แสดงกระทู้

This section allows you to view all posts made by this member. Note that you can only see posts made in areas you currently have access to.


Messages - ไอวินทร์

หน้า: [1] 2 3 ... 16
1
แนว รวมๆ ก็ ไม่เชิงคอมเมดี้ซะหมด  ::)
ข้ามมิติ ย้อนยุคโบราณ พระเอกร้ายเกือบเลวนิดนุง ฮ่าๆ

ป้อมสกุลถัง : กุ้งเหนือภมร


บทที่ 1. 

ชีวิตของคนติดนิยายออนไลน์ คือ การรีเฟรชหรือกด F5 เธอก็เป็นหนึ่งในนั้นและเป็นเกือบทุกวัน ๆ ละสามเวลา
มีความลุ้นตอนใหม่จนรู้สึกเหมือนคนมีอาการทางจิต พอเห็นผู้แต่งนิยายโพสตอนใหม่ก็เกิดอาการซาบซึ้งปลื้มปริ่มยิ้มคนเดียว
แต่ถ้าไม่มีการอัพเดตก็ได้แต่ถอนหายใจ เศร้าซึมเล็กน้อยมั้ง เธอบ่นจนเพื่อนรำคาญแค่นั้นเอง และมีนิยายแนวจีนย้อนยุคเรื่องหนึ่ง
‘หงส์เหนือมังกร’ ที่ผู้แต่งอาศัยอยู่ที่ประเทศนั้นเพื่อเรียนหนังสือ จู่ๆ เกิดมีธุระสำคัญ ทำให้ไม่สามารถแต่งนิยายต่อ ขอพักชั่วคราว

    หลังจากหายไปสักพักใหญ่ กลับมาอีกครั้ง ผู้แต่งนิยายก็ยังไม่สามารถสานต่อเรื่องราวได้จนจบ เธอเข้าใจว่าการสูญเสียผู้เป็นที่รักย่อมสะเทือนใจและมีผลกระทบต่อการใช้ชีวิต เธอรู้สึกเป็นห่วงแต่ไม่อาจทำอะไรได้มากเพราะไม่นานนิยายเรื่องนั้นก็ลบหายไป ยิ่งทำให้เธอรู้สึกติดค้างในใจ นิยายเรื่องนี้เป็นแนวจีนโบราณย้อนยุคที่เธอเริ่มติดตามครั้งแรก หลังจากที่เริ่มเบื่อหมวดรักซึ้งกินใจ

      แต่ว่าไม่ต้องใจดีส่งเธอมาอยู่ในนิยายเรื่องนั้นก็ได้ ให้มากำกับชีวิตคนอื่นต่อมันไม่สนุกหรอกนะ สามีก็สามีคนอื่นความจริงข้อนี้เธอรู้อยู่แก่ใจ การสวมบทบาทคนอื่นไม่มีทางใช้ชีวิตในแบบตัวเองได้หรอก เพื่อประคับประคองนิยายให้ดำเนินไป เธอจะไหลตามน้ำไป พยายามทำตัวเป็นกลางให้มากที่สุด ไม่อยากทำลายเนื้อหานิยายที่ชอบให้เละเทะ หวังว่านี่จะเป็นการกระทำที่ถูกต้อง

       การแต่งงานโดยไม่เต็มใจและมีฝ่ายหนึ่งเกลียดชังอีกฝ่ายถึงขนาด ‘ฆ่าได้ฆ่า’ จะเป็นชีวิตคู่แบบไหนกัน

       “ฮูหยินน้อยคุณชายให้ไปพบ”
สาวใช้ที่ได้รับการอบรมมาดียืนตะโกนบอกเธออยู่หน้าห้อง โชคดีที่เธอมาโผล่ในนิยายในวันรุ่งขึ้น หลังจากผ่านพิธีแต่งงานมาเรียบร้อย คืนเข้าหอน่ะเหรอ เจ้าบ่าวเจ้าสาวต่างอยู่ในห้องพักของใครของมัน และไม่มีผู้อาวุโสทัดทานความไม่เหมาะสมสักคน

เธอรู้ดีว่า นางเอกเรื่องนี้เป็นที่รังเกียจของคนในป้อมสกุลถัง ถึงกับมีชื่อเรียกพิเศษต่างหาก เธอเปิดประตูแล้วเดินตามสาวใช้ไป เธอรู้สึกหดหู่เพราะจำได้ลาง ๆ ว่า ฉากต่อไปนี้นางเอกได้รับการหยามศักดิ์ศรีแค่ไหน เธอรอสาวใช้เปิดประตูแล้วเดินเข้าไปภายในห้อง ประตูห้องเปิดทิ้งไว้ทั้งสองบานทำอย่างกับว่า ถ้าปิดประตู คุณนางเอกจะปล้ำสามีตัวเองทันทีที่มีโอกาสอยู่กันสองต่อสอง ถ้าจำไม่ผิดคงกล้วว่าพอสะใภ้ใหญ่ซึ่งคือเจ้าของร่างนี้ท้องขึ้นมา แล้วเป็นเด็กผู้ชายจะยึดป้อมของตระกูลล่ะมั้ง หัวโบราณ!

“สามี”
เธอรู้สึกแปลกใจในน้ำเสียงของร่างนี้ช่างหวานใสน่าฟังเหลือเกิน และรู้โดยอัตโนมัติว่าควรใช้คำพูดแบบไหน

เธอเรียกผู้ชายที่นั่งอยู่ที่เก้าอี้ สวมใส่ชุดสีดำเรียบ ๆ ไม่ได้จัดทรงผมแต่อย่างใด ปล่อยเส้นผมยาวสยายอย่างกับผีจูออน
หน้าก็ซีด ๆ ขาว ๆ เสียด้วย

“ใครใช้ให้เจ้าเรียกข้าว่าสามี” น้ำเสียงไม่พอใจมาก่อนเลย

“ภรรยาไม่ทราบว่าจะเรียกท่านเช่นไร”

“เรียกข้าว่านายท่าน”

เธอรู้ดีต่อให้พูดดีกับเขาแค่ไหน คนมันเกลียดแค่หายใจก็ผิดแล้ว และที่สำคัญเขาตาบอด เพราะโดนพิษอะไรสักอย่างนี่แหล่ะ ถ้าไม่ได้นางเอกช่วยเอาไว้เขาคงไปท่องปรโลกนานแล้ว แต่บางทีการมีชีวิตอาจเป็นเรื่องทรมานสำหรับเขาก็ได้ เธอก็เห็นใจนะ แต่ผู้ชายคนนี้โมโหร้ายมาก ฉุนเฉียวแทบจะตลอดเวลา แค่ต้นเรื่องก็อาละวาดใส่นางเอกไปไม่รู้เท่าไหร่

“นายท่านมีสิ่งใดต้องการสนทนากับข้าหรือ”

“ข้าขอเตือนเจ้า ที่นี้ป้อมสกุลถัง หากใครคิดทรยศล่ะก็ไม่ได้ตายดีแน่ ถ้าเจ้ามีแผนการชั่วร้ายก็จงตรองดูให้ดีว่าสตรีไร้ค่าเช่นเจ้าจะมีจุดจบเช่นไร ก่อนตายข้าจะส่งเจ้าไปที่สำนักโคมเขียว ให้เจ้าอยู่ไม่สู้ตาย ทนทุกข์ทรมานจนกว่าเจ้าจะสิ้นลมหายใจ”
ขู่เก่ง ตกลงนี่มันพระเอกหรือผู้ร้ายกันแน่ หน้าตาดีแต่นิสัยแย่

“นายท่านหากข้ามีบุตรไว้สืบสกุลสักคน ข้าย่อมพอใจแล้ว”

“ข้าจะไม่เข้าหอกับเจ้า และเจ้าไม่มีสิทธิ์ต่อรอง” ยิ่งพูดเสียงเขายิ่งดัง

“ท่านไม่คิดว่าจะเกิดการเข้าห้องผิดบ้างหรือ” บางทีเธอก็อดต่อปากต่อคำไม่ได้ ทั้งที่รู้ว่าเสียเปรียบ แต่จะรังเกียจอะไรนักหนา

“เจ้าคิดต่ำช้า กล้าวางยาข้าหรือ สตรีที่ข้าจะมอบเชื้อสายของตระกูลให้ย่อมไม่มีทางเป็นเจ้า
และหากมีสิ่งใดผิดพลาด ทั้งเด็กนั้นและเจ้าต้องตายสถานเดียว สตรีจิตใจโสมมไม่ต่างกับอาจม”

“นายท่านมีความคิดโหดร้ายเช่นนี้ บาปกรรมจะส่งผลให้ตาของท่านอาจรักษาไม่หายก็ได้นะ”

            “หากกำจัดนางมารที่เป็นภัยต่อยุทธภพได้ ข้าขอเสียสละตนเอง”
เธอถอนหายใจกับคนบางคนมันก็เกินเยียวยา โง่ซ้ำโง่ซาก โดยเฉพาะบทพระเอก ไม่ใช้สมองก่อนจะพูดอะไรออกมา ฐานะชาติตระกูลของร่างนี้ก็ไม่ได้ด้อยไปกว่าป้อมสกุลถังของเขา เผลอ ๆ อาจแข็งแกร่งและมั่งคั่งกว่าป้อมเล็ก ๆ ของเขาเสียอีก ในนิยายไม่ค่อยได้กล่าวถึงครอบครัวนางเอกมากนัก เธอเลยไม่รู้ตื้นลึกหนาบางอะไร

   “ถ้าเช่นนั้นก็เสียสละเข้าหอกับข้าสักคืนหนึ่ง แล้วปล่อยให้สวรรค์ลิขิตว่าข้าจะให้กำเนิดบุตรหรือไม่ จากนั้นต่างคนต่างอยู่ ข้อเสนอนี้ไม่ได้ยากเย็นจนเกินไป ตระกูลของข้าคงไม่พอใจแน่ถ้ารู้ว่าท่านต่อต้านการแต่งงานในครั้งนี้”

“นางมาร! อย่าคิดว่าแต่งเข้ามาเป็นฮูหยินของข้าแล้วจะทำสิ่งใดตามใจชอบได้ ข้าไม่สนตระกูลของเจ้าจะยิ่งใหญ่มาจากไหน ไสหัวออกไปซะ”

กระแสลมสายหนึ่งพุ่งมาปะทะร่างกายเธอ จนตัวเธอกระเด็นไปกระแทกข้างฝา ความปวดร้าวเกิดขึ้นภายใน
เกิดปั่นป่วนและกระอั่กออกมาเป็นเลือดคำหนึ่ง เธอยกหลังมือเช็ดที่คาง ไอ้เลว ดูเหมือนเธอต้องดำเนินเรื่องราวตามต้นฉบับเสียก่อนสินะ

เหตุการณ์เดิมของนิยายเรื่องนี้มีไม่กี่ตอน ฉากสุดท้ายที่คนแต่งนิยายโพสคือ พระเอกเรียกนางเอกไปช่วยอาบน้ำ เพราะเป็นคำสั่งของผู้นำตระกูลหรือไงนี่แหล่ะ เธอพยุงร่างตัวเองเดินออกไป ฉากนั้นจะเป็นฉากหวานก็เรียกไม่ได้เต็มปาก ใกล้ชิดแต่ถูกดูหมิ่นเหยียดหยาม ทั้งกดขี่ทางเพศ ผู้ชายสไตล์นี้กำลังฮิตในช่วงห้าปีก่อนหรือไงนะ หรือจริง ๆ มีเบื้องหลังตัวละครที่เธอไม่รู้เช่นกัน
แต่ถ้าร้ายกับนางเอกมาเกือบทั้งเรื่องแล้วไปทำดีตอนใกล้จบ เธอรับไม่ได้อย่างแรง ทีกับนางอิจฉาล่ะก็ใจดีเหลือเกินแล้วพอความจริงเปิดเผย
 ใช้ห้านาทีแสดงความร้ายกาจใส่ ความทุกข์ทรมานมันเทียบกันได้หรือเปล่า ช่างเถอะ ๆ




ในที่สุดเธอก็หอบร่างที่บอบช้ำเข้ามาอยู่ในห้องได้สำเร็จ ความทรงจำในร่างนี้แทบไม่มีอะไรเลย
รวมทั้งเธอไม่รู้ว่านิสัยที่แท้จริงของนางเอกเรื่องนี้ด้วย จะให้เป็นตัวนำก็ควรมอบบทละครให้เธออ่านสักหน่อย
อย่างน้อยตอนนี้ สกิลพูด อ่าน เขียน ก็ไม่มีปัญหาอะไร เธอเข้าใจความหมายและรู้ว่าต้องลากเส้นคัดอักษรแบบไหน

   ปัญหาการบาดเจ็บคงต้องเร่งแก้ไขก่อน ดูจากเรตติ้งความชื่นชอบแล้วจะให้เธอเดินไปบอกให้ตามหมอคงไม่มีใครใส่ใจ เธอไม่รู้แน่ชัดว่านางเอกเป็นหมอหรือเปล่า หรือปรุงยาได้อย่างเดียว เท่าที่จำได้คือนางเอกปรุงยาเสียเป็นส่วนใหญ่ ดังนั้นจัดการค้นตามเสื้อผ้าได้ขวดยามาสามสี่ขวด เป็นขวดสีขาว ฝาจุกทำจากผ้า เธอดึงออกมาแล้วสูดดมกลิ่นทีละขวด เธอไม่รู้เรื่องอะไรเลย ถ้าเกิดเป็นยาพิษล่ะ เพราะพระเอกชอบเรียกนางเอกแต่นางมารตลอด รายละเอียดในนิยายเธอก็ลืมไปแทบหมดแล้วด้วย

   คงต้องใช้สัญชาติญาณในการเลือกยา เธอชี้นิ้วไล่ไปทีละขวดพร้อมกับร้อง

   “ฉัน..จะพาเธอลอย ล่องลอยไปในอวกาศ”
อาจไม่ถูกต้องนักที่ใช้วิธีนี้ บาดเจ็บแล้วยังจะมีอารมณ์รื่นเริงร้องเพลง ใช่ บางสถานการณ์มักมีอะไรขัดแย้งกัน ขบขันบางอย่างจนน้ำตาไหล
คลิปสี่สหายของHRKก็เป็นหนึ่งในนั้น เธอไม่ได้หัวเราะแบบนั้นมานานมากแล้ว เลยอยากเก็บความรู้สึกดี ๆ และกำลังใจไว้ให้นานที่สุด
ก่อนที่คนใจร้ายพวกนี้จะพรากมันไป

