ผู้เขียน หัวข้อ: มายาร้าย พรายปรารถนา - บทนำ - 1 ชู้สวาท  (อ่าน 89 ครั้ง)

admin

  • Administrator
  • Jr. Member
  • *****
  • กระทู้: 74
    • ดูรายละเอียด
มายาร้าย พรายปรารถนา - บทนำ - 1 ชู้สวาท
« เมื่อ: มีนาคม 07, 2019, 02:26:44 PM »


บทนำ-1



เมื่อเปิดประตูออกไปเห็นสตรีที่ยืนตรงหน้า รณชัยก็แกล้งทำเสียงเนือยๆ ถามว่า

“มีธุระอะไรครับ”

“น้ำแข็งมีบ้างไหมคะ พอดีที่ห้องพี่หมด”

“คงมีเหลือ ผมจะไปหยิบมาให้” ชายหนุ่มตอบแล้วหมุนตัวกลับเดินไปยังมุมครัวที่มีตู้เย็นตั้งอยู่ แต่เมื่อเปิดตู้เย็นก็รู้สึกถึงอาการเสียดสีที่ด้านหลัง

“คุณม่านไม่อยู่หรือคะ”

“ไปเที่ยวทะเล”

“งั้นเลี้ยงเบียร์พี่หน่อยได้ไหม?”

ร่างอวบอัดไม่รอคำตอบ เมื่อโน้มตัวจงใจเบียดหน้าอกลงต้นแขนของเขา แล้วยื่นมือไปหยิบเบียร์ออกมาสองกระป๋องในกำมือเดียว

“ดื่มตรงไหนดีน๊า” หล่อนกระซิบข้างหูเขาเบาๆ

“โธ่พี่พิงค์ ผมทำงานค้างอยู่”

“ก็ทำไปสิคะ ไม่ต้องมายุ่งกับพี่”

เจ้าตัวบอกแล้วก็ยิ้มเชิด ไม่ยอมถอยหนี ซ้ำร้ายมือที่ว่างยังค่อยๆ ปลดกระดุมเสื้อตัวเองอย่างช้าๆ ส่งสายตาเชิญชวนท้าทาย

“ดื่มเบียร์กับพี่ก่อนดีไหม”

“ผมต้องส่งงานแต่เช้า พี่ก็รู้”

“ก็อย่าช้าสิคะ ดื่มเบียร์กับพี่ แล้วพี่จะไป”

สาวใหญ่ยื่นกระป๋องเบียร์มาให้ แต่เมื่ออีกฝ่ายยื่นมือมารับ กลับร่อนทรวงอกที่สั่นเพื่อม เพราะความล้นหลามให้เขาสัมผัสแทน

รณชัยฝ่ายคลึงเคล้นก้อนเนื้อแน่นเพียงเบามือพร้อมกับสายหน้าเป็นเชิงปฏิเสธ เจ้าหล่อนก็ยังเชิดหน้ายิ้มยั่ว

“ตามใจ จะให้พี่ดื่มก่อนก็ได้”

พิงคณายัดกระป๋องเบียร์ใส่มือเขากระป๋องหนึ่ง ส่วนอีกกระป๋องก็เปิดขึ้นจิบ ก่อนจะเทราดมันลงที่เป้ากางเกงผ้าฝ้ายที่เขาจะใส่นอน เบียร์ทำให้ผ้าเปียกมองเห็นรูปรอยอย่างชัดเจน สาวเจ้าใช้ลิ้นเลียริมฝีปากตัวเองเล่นส่งสายตาเชิญชวนให้เขา ก่อนจะค่อยๆ ย่อตัวพร้อมกับใช้มือกระตุกห่วงกางเกงเขาออก เบียร์ที่เหลือค้างในกระป๋องถูกราดลงจนเขาสะดุ้งอีกครั้ง แล้วก็ต้องยืนหายใจสั่นเมื่อมือหล่อนกอบกุมมันไว้ในอุ้งมือ

“เจ้านี่มันบังอาจผงาดสู้พี่นะเนี่ย เห็นไหม อย่างนี้ต้องสั่งสอน”

เขาไม่เห็น เพราะเมื่อก้มมองก็มีเพียงเส้นผมดกดำ ที่สั่นไหวเพราะการกระทำของเจ้าของ ซึ่งมันส่งผลให้เขาต้องสูดครางกับการดูดกลืนและละเลงลิ้นอย่างชำนิชำนาญของอีกฝ่าย ชั่วครู่ชายหนุ่มก็ครางออกมาอย่างยินยอม ก่อนจะขยุ้มศีรษะนั้นขึ้น ร่างอวบลุกขึ้นตาม ใบหน้าของเขาก็ก้มดูดดื่มทรวงอกหล่อน สองแขนรั้งสะโพกอวบอั๋นเขามาใกล้ ซึ่งอีกฝ่ายก็ตอบสนองเสียดสีกระตุ้นอารมณ์อย่างเต็มที่ แล้วเขาก็หมุนร่างให้หันหลังผลักไปด้านหน้า เจ้าหล่อนผวายึดโต๊ะตรงหน้าแน่น และเมื่อมือร้อนเลิกกระโปรงหล่อนขึ้น เรียวขาก็แยกออกอย่างเคยชิน แล้วความสนุกสุดเสียวอย่างที่ต้องการก็กระหน่ำกระแทกมาจากด้านหลัง รุกรับกันอย่างมีจังหวะ สองมือของเขาเกาะกุมสะโพกหล่อนมั่น มือหล่อนจับโต๊ะไว้แน่น สะโพกส่ายร่อนตามแรงกระแทกกระทั้น ส่งเสียงโอว อูว์ อาว์ ออกมาไม่ขาดปาก แล้วร่างสาวเจ้าก็กรีดออกมา ตัวเกร็งกับความเสียวสะท้าน ก่อนที่เข่าจะคู้ทรุดลงหมดแรงหอบอยู่กับพื้น

รณชัย ไม่แม้แต่จะปรายตามอง เมื่อดึงกางเกงตัวเองขึ้นมาแล้วเดินไปที่โต๊ะทำงาน พิงคณาเป็นหัวหน้าของเขา สิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อครู่ก็ไม่ใช่ครั้งแรก แต่ก็นับครั้งไม่ถ้วนที่เขาและหล่อนทำอย่างนี้ เขาหลงใหลติดใจหล่อน และหลังจากที่สามีหล่อนเสียชีวิต เขาขอหล่อนแต่งงานแต่หล่อนปฏิเสธ และแนะนำให้เขาแต่งงานกับผู้หญิงสักคนซะ ตอนนี้แม้เขาจะแต่งงานแล้ว แต่ก็เป็นหล่อนนั่นแหละ ที่จ่ายเงินซื้อห้องนี้ให้เขา เพื่อให้เขาอยู่ใกล้ เขาอยากเป็นผู้ชายที่ซื่อสัตย์ต่อภรรยา ไม่อยากยุ่งเกี่ยวกับพิงคณาอีก แต่ดูเหมือนพิงคณาจะไม่ยอมปล่อยเขา อาการรีรอลังเลของเขาที่อยากจะสะบั่นสัมพันธ์จึงยังคาราคาซังกันต่อไป ด้วยเหตุผลของหล่อนที่ว่า

“พี่ก็เป็นเหมือนเมียคนหนึ่งของชัยนะ อย่าทิ้งพี่เพียงเพราะเราไม่ได้แต่งงานกัน คิดดูสิถ้าหากพี่ตกลงแต่งงานกับชัย คนอื่นเขาจะคิดยังไง แต่งงานกับแม่ม่ายผัวตายอายุมากกว่าชัยตั้งหลายปีอย่างนี้”

“ผมไม่แคร์”

“ตอนนี้ชัยก็พูดได้สิ แต่ต่อไปล่ะ”

เขาแต่งงานกับม่านราตรีผู้หญิงที่แม่กับแม่เป็นเพื่อนกัน มันก็เหมือนเป็นการประชดพิงคณาอยู่กลายๆ แต่ตลอดระยะเวลาหนึ่งปีที่อยู่กับม่านราตรี สาวน้อยไม่ระแคะระคายแม้แต่น้อยว่า เขาและพิงคณามีความสัมพันธ์กัน เธอเป็นเด็กสาวที่มีโลกแห่งความฝัน ฝันอยากเป็นนักเขียน และตอนนี้เธอก็ทิ้งเขาเอาไว้ให้แม่ปลาช่อนอย่างพิงคณา เพียงเพื่ออยากไปหาแรงบันดาลใจที่ชายทะเล จะถามว่าเขารักม่านราตรีไหม เขารักเขาเอ็นดู ดุจเขาเป็นอาจารย์ และเธอเป็นลูกศิษย์ในเชิงกาม แต่เขาก็ใช่ว่าจะตัดขาดความเร่าร้อนของพิงคณาไปได้ สิ่งที่พิงคณาทำให้เขา ม่านราตรียังไม่เคยทำ เธอยังมองว่ามันเป็นสิ่งน่าเกลียด ทั้งๆ ที่ตอนเขาทำให้เธอนั้น เธอกลับชอบใจด้วยซ้ำ เมื่อทุกอย่างยังไม่มีปัญหา เขาก็คิดว่าไม่จำเป็นจะต้องตัดใครคนไหนทิ้งทั้งนั้น

“คร่ำเคร่งจัง ให้พี่นวดให้ไหม” พิงคณาถามเมื่อเดินตามเขามานั่งที่ขอบโต๊ะหมิ่นๆ

“ยังไม่กลับ” เขาถามทั้งๆ ที่รู้ว่า ครั้งเดียวไม่เคยพอสำหรับเขาและหล่อน แต่เขาก็ยอมรับว่า เขาต้องเล่นตัว ในเมื่อเขามีภรรยาแล้ว

“เบียร์ยังไม่หมด” เจ้าตัวบอกอย่างเปิดเผย มือยื่นกระป๋องเบียร์อันใหม่ให้ รณชัยมองชุดกระโปรงผ้าฝ้าย ที่เขารู้ว่าไม่มีอะไรอยู่ข้างในมันเป็นทรัพย์สินส่วนตัวของหล่อน ที่เขายึดมาใช้ซ้ำแล้วซ้ำบ่อย ทรวงอกที่สะท้อนตอนหล่อนเงยหน้าดื่มเบียร์ มันทำให้เขาอดไม่ได้จะเอื้อมมือไปเคล้น แต่จังหวะที่หล่อนเอาแขนลงมันข่มให้มือเขาตก ก็เลยทำให้มือของเขาเปลี่ยนทิศทางสอดเข้าไปในกระโปรงแทน อีกฝ่ายถึงกับสูดปากเปิดเรียวขาให้ถนัดถนี่อย่างเต็มที่

แล้วเบียร์ในมือรณชัยราดลงที่ทรวงอกนั้น เจ้าตัวสะดุ้ง แต่ก็แอ่นอกรับริมฝีปากร้อนรุมของเขาดูดกลืนอย่างเมามัน แต่ยังไม่ทันที่จะได้เต็มอิ่มเสียงโทรศัพท์มือถือก็ดังขึ้น

“อย่ารับ” พิงคณาห้ามเสียงหอบ

แต่รณชัย เงยหน้าขึ้นมา คว้าโทรศัพท์มากดรับสาย

“พี่ชัยขา มาหาม่านเดี๋ยวนี้ได้ไหมคะ”

“ทำไม มีอะไรหรือ”

“พี่ชัยก็มาดูสิคะ ม่านมีอะไร มานะคะ ม่านจะรอ นะคะ นะคะ”

เสียงออดอ้อนอย่างนี้ มีหรือเขาจะไม่รู้ว่าเมียกำลังต้องการอะไร รอยยิ้มอย่างเอ็นดูเกิดขึ้น จากนี่ไปหาม่านราตรีบึ่งแค่สองชั่วโมงก็ถึง ทำไมเขาจะไปเอาใจเมียไม่ได้

“พี่จะไปเดี๋ยวนี้”

แต่เมื่อเขาวางโทรศัพท์ ศีรษะก็ถูกดึงเข้าไปหาทรวงสล้าง

“จะทิ้งพี่ไปเดี๋ยวนี้ไม่ได้นะ ไม่งั้น...” พิงคณาขู่ฝ่อ

“ผมจะทิ้งไปได้ยังไง” เขาตอบ ตาวาวเป็นประกายอย่างคึกคักผิดจากก่อนหน้า ความต้องการของม่านราตรีนั้นรอได้ แต่เจ้าของปัจจัยสี่ บ้าน เงิน งานและเซ็กส์ ที่อยู่ต่อหน้า นี่สิ เขารู้ดีว่า...หล่อนรอไม่ได้ เซ็กส์ระหว่างเขากับพิงคณา รุนแรงเร่าร้อนและรีบเร่ง เพราะรู้ว่าต้องหลบๆ ซ่อนๆ มันสร้างความตื่นเต้นเร้าใจ จนอดไม่ได้ที่จะตื่นตัวต้องการบ่อยครั้งที่มองสบตากัน ทุกที่ทุกทาง ซึ่งแล้วแต่โอกาสจะอำนวย และตอนนี้เขาตื่นตัวเมื่อรู้ว่าจะต้องไปถึงม่านราตรีภายในสองชั่วโมง มันอาจจะเหมือนโรคจิต แต่เขาชอบของเขาอย่างนี้เขาตื่นตัวด้วยสถานการณ์อย่างนี้ มันต่างจากการร่วมรักกับม่านราตรี อย่างสบายๆ ไม่ต้องเร่งร้อน ซึ่งบางครั้งมันขาดความเร้าใจสำหรับเขา และตอนนี้ ...รณชัