเต็มห้องแล้ว

“หมอลี” เขาตะโกนเรียกหญิงสาวที่กำลังนั่งไอจนตัวโยน ใจชื้นขึ้นเมื่อเห็นว่าเธอยังรับรู้กับเสียงเรียกของเขา มือหนึ่งเขาถือหัวกะโหลกไว้ อีกมือประคองร่างหญิงสาวให้ลุกขึ้นมา

ตอนนั้นเองที่พื้นห้องสั่นสะเทือนอยู่ใต้เท้า เสียงลั่นเปรี๊ยะของเพดานด้านบนดังสนั่น ฝุ่นปูนและชิ้นส่วนของฝ้าเริ่มตกลงมาเหมือนห่าฝนก่อนที่มันจะถล่ม

“ระวังครับ” เขาร้องเตือนหญิงสาวแล้วดึงเธอเข้ามาไว้ในวงแขน คานห้องถล่มลงมาเฉียดร่างของหมอลลิตาไปนิดเดียว หญิงสาวซุกเข้ามาในอกเขาก่อนที่ไม้หนาหนักท่านนั้นจะฟาดลงมาบนศีรษะของเธอ

เสียงลั่นเปรี๊ยะดังอยู่ข้างหลัง เมื่อชายหนุ่มหันไปมอง สิ่งที่เห็นทำเอาเขาตกตะลึงไปชั่วครู่

ผนังที่ฝังโครงกระดูกของหญิงสาวแตกร้าวเป็นรอยวิ่งไปทั้งแผงเห็นกับตา จากนั้นมันแตกออก จากรอยที่เตกอยู่เดิมรอยร้าววิ่งเฉียงไปยังมุมผนังอีกด้านแล้วปูนที่ฉาบก็หลุดกะเทาะออกเป็นแผงใหญ่

ภาพที่เห็นทำเอาผู้กองกาจพลตาค้างไปชั่วครู่ เพราะมันเปิดเผยให้เห็นว่า ถัดจากโครงกระดูกของหญิงสาวที่เขาดึงเอากะโหลกของเธอออกมาแล้วนั้น ยังมีโครงกระดูกอีกโครงฝังอยู่ในกำแพงข้างๆ กัน

“อะไรกันนี่!” หมอลลิตาร้องอุทานออกมาเมื่อเห็นภาพนั้นเต็มตา “ผู้กองดูที่หัวกะโหลกนั่น” เธอชี้ไปที่โครงกระดูกใหม่ที่เพิ่งจะปรากฎให้เห็นเมื่อกำแพงพังทลายไป

“รอยกระสุน” เขามองเห็นไม่ชัดเพราะควันไฟ แต่มั่นใจว่าพูดไม่ผิดแน่

ยังไม่ทันที่เขาจะพูดอะไรต่อ หมอลลิตาก็รีบวิ่งไปแกะกะโหลกที่เพิ่งจะผุดขึ้นมาให้เห็นมาอุ้มไว้ในอ้อมแขนของเธอ จากนั้นทั้งคู่พากันวิ่งออกมาจากห้องลับซึ่งเป็นสุสานฝังโครงกระดูกทั้งสอง เพียงไม่กี่วินาทีต่อจากนั้นห้องทั้งห้องก็ถล่มลงมาเสียงดังสนั่นหวั่นไหวพร้อมกับเปลวเพลิงที่ลุกไหม้พลุ่งขึ้นมาจากพื้นด้านล่าง


4
3. ลุงทอม / noneko / สาปเคหาสน์ บทที่ 17
« เมื่อ: ตุลาคม 11, 2017, 03:23:48 PM »
ลบค่ะ

5
3. ลุงทอม / noneko / สาปเคหาสน์ บทที่ 16
« เมื่อ: ตุลาคม 09, 2017, 05:20:43 PM »
ลบค่ะ

6
3. ลุงทอม / noneko / สาปเคหาสน์ บทที่ 15
« เมื่อ: ตุลาคม 05, 2017, 06:00:56 PM »
ลบค่ะ

7
3. ลุงทอม / noneko / สาปเคหาสน์ บทที่ 14
« เมื่อ: ตุลาคม 03, 2017, 04:01:46 PM »
ลบค่ะ

8
3. ลุงทอม / noneko / สาปเคหาสน์ บทที่ 13
« เมื่อ: ตุลาคม 03, 2017, 03:59:04 PM »
ลบค่ะ

9
3. ลุงทอม / noneko / สาปเคหาสน์ บทที่ 12
« เมื่อ: ตุลาคม 03, 2017, 03:53:12 PM »
ลบค่ะ

10
3. ลุงทอม / noneko / สาปเคหาสน์ บทที่ 11
« เมื่อ: ตุลาคม 01, 2017, 11:46:24 AM »
ลบค่ะ

11
3. ลุงทอม / noneko / สาปเคหาสน์ บทที่ 10
« เมื่อ: กันยายน 28, 2017, 02:41:44 PM »
ลบนะคะ

12
3. ลุงทอม / noneko / สาปเคหาสน์ บทที่ 9
« เมื่อ: กันยายน 26, 2017, 12:40:19 PM »
ลบนะคะ

13
3. ลุงทอม / noneko / สาปเคหาสน์ บทที่ 8
« เมื่อ: กันยายน 22, 2017, 03:43:32 PM »
ลบนะคะ

14
3. ลุงทอม / noneko / สาปเคหาสน์ บทที่ 7
« เมื่อ: กันยายน 20, 2017, 08:17:50 PM »
ทะยอยลบค่ะ

15
3. ลุงทอม / noneko / สาปเคหาสน์ บทที่ 6
« เมื่อ: กันยายน 20, 2017, 08:07:18 PM »
ทะยอยลบค่ะ

หน้า: [1] 2 3 ... 13