   ขวดที่สาม

   เธอเทยาออกมาเม็ดหนึ่งแล้วรวบรวมกำลังใจอีกที เอาว่ะ นางมารตายด้วยยาตัวเองก็สมควรภูมิใจ ยาได้ผลจริง ไม่รู้ว่าต้องใช้ระยะเวลาเท่าไหร่กว่าจะออกฤทธิ์
ตอนนี้คงมีเวลาสำรวจห้องนี้สักที ห้องพักไม่ได้กว้างมากนัก นี่มันเหมาะสมกับตำแหน่งฮูหยินน้อยแล้วเหรอ ของใช้ส่วนตัว สินเดิม รวมถึงคนรับใช้ส่วนตัวจากบ้านเดิมล่ะ อยู่ที่ไหน เธอจะได้รู้จักนางเอกคนนี้มากขึ้น กวาดสายตาไปรอบห้องพบกับความว่างเปล่าไม่เจอใคร เธอนึกออกแล้วนางเอกแทบโดนตัดขาดจากครอบครัวไม่ให้เอาสาวใช้มาด้วย อะไรจะหัวเดียวกระเทียมลีบขนาดนี้
แต่ก็ดีเธอจะได้ไม่ต้องระวังตัว ให้สาวใช้นึกสงสัยว่าทำไมคุณหนูถึงได้ทำตัวประหลาดเหลือเกิน ข้อเสียก็คือไม่มีผู้ช่วยที่ไว้ใจได้ บางทีเรื่องที่เกิดขึ้นทั้งหมดนับตั้งแต่เธอไปเจอสามีจูออน  เป็นแค่จินตนาการเท่านั้นเอง เกิดจากความคิดคำนึงถึงนิยายเรื่องหนึ่งนานเกินไป

เวลาผ่านไปอีกพักใหญ่ เธอยังไม่ได้แตะต้องอาหารเลยสักมื้อเลยไม่รู้เป็นเวลากี่โมงกี่ยามแล้ว ค้นหีบใส่เสื้อผ้าของนางเอกก็ไม่รู้อะไรมากไปกว่าเดิม เสื้อผ้าสีสันและรูปแบบคล้ายที่เธอกำลังใส่แต่อยู่ค่อนข้างเรียบง่ายเกินไปหน่อย สีแดงเลือดหมูแม้แต่เสื้อชั้นในสุดก็ยังสีเดียวกัน หรือที่โดนเรียกว่านางมารเป็นเพราะสีเสื้อผ้า ตลก!

ไม่สิ ได้รู้ว่านางเอกเป็นคนไม่ชอบแต่งตัว เธอเดินไปที่โต๊ะเครื่องแป้ง แล้วหยิบกระจกทองเหลืองขยับไปมา คิ้วเรียวได้รูป ดวงตาไม่เล็กหรือใหญ่ จมูกเป็นสัน ริมฝีปากอวบอิ่ม รวมแล้วเป็นใบหน้าของเด็กสาวที่น่าเอ็นดู รูปหน้ายังมีเค้าของเด็กผู้หญิง คงจะราว ๆ สิบห้าสิบหกปี
นั่งอย่างไม่มีอะไรทำจนเบื่อก็มีเสียงสาวใช้มาตะโกนหน้าห้องอีกแล้ว

“ฮูหยินน้อย นายท่านใหญ่และฮูหยินเชิญท่านไปดื่มน้ำชาที่ศาลาริมน้ำ”
พบพ่อแม่สามีอย่างนั้นเหรอ เธอถอนหายใจ ไม่รู้ที่นี้คือดงเสือดงจระเข้หรือเปล่าเธอเพิ่งไปเจอตัวลูกมา

เธอก้าวขาออกจากห้องแล้วเดินตามสาวใช้โดยไม่ได้พูดอะไร วันแรกก็เจอรับน้องโหดเลือดตกยางออกไปแล้ว คงไม่มีอะไรหนักไปกว่านี้สินะ ความกังวลใจทำให้เธอไม่มีแก่ใจไปชื่นชมทัศนียภาพ สระน้ำกว้างทีเดียว มีทางเดินไปที่ศาลาใหญ่ คนสามารถเข้าไปนั่งพร้อมกันได้นับสิบ
สงสัยเอาไว้เป็นที่กินข้าวเปลี่ยนบรรยากาศ

มีสาวใช้ยืนถือถาดน้ำชารอเธออยู่ แต่มีสองถ้วย ให้เธอเป็นคนยกน้ำชาให้เหรอ ธรรมเนียมหลังแต่งงานแบบโบราณเธอก็ไม่ค่อยแน่ใจ
แต่เคยอ่านจากในนิยายและตามจริงต้องยกพร้อมกับสามีไม่ใช่เหรอ หรือเพราะสามีตาบอดไม่สะดวกเดินมา
พวกเขาเลยให้เธอยกน้ำชาคนเดียว จุดประสงค์ที่แท้จริงคือการข่มขู่เธอเหมือนกับที่ลูกชายทำก็ได้
หลังจากกทำการยกน้ำชาตามพิธีการไปแบบงู ๆ ปลา ๆ เธอก็ได้ยินเสียงแม่สามีเอ่ยขึ้น

“นั่งสิฮัวเอ๋อร์ มีขนมที่เจ้าชอบด้วย ข้าให้แม่ครัวเตรียมไว้ให้เจ้า”
ผู้หญิงวัยกลางคนที่ท่าท่างอ่อนโยน ใบหน้าคล้ายกับลูกชาย เลื่อนจานขนมมาตรงหน้าเธอ และสาวใช้รินน้ำชามาให้เธออย่างรู้งาน

“ขอบคุณท่านแม่สามี”
เธอยื่นมือไปหยิบขนม ก่อนจะส่งเข้าปากกลิ่นบางอย่างแตะจมูก เธอก็ไม่รู้ว่ารู้ได้อย่างไรคงเป็นปฏิกิริยาตอบสนองของร่างนี้
ขนมคงจะมีปัญหาสินะ ความรู้สึกบอกให้รู้ว่าไม่ใช่ยาพิษและฝีมือคนวางยากระจอกมาก
ถ้าเธอเดาไม่ผิดคงเป็นพวกยาถ่ายและมันทำอะไรเธอไม่ได้

มีผู้หญิงอายุรุ่นราวคราวเดียวกับเธอ ยืนอยู่ด้านหลังแม่สามีใส่ชุดสีชมพู่อ่อนชายผ้าพลิ้วไหวไปตามสายลมราวกับเทพธิดาน้อย สำหรับนางอิจฉาของเรื่องเธอไม่ลืมแน่นอน เป็นญาติห่าง ๆ หลานสาวกำพร้าของแม่สามี ที่เติบโตอยู่ที่นี้ตั้งแต่เด็ก และแม่สามีหมายมั่นตำแหน่งภรรยาเอกเอาไว้ให้ เธอกัดขนมพร้อมทั้งเหลือบตามมองนางอิจฉาเบอร์หนึ่ง มือแทบจะฉีกผ้าเช็ดหน้าขาดออกจากกันแล้ว
น่าสงสารผู้หญิงยุคโบราณในหัวสมองต้องคิดหาวิธีจับผู้ชาย เพื่อเกาะสามีเพื่อความอยู่รอด

“ฮัวเอ๋อร์ เจ้ามีสิ่งใดไม่คุ้นเคยหรือสงสัยก็สอบถามจากทุกคนในจวนได้ ป้อมสกุลถังของเรายินดีต้อนรับเจ้า
เอาล่ะ พวกเจ้าพูดคุยกันก่อน ข้าต้องไปทำงานแล้ว”
ท่านพ่อเปิดและปิดการขายด้วยไม่กี่ประโยค แล้วก็ชิ่งหนีไป เหลือแต่กลุ่มชะนีฝูงหนึ่ง
คราวนี้คงได้เวลาแสดงเจตนาที่แท้จริงกันแล้วสินะ

“ท่านพ่อของเจ้าค่อนข้างทุ่มเทให้กับป้อมสกุลถังของเรา เพราะว่าปิงเอ๋อร์เกิดมาล้มป่วยปีนี้พอดี”
เดี๋ยวก่อนนะ ชื่อ น้ำแข็ง ไม่สิ คงเป็นชื่อเล่นในครอบครัว ชื่อเล่นสมกับหน้าหงิก ๆ ของพระเอกเหลือเกิน

เพื่อไม่ให้เป็นการเข้าใจผิดเธอเลยถาม “ท่านแม่สามีหมายถึงท่านพี่หรือเจ้าคะ”

“อืม ตอนนี้ร่างกายของเขาไม่สู้ดีนัก ต้องพักรักษาตัว เจ้าก็ทำตัวดี ๆ อย่าไปวุ่นวายระหว่างการรักษาล่ะ
และถ้าหากปิงเอ๋อร์แข็งแรงขึ้นเมื่อไหร่ล่ะก็ ข้าจะให้เขารับเพ่ยเจินเป็นฮูหยินรองเพื่อจะได้รีบมีทายาทไว ๆ”

แม่สามีแรงได้ใจลูกชายแต่งงานได้เพียงวันเดียวก็เอาผู้หญิงอีกคนมาข่มลูกสะใภ้แล้ว แต่ขอโทษเถอะ เธอไม่ได้อยากแย่งผู้ชายกับใคร
และไม่ได้ต้องการมาอยู่ที่นี้ ข้างนอกมีผู้ชายอีกมากมาย แค่ก ๆ เธอหมายถึงยังไม่ได้เปิดหูเปิดตาพบปะผู้คนเท่าไหร่เลย

“ข้าทราบแล้ว”
เธอค้อมศีรษะแล้วยกน้ำชาจิบอีกอึกหนึ่ง ชาขมฝาดชะมัดเลย ถ้านางเอกตัวจริงอยู่ตรงนี้จะทำอะไรนะ
พอสั่งเสียเอ่อ สั่งความเรียบร้อย ก็พากันเดินจากไปกันหมดเหลือเธอเพียงลำพัง

ข้อดีของการเข้ามาอยู่ในนิยายและต้องแสดงบทนางเอก คือมีพระเอกเป็นของตัวเอง แถมสถานะเป็นสามี ไม่ต้องลำบากออกเรือไปหว่านแหจับมา แต่เธอรู้สึกว่าข้อเสียจะมากมายจนนับไม่ไหว ที่เห็น ๆ คือโดนสามีซ้อม แจ้งความก็ไม่ได้
คุณนางเอกตกลงไม่มีพลังยุทธอะไรไว้ป้องกันตัวบ้างเหรอ หรือต้องพกยาพิษไว้สาดใส่คนอื่นอย่างเดียว
กว่าจะหาสมุนไพร กว่าจะปรุงยา กรอกใส่ขวด ใส่ห่อกระดาษ แล้วถ้าตกน้ำตกท่ายามิละลายสูญเปล่าอีกล่ะ
ต้นทุนและวัตถุดิบการอัพเลเวลของนางเอกเรื่องนี้สูงมาก จนคนแต่งนิยายถอดใจสินะ

เธอขอสัตว์อสูรมาเป็นผู้ช่วยสักตัวสิ ตระกูลใหญ่สี่ตระกูล ถ้าเธอจำไม่ผิดนะ จะมีพยัคฆ์เสือขาว หงส์ทางฝั่งตระกูลเธอ
 เต่าและมังกร มีบางอย่างไม่ถูกต้อง เพราะพระเอกอยู่ฝั่งตระกูลสัตว์อสูรที่เป็นมังกรและนางเอกที่เป็นหงส์
ชื่อนิยายถึงได้ชื่อว่าหงส์เหนือมังกรอย่างไรล่ะ แล้วทำไมสามีในนิยายที่เธอตื่นขึ้นมาเป็นตระกูลเสือขาวล่ะ
 ป้อมสกุลถังเก๊สินะ ฮ่า ๆ เธอนึกขบขันในใจ

มันน่าอึดอัดใจจริง ๆ มาอยู่บ้านคนอื่น จะทำอะไรก็ไม่ถนัดแถมมีแต่คนแอนตี้ เธอรู้ว่าการแต่งงานเป็นการถ่วงดุลอำนาจระหว่างสี่ตระกูลใหญ่ ไม่ให้คิดทำตัวโดดเด่นเกินหน้าเกินตาหรือทำตัวเป็นใหญ่เหนือตระกูลอื่น ถ้าเป็นไปได้เธอจะซื้อไม้กายสิทธิ์แจกหัวหน้าตระกูลทุกคนแล้วให้เอาไปเสกเมืองในฝัน มโนเอาเองว่าเป็นผู้ครองโลก จะอยู่กันได้สักกี่ปีก็ต้องตายทุกคน
จริงสิดินแดนแห่งนี้ไม่มีฮ่องเต้มีแต่ตระกูลใหญ่และมีสถานที่แปลกประหลาด มีสัตว์อสูรและพลังที่เธอยังไม่ได้อ่าน
คือ คนแต่งนิยายยังเขียนไม่ถึงก็มาหยุดอัพไปเสียก่อน โลกแฟนตาซีแห่งนี้ก็เลยหยุดชะงักไป

และเธอก็ค้างคาใจมานาน แม้ปัจจุบันเธอจะสามารถจินตนาการได้ว่าพระเอกจะต้องหลงรักนางเอกในที่สุด และจบลงอย่างมีความสุข แต่ความสนุกระหว่างทางอันเป็นสาระสำคัญที่ตกหล่นหายไปนี่สิที่เธออยากอ่าน มาถึงตอนนี้เธอก็ยังไม่รู้จะทำอะไรต่อไปดี นั่งเหม่อมองไปยังดอกบัวสีชมพู่ที่ชูช่อท่ามกลางใบบัวสีเขียว ดอกบัวยังดิ้นรนอวดความสวยงามแข่งกัน แล้วเธอล่ะจะอยู่เฉย ๆ ในโคลนตมต่อไปหรือเปล่า เธอชื่อเหลียนฮัว ก็คือดอกบัวดอกหนึ่งเช่นกัน

ไม่เอาดีกว่า เธอขี้เกียจ นั้นเป็นชื่อของนางเอกไม่ใช่เธอเสียหน่อย เธอจะทำอย่างที่เธออยากจะทำ ใครไม่มาวุ่นวายกับเธอ หรือเหยียบเท้าเธอก็ต่างคนต่างอยู่กันไป ถือศีลกินเจละเว้นการฆ่าสัตว์ตัดชีวิต

พอได้ข้อสรุปในการดำเนินชีวิตที่เรียบง่ายแล้ว เธอเลยเลิกว้าวุ่นใจ บางทีอันดับแรกต้องหาวิธีฟื้นความทรงจำเกี่ยวกับการวางยาพิษ แล้วจัดให้สามีเป็นหนูทดลองสักครั้งสองครั้ง จะได้ไม่มีแรงซ้อมเธออีก และสำหรับญาติสาวที่คิดปีนเตียงเพื่อเลื่อนฐานะ เธอก็จะส่งเสริมโดยการปรุงยาเลิฟให้พวกเขาสมหวัง แค่คิดเธอก็เริ่มสนุกแล้ว หรือนี่เป็นนิสัยของนางเอกที่เริ่มมีผลต่อตัวเธอ อย่างนางเอกที่เป็นนักฆ่าพอมาอยู่ร่างของเด็กสาวคนหนึ่ง นิสัยยังเปลี่ยนแปลงกลายเป็นเด็กใส ๆ ไร้พิษสงเหมือนร่างเดิม

นั่งเอ่อระเห้ยต่ออีกไม่นาน เธอเดินกลับห้องพัก และเพิ่งสังเกตว่าเป็นเรือนที่แยกออกมากึ่ง ๆ เรือนรับรองแขก แต่เธอเดาว่าเคยเป็นเรือนคนใช้ที่มีตำแหน่งใหญ่เสียหน่อย อย่างพ่อบ้านแม่นมคนสนิทอะไรเทือกนั้น มีโต๊ะเขียนหนังสือชั้นหนังสือเตี้ย ๆ มีโต๊ะเก้าอี้ โต๊ะเครื่องแป้ง เตียงขนาดกลาง ๆ การตกแต่งโทนผู้ใหญ่ดูอึมครึมให้บรรยากาศเก่าแก่ดีจริง ๆ

“ฮูหยินน้อยสำหรับอาหารมาแล้ว”

เสียงสาวใช้คนเดิมไม่รอให้เธอตอบรับก็ผลักประตูเข้ามา เดินทื่อ ๆ หิ้วปิ่นโตโบราณเข้ามาวางที่โต๊ะ เปิดฝายกอาหารออกมาวาง อันประกอบด้วย ข้าวเปล่าหนึ่งถ้วย ผัดผักหนึ่งจานเล็ก ถั่วคั่วหนึ่งถ้วยนับเม็ดได้ และหมูย่างชิ้นขนาดครึ่งฝ่ามือหั่นบาง ๆ สามแผ่น ดีเหลือเกินรังแกกันขนาดนี้ไร้มนุษยธรรมที่สุด ยัยสาวใช้พูดกระฟัดกระเฟียดว่าอีกครึ่งชั่วยามจะมาเก็บ

ให้เวลากินชั่วโมงหนึ่งคงให้เธอคีบข้าวทีละเม็ดสินะ อาหารน้อยขนาดนี้กินไม่ถึงสิบนาทีก็หมดแล้ว หรือเป็นวิธีกำจัดสะใภ้ให้อดอาหารจนตายไปเอง ไม่รู้ว่าเป็นความคิดใคร แต่ถ้าไม่มีคนให้ท้ายมีหรือใครจะกล้าทำแบบนี้กับฮูหยินน้อย ถ้าสั่งพิซซ่ามากินได้เธอจะไม่ง้อเลย

นางเอกมักจะมีอุปกรณ์เสริมอย่างมิติลับ พื้นที่เก็บของ ไว้ปลูกพืชปลูกสมุนไพรไม่ใช่เหรอ แล้วนี่เหลียนฮัวเป็นนางเอกสายปรุงยาต้องมีไอเท็มพิเศษติดตัวบ้างสิ ไม่อย่างนั้นมันจะอนาถาเกินไปนะ เธอไม่สนใจอาหาารยกมือขึ้นมาดู ไม่มีแหวนสักวง สร้อยคอล่ะ เธอเอามือลูบไปตามลำคอ ปิ่นเครื่องประดับ ตุ้มหู
เธออยากจะตะโกนว่า โอ้! มาย ก็อด

   มีอีกอย่าง กำไล เธอเลิกแขนเสื้อขึ้นมาดูทีละข้าง ที่แขนขวาปรากฎกำไลหยกสีเขียวอ่อนค่อนข้างเล็กรัดอยู่กับท่อนแขน คาดว่ากำไลนี่คงจะทำเพื่อเจ้าของร่างนี้มาตั้งแต่เด็ก พอเติบโตขึ้นกำไลเลยไม่สามารถถอดออกได้ ขอให้เป็นของดีด้วยเถิด เธอตั้งสมาธิแล้วเอามือแตะไปที่กำไล ผ่านไปสักพักไม่มีอะไรเกิดขึ้น เป็นไปไม่ได้ กำไลต้องไม่ใช่ของธรรมดาสิ เธอจะร้องไห้แล้วนะ หรือเพราะเธอไม่รู้วิธีใช้งาน ไม่เป็นไรกินอาหารก่อนก็ได้

   เธอหยิบตะเกียบมาคีบผัก ดูสีก็รู้ว่าผักใกล้เน่าแล้ว เธอหันไปคีบหมูที่บางเหมือนกระดาษเจอลมแรง ๆ คงพัดปลิวหายไป ลองกัดคำเล็ก รสชาติใช้ได้ ติดที่ว่าเริ่มมีรสเปรี้ยวแทรกเข้ามาแต่พอกินได้อยู่ เธอไม่มีทางเลือกอื่นคีบหมูเข้าปากทีละชิ้น ข้าวเปล่าเธอเอามาเทใส่จานหมูย่างที่วางแล้วเขี้ยหาความผิดปกติ

มีเศษหินกรวดเล็ก ๆ หลายอัน เธอคีบข้าวกินทีละเม็ดอย่างระมัดระวัง ตอนนี้เข้าใจแล้วว่าทำไมให้เวลากินเยอะนักที่เธอคาดเอาไว้ก็ดันถูกต้องเสียอีก ถั่วที่ให้มาไม่ต้องบอกก็รู้ว่าคงคั่วเกลือมาเต็มที่เกล็ดสีขาวออกจะชัดเจนขนาดนั้น เธอลุกไปหาผ้าเอามาห่อถั่วทั้งหมด ยุคโบราณเกลือเป็นของหายาก แต่ในโลกนิยายอันนี้คงมีเหลือเฟือสินะ คีบข้าวเม็ดสุดท้ายน้ำตาเธอก็ไหลออกมาพอดี การกลั่นแกล้งพวกนี้ต้องการให้เธอออกจากบ้านไปสินะ หรือไม่ก็ผูกคอตายเพราะทนไม่ไหว ไร้สาระที่สุด

คราวหลังเธอไปขโมยอาหารสามีตาบอดของเหลียนฮัวดีไหม ลืมไป เขาเป็นวรยุทธ์ ชีวิตเธอตกอับแต่คงดีกว่าการเป็นขอทาน เธอนั่งมองจานผัดผักเน่าแล้วคิดว่าจะแก้ปัญหาพวกนี้อย่างไรดี การโวยวายคงไม่ได้ผล เธอถอนหายใจ แต่งงานมาเป็นฮูหยินน้อยหรือมาเป็นนักโทษกันแน่ ถ้าจะทำกันขนาดนี้เอาเธอไปประหารเถอะ น้ำที่เธออาบก็ต้องมีการเล่นตุกติกแน่นอน

ฟ้าด้านนอกยังไม่มืดแต่มีคนผลักประตูเข้ามาอย่างหยาบคายพร้อมกับบ่าวชายสองคนหาบถังน้ำเข้ามาก่อน จากนั้นก็เทน้ำใส่ถังให้ ถ้าวัดปริมาณจากขา ดูแล้วระดับไม่น่าถึงหัวเข่า ลงไปนั่งแช่ได้ไม่ถึงครึ่งตัวเลย ปกติเธอจะเห็นกระไอน้ำร้อนพวยพุ่งขึ้นมา นี่คือประหยัดฟืนโดยไม่ต้มน้ำมาให้เธอสินะ รอจนทุกคนออกไป เธอวักน้ำขึ้นมาตรวจสอบ ยังดีที่เป็นน้ำสะอาด เธอแค่เอาผ้าชุบน้ำมาเช็ดตัว แล้วก็ล้างเท้าน่าจะพอแก้ขัดไปก่อน

คืนนี้เป็นคืนแรกที่เธอจะได้นอนในยุคโบราณและเป็นโลกของนิยาย เธอรู้สึกอ่อนแอไร้การป้องกันตัว ไม่มีกองกำลังสนับสนุน เอาจริง ๆ นะ นี่มันนิยายหมวดไหนกันแน่ ดราม่าเคล้าน้ำตาแม่ผัวตบกับลูกสะใภ้ใช่หรือเปล่า เธอจะได้คิดวางยาพิษลูกชายสุดที่รักของยัยป้าคนนี้ก่อน พอคนลูกทรมาน แม่ย่อมทุกข์ใจ แล้วเธอจะรีบสงเคราะห์สามีของเหลียนฮัวให้ไปสู่ปรโลกโดยเร็ว จากนั้นค่อยส่งคนแม่ตามลงไปอยู่เป็นเพื่อนลูกชายสุดที่รัก คิดว่าแม่คนอื่นเขาไม่รักลูกบ้างหรือไงถึงแกล้งได้แกล้งเอา

ทั้งที่ไม่ได้ทำงานทำการอะไร แต่การคิดเรื่องราวต่าง ๆ มากมายทำให้เธอรู้อ่อนเพลียอย่างไม่น่าเชื่อ
พล่อยหลับลงไปอย่างง่ายดาย และเข้าสู่ความฝัน ไม่รู้ว่าเป็นที่ไหนแต่เธอปีนขึ้นไปเก็บแอ็บเปิ้ลกินอย่างเอร็ดอร่อย กินไปทั้งหมดถึงสามลูก




-----------

ไม่ได้วางแผนการเขียน มันก็จะไหลไปเรื่อย 555
ขออภัยทำให้ลายตา  ความขี้เกียจจัดหน้า แหะๆๆ



2
2. iloverally / ทอม สิริ / ห้องต้อนรับ ผู้มาเยือน
« เมื่อ: มีนาคม 02, 2019, 05:35:17 PM »

ขอยินดีต้อนรับทุกท่าน เข้าสู่ห้องแรลลี่ที่สอง
แต่เป็นห้องแชมป์แรลลี่ครั้งนี้นะคะ
อะคุ อะคุ (หัวเราะ)

ไอมีความยินดีอีกแล้ว ที่จะเสนอนิยายสองเรื่องสองรส  :P

เรื่องของ คุณทอม สิริ
"เหมี่ยวเมี๊ยว"

เรื่องของไอ "ป้อมสกุลถัง : กุ้งเหนือภมร"
แนวจีนโบราณย้อนยุค

ชื่อเรื่อง และเรื่องราวจะตรงปกหรือไม่
โปรดติดตามและเป็นกำลังใจให้ห้องนี้ด้วยนะคะ
อย่าลืมเลือก ห้องสอง เอ้ย เข้ามาอ่านกันค่ะ
 ;)

3
1. มะยม / ฟีลิปดา / Re: สืบรัก : ตำรับรัก --- บทนำ
« เมื่อ: มีนาคม 02, 2019, 05:24:47 PM »
เมืองสอง นี่ พี่แก เท่ๆ คูลๆ ค่อนข้างต่างกะพระเอกคนอื่น ของพี่ฟีมากเลย
มีความชิล มีความเป็นนักสืบ ฮ่าๆๆๆ เอ้า ก็คาเรคเตอร์มางี้  ::)

4
ว้าว รูปแอดมินวาด

รู้สึกอยากกินไอติม ความสีสันนี้ รู้สึกสดชื่น  ;D

ติดตามค่ะ ๆๆๆ

5
4. ตามฝัน / นิรีย์ / Re: มารายงานตัวจ้า
« เมื่อ: มีนาคม 02, 2019, 05:15:03 PM »
สวัสดีค่ะ พี่ปูๆๆๆๆๆๆๆ

จบๆๆๆๆ แน่นอน ห้องนี้
ปัญหาการเขียน ของไอคือ กรรมกรทำงานเหนื่อย เลยขี้เกียจ  ฮ่าๆๆ
ให้พี่ปูสนุกไปกับการเขียน เหมือนอย่างตอนที่เขียนต้นน้ำนะคะ  8)

เป็นกำลังใจให้คุณตามฝันด้วยนะคะ  ;D

6
กรี๊ดดดด  มีส่งตัว กันด้วย ทำอย่างกะเลือกปาท่องโก๋ ฮ่าๆๆ
ต้องอ่านช้า ๆ

ชื่อเรื่อง ตอนแรก อ่าน รอยสวาท ทาสรักเมียจ้า ฮ่าๆๆ  :)

7
แค่ชื่อดี ไม่สิ ชื่อดี ก็เกือบถึงเส้นชัยแล้ว ฮ่าๆๆๆๆ

เหมาะสมครับพี่ ดีครับท่าน  ;D

ชื่อเรื่องนี้ จะทำให้ท่านฟินจิกหมอน ฉีกผ้าห่ม

ราดน้ำมันไปบนเตียงด้วยความอิจฉานางเอก  ::)
(ไม่ต้องนอนกันแระ บ้านไหม้ ฮ่าๆๆ)

สู้ๆๆๆๆ รัญชิดา Go! Go!

8
6. รดา / ม่านราตรี / Re: อริรัก
« เมื่อ: มีนาคม 02, 2019, 04:02:59 PM »
ถ้าให้พี่ชายเป็นตัวนำเรื่อง ชื่อจริง นามสกุลน้องสาว ยังไม่ต้องมาตอนแรกก็ได้ค่ะ
ความคิดเห็นส่วนตัวนะคะ ชื่อ ตัวละครใกล้กัน สับสน
(?ใส่เพื่อให้รู้ ว่าเป็นพี่น้อง ?ใส่เพื่อเป็นปมเรื่อง เหมือนพระนาง)

คุณพี่เอาสาวมาอยู่ห้องทำงาน สามารถเปิด ตอนสองคนนี้ คลอเคลียกันอยู่ น้องสาวผลักประตูเข้ามาอย่างโมโห
แล้วไล่คู่ควงพี่ชายระบายอารมณ์ออกไป
เปิดด้วยการเน้นบทสนทนา ถ้าจะให้ตราตรึงต้องเถียงกันยาวหน่อย คนอ่านจะได้จดจำ

"แกอย่าเอาเรื่องส่วนตัวมาใช้ในเวลางาน"
"พี่กรินจ์ก็เหมือนกัน"
"ชื่อเล่น น้องสาว แกอย่ามาพาล"
สู้ๆๆ ค่ะ คุณรดา

9
“น้านันท์ก็ตามตัวผมกลับมาเป็นลูกเขยน้าเดชยังไงละครับ”
น้าพระเอกก็อาจหวังอยู่ลึกๆ แระ ยังไงหลานชายก็เป็นสายเลือดเดียวกัน จิงมะ

คาเรคเตอร์ นึกถึง โป๊ป กะ เอสเทอร์ เรื่องบ่วง  :)

 แต่นี่ดูมันจ้องแต่จะอุ้มลูกพีชขึ้นเตียงอย่างเดียวเลย/อย่าง(คำตก)แล้วลูกพีชจะรอดเงื้อมมือมันไหมนะ
ไม่นะ โค้ชชินแกชอบให้สาวนั่งตักค่ะ ฮ่าๆ ได้ฟิลกว่า  ::)
ไม่เชื่อย้อนกลับ ไปอ่าน ชินดนัยคนบาป  ;D
ลืมเม้นต์บอก สงสัยพระเอกดู Fast มาใช่มะ จบไวไปอ่ะ หรือเป็นสายรถด่วน ฮ่าๆ
สัก 2 หน้ากำลังดี  :-*

ฉากแบบนี้ กว่าจะแต่งได้หน้า ก็หืดขึ้นคอ ฮ่าๆๆๆ นอกจากโปรฯ แบบพี่ฟี ดีดนิ้วเปาะ ก็ได้แระ ฮ่าๆ

จิจ้าสู้ๆๆ คาเรคเตอร์พระเอกก็งานหนักเหมือนกัน ไม่ใช่เรื่องคนนั่งตัก เอร๊ยยยย ลีลาเขาดี ฮ่าๆ ยังจะโยง

10
ชินดนัย นายมันเลวได้ใจ ฮ่าๆ  จิตด้วย อยากเสียตัวให้แม่ชี กร๊ากกกๆๆๆ
น้องเค้าพูดยาวไปนิด แต่ที่อยากบอก คือ "อย่าเผือก" รู้มั้ย ฮ่าๆ

ลูกพีช บอกพ่อตรงๆ สมบัติเป็นของนอกกาย ตายไปก็เอาไปไม่ได้
ดังนั้นทำบุญกุศลดีกว่าจะได้ติดตัวไปได้ ฮ่าๆ
พ่อช็อกเข้า รพ. 
สองเรื่องนี้ มีแม่บ้านเก่าแก่ ที่รักนางเอกเหมือนกันเลย

11
คนละขั้วสุดๆ
ชินดนัย เป็นญาติกะ แดนดนัย เพื่อนลีโอ ลูกชายเจ้าของ แกงการูผับ หรือเปล่า ฮ่าๆ
ชินดนัย นายมันร้ายยย แต่เหนือฟ้าย่อมมีเครื่องบิน ไม่สิ ยังมีขอบฟ้า เพลงพี่ตูนมา ฮ่าๆ
 นึกว่าน้องเป็นเหยื่อใช่มะ  ;D
ขยี้รักจอมบงการ กับ กำราบรักจอมอสูร ชื่อเรื่องแต่ละเรื่อง ก็บอกว่าผู้หญิงอยู่บน ฮ่าๆๆ
หมายถึง ผู้หญิงกำชัยชนะ อิอิ
จอมอสูรขยี้รัก
จอมบงการกำราบรัก
จอมอสูรขยี้จอมบงการ  เย้ยยย  กล้ามชนกล้าม ฮ่าๆ
ชินดนัยคนบาป ทำให้ลีโอเรียบร้อยไปเลยอ่ะ คุณคอปอย่ายอมแพ้ค่ะ ต้องแซ่บไม่แพ้กันนะคะ  ;)

12
ธรรมะ นะจ๊ะๆๆๆ
นี่เป็นนิยายหลอกลวงสินะ มีเอาธรรมะเข้าข่มก่อน แค่ตอนแรก??? เทศนาซะเคลิ้มเลย
ฮ่าๆๆ ต่อไปต้มยำกุ้งรสแซ่บเลยเหรอ

แก้ปัญานี้ง่ายมาก ให้พ่อ หาคนอุ้มบุญสักห้าคน แล้วให้น้องนางเอกสานต่อ ฮ่าๆ
ว่าแต่พระเอกนี่ชอบลงอ่างเหรอ ฮ่าๆๆ  ;D

ไม่ได้อ่านฝีมือจิจ้านานแล้ว ฝีมือพัฒนาดีมาก อ่านลื่นไหล สมเป็นนักเขียน ภูมิใจแทน ฮ่าๆ แทนใคร ฟอร์ไรเตอร์สคูล  8) ก้าวต่อไปเรื่อยๆ คอมเมดี้ขายได้ตลอดกาล แล้วพัฒนาพล็อตให้มีลูกเล่นมากขึ้น รวยๆๆๆ

13
พอสองคนนี้พูดชื่อ ‘แกงการูผับ’ ขึ้นมามันทำให้เขาต้องมองตามอย่างสงสัยในคำพูดที่ได้ยิน
ผับนี้เบื้องหลังจะเปิดบ่อนเฉพาะแขกคนพิเศษในบางโอกาสเท่านั้น
ทำให้ลีโอเข้าใจได้ว่าคำพูดที่เขาได้ยินแสดงว่าสองคนนี้จัดอยู่ในกลุ่มแขกคนพิเศษ
มันทำให้เขามองตาม แม้เขาจะพลาดจากอะไรบางอย่างที่เขาตามไม่ทัน
 แต่เขาเชื่อว่าเขาต้องตามเจอแน่  จึงหันมาสนใจแขกพิเศษสองคนนี้


พอสองคนนี้พูดชื่อ ‘แกงการูผับ’ ขึ้นมา มันทำให้เขาต้องมองตามอย่างสงสัย
ผับนี้เบื้องหลังจะเปิดบ่อนเฉพาะแขกคนพิเศษในบางโอกาสเท่านั้น
คำพูดที่ได้ยินทำให้ลีโอเข้าใจได้ไม่ยากแล้ว แสดงว่าสองคนนี้จัดอยู่ในกลุ่มแขกคนพิเศษ
แม้เขาจะพลาดจากอะไรบางอย่างที่เขาตามไม่ทัน  แต่เชื่อว่าเขาต้องค้นเจอแน่นอน
 ทำให้ลีโอยังสนใจมองสำรวจชายหญิงแขกพิเศษสองคนนี้ต่อไป

ระยะนี้โยธินกำลังตามจี้เรื่องธุรกิจหนึ่งอยู่ มันทำให้เขาหนนี้เขาต้องมาเมืองไทย
การที่สองคนนี้พูดถึงเรื่องบ่อน แสดงว่าต้องมีความเกี่ยวพันอะไรบางอย่างกับเรื่องที่เขาสนใจ
ลีโอถึงกับตาโตเมื่อเห็นเป้าหมายคุยกับหญิงสาวคนหนึ่ง เขาหยุดเลือกเสื้อยืดโปโลที่แขวนเรียงกันไม่ไกลนัก


ระยะนี้คุณโยธินกำลังตามจี้เรื่องธุรกิจหนึ่งอยู่ และทำให้ลีโอต้องมาเยือนเมืองไทยในหนนี้
เรื่องบ่อนพนัน ที่คนคู่นั้นเอ่ยถึง คาดว่าต้องมีความเกี่ยวพันอะไรบางอย่างกับเรื่องที่เขาสนใจ(กำลังตามอยู่)
ลีโอถึงกับตาโตเมื่อเห็นเป้าหมายคุยกับหญิงสาวคนหนึ่งที่คุ้นตา(คุ้นกลิ่น อิอิ)
 เขาแสร้งหยุดเลือกเสื้อยืดโปโลที่แขวนเรียงกันไม่ไกลนัก
ถ้าเป็นแผนก ชุดชั้นในสตรี ฮ่าๆ

ย่อหน้านี้มีเรื่องที่ เหมือน พูดยังไม่จบค่ะ ขาดๆ  บรรทัดแรก โยธินเกาะติดธุรกิจหนึ่ง ทำให้ลีโอมาไทย
แค่นั้น แล้วก็ตัด ไปเรื่องแม่นางเอกกะพ่อเลี้ยง ขยายความได้ แต่ถึงต้องขมวดปมไว้ก็ แย้มอีกสักนิด ว่าลีโอมาทำไร
มาช่วย? หรือไม่ก็แยกสองเรื่องนี้ออกจากกัน มันคลุมเครือ งงสามเรื่องพร้อมกัน
ธุรกิจหนึ่ง??
ลีโอมา ทำอะไร?? ที่เกี่ยวกะธุรกิจหนึ่ง
เรื่องที่ลีโอ สนใจ??และเกี่ยวกะ บ่อน

ชายคนหนึ่งแต่งกายไม่ชัดเจน เขากำลังเดินไปที่แห่งหนึ่งไม่ชัดเจนว่าเป็นที่ไหน มีบางสิ่งกำลังจู่โจ่มซึ่งไม่ชัดเจนว่าเป็นสัตว์ชนิดใด
หมอกลงจัดเกินไป จนคนอ่านไม่มีข้อมูลอะไรมากพอให้เอามาเม้าธ์ต่อ พอเห็นภาพจากตัวอย่างนะคะ

คนเม้นต์ก็เริ่มสับสน หิวข้าว ฮ่าๆๆ
สู้ๆๆ คุณคอป ในที่สุดก็อาจเหมาะกะอิโร นะคะ  ;D จบแน่นอนค่ะ




หม้อไฟ  :) กินๆๆ
น่าจะมาจาก หม้อแปลงไฟฟ้า ค่ะ คุณบัดดี้  :D





14
ป้าแม่บ้าน  แกดูไม่แปลกใจที่ คุณหนูกลับมาจากต่างประเทศ  หรือไลน์มาบอกแล้ว ฮ่าๆ

"คุณหนูกลับมาตั้งแต่เมื่อไหร่คะ ทำไมถึงไม่โทรมาหาป้าบ้างเลย
ป้าดีใจมากค่ะเพราะป้ากำลังเล่นเกมนักสืบ จะได้ชวนคุณหนูเล่นด้วย"

โปรดระบุในตอนแรกก่อน รถคันเก่ง คือ? รถยนต์ รถมอเตอร์ไซด์ รถจักรยาน

หญิงสาวเรียกแท็กซี่ออกจากบ้านที่เธออยู่ตั้งแต่เด็กด้วยอารมณ์ที่หดหู่ เธอบอกจุดหมายปลายทางที่เธอจะไปให้แท็กซี่แล้ว ก็นั่งเหม่อมองทิวทัศน์ข้างทาง

มีหลายประโยคนะคะ ที่คล้ายๆ แนวนี้ คือ คำซ้ำ
ยกตัวอย่าง แท็กซี่ คำที่สองใช้คำว่า [คนขับ] แทนก็ได้ค่ะ
ลุงมานะ  อามานะ  แกติดสินบนคนเขียน ขอเป็นอา พอตังค์หมดก็ เป็นลุงอีกสลับไปมานะคะ ฮ่าๆ

แม้เธอจะแค่เคยตามพ่อมาที่ทำงานบ้างแต่ไม่บ่อยนัก>แค่เคย มันดูยืดๆ ใช้ เคย คำเดียวก็น่าจะพอนะคะ

ขึ้นบรรยายโดยมุมองพระเจ้า เคาะ enter อีกครั้งค่ะ
คุณสิทธาไม่มีลูกชาย แต่ทำธุรกิจเกี่ยวกับถุงยางอนามัย
นายสิทธาไม่มีลูกชาย  งงๆ นิดคือ ไม่มีลูกชายแต่ทำธุรกิจถุงยางอนามัย ก็ได้นี่คะ ความหมาย
คือ นายสิทธามีลูกสาว แต่ทำธุรกิจเกี่ยวกับถุงยางอนามัย
พอสิ้นคุณสิทธาได้ไม่นาน 
พอสามีสิ้นได้ไม่นาน พอสิ้นสามีได้ไม่นาน


คุณธนิดาผู้เป็นภรรยา>นางธนิดาผู้เป็นภรรยา 
คุณธนิดาผู้เป็นภรรยาผู้ที่บริหารงานไม่เป็น
นางธนิดาผู้เป็นภรรยา  ซึ่งไม่มีความรู้ด้านธุรกิจบริหารงานไม่เป็น
แรกๆ ทั้งคู่ก็เล่นได้เงินมา
แรกๆ ทั้งคู่เล่นได้เงินก้อนโตมา
หลงมาก  หลงใหลมาก
“ใช่สิ เขารวยจะตายไป”
“ใช่สิ เขาเป็นมหาเศรษฐี รวยจะตายไป”

“หลานกลับมาเหนื่อยๆ มาเจอเรื่องเครียดๆ อาว่าหลานกลับไปพักผ่อนก่อนดีกว่า อาทิตย์หน้าค่อยมาเรียนรู้งานกับอา”
“ธัญญ่าเกือบลืม”

น่าจะหายไปประโยคหนึ่ง? "ได้ค่ะ คุณอามานะ จริงสิธัญญ่าเกือบลืม”

นึกได้ว่าวางไว้ด้านหน้า เดินกลับไปเอาของที่เอามาฝากอามานะวางไว้ที่เก้าอี้รับแขกหน้าห้อง
เธอนึกได้ว่าวางของฝากอามานะไว้ที่เก้าอี้รับแขกหน้าห้อง เดินออกไปหยิบ
คนที่แอบเข้าห้องไป
หญิงสาวที่แอบเข้าห้องไปโดยพลการ (เลขา  เลขาฯ)
“ขอบคุณค่ะ คุณอา”  ถ้านางเอกยกมือไหว้สักหน่อยก็จะงามนัก

ตอนท้ายจิ้น ลีโอ กับแดนดนัย จะผิดมั้ย ฮ่าๆ
“ไง...ไอ้เสือ!” คำแรกที่ทักทายก็เรียกเสียงหัวเราะถูกใจจากแดนดนัย
“สบายดี แกล่ะไอ้จอมบงการ”
รอยยิ้มมุมปากกว้างขึ้น
ลีโอมีรอยยิ้มมุมปากกว้างขึ้น

สโลแกน ของถุงยางอนามัย บทต่อไปจะมีหรือเปล่านะ น่าเล่น  ::)

15
เธอมีความสุข ความสุขที่ไม่เคยมีมาก่อน แม้มันจะเจ็บปวดในตอนแรก แต่มันก็สุขล้น
สุขซ้ำเยอะไปหน่อยค่ะ
เธอมีความสุข  สุขอย่างไร?
ความรู้สึกหวาบหวามที่ไม่เคยสัมผัสมาก่อน
อ้อมกอดที่ไม่คุ้นเคย ความร้อนแรง ไฟพิศวาสที่แผดเผาร่างกาย วงแขนกล้ามเป็นมัดๆ แหม อยากจะกัดเล่นเบา ๆ ฮ่าๆ
อยากกระซิบ ว่าตอนนี้เหงาจังเลย
เสียงกระซิบเรียกชื่อเธอยังคง... 
ฉันรู้สึกหนาวสะท้าน (ห่มผ้าซะ) หัวใจเต้นแรงเมื่อเห็น...หกแพ็ค
เขาคือความเย้ายวน คือบาปราคะที่เธอไม่เคยรู้ว่ามีในฟิตี้เชด ฮ่าๆ
แม้มันจะเจ็บปวดในตอนแรก แต่กลับเหมือนนั่งรถไฟเหาะตีลังกา ความหวาดเสียว ยังตราตรึงใจ
การเคลื่อนไหวที่ทรงพลังของเขา นำเธอไปพบกับความอัศจรรย์ใจของชีวิต ฮ่าๆ

จริงๆ อิพระเอก ตอนแรกได้กลิ่นเหล้ากับการทรงตัวที่ไม่ค่อยปกติ ก็น่าจะรู้ว่าน้องเมา
แต่นี่พี่แกหน้ามืดหูดำแล้ว ฮ่าๆ มีหรือจะปล่อย

พระเอกสั่งเค้กมากิน ดูแหววๆ ถึงผู้ชายชอบกินเค้กได้ไม่แปลก
 แต่นี่พระเอกหื่นๆ อ่ะ  ภาพลักษณ์หน่อย เค้กที่พระเอกสั่งไอชอบนะ ฮ่าๆๆ
ป้อนกันตอนอยูู่กะนางเอกสองต่อสองเหมาะกว่า  อิอิ
ลีโอน่าจะเรียกแทนตัวว่า ผม
ลิซ่า คือ ลีโอเป็นหุ้นส่วนพี่ชายแต่ไม่เคยเจอ เรียกคุณเหมาะกว่า คิดแบบวัฒนธรรมฝรั่งนะ
ทำยังกะหนีเจ้าหนี้ เหมาะกะคนไทย ฮ่าๆ  ลิซ่าน่าจะใช้ หนีแก๊งมาเฟีย
บทสนทนา ดูสนิทสนมกันเกินไปค่ะ
พูดเรื่องส่วนตัว ทั้งที่เพิ่งเจอกัน เรื่องใช้ถุงที่ไหน
ลิซ่า ใชคำสุภาพ สักนิด ฉันขอร้องคุณอย่าไปยุ่งกับเธอเลยค่ะ
ปรับประโยคให้เป็นแนวภาษาอังกฤษ จะได้แลดูเหมือนต่างชาติคุยกัน


เม้นต์ยาว คหสต. ทั้งนั้นนะคะ คุณคอปสู้ๆๆๆ  ;D


หน้า: [1] 2 3 ... 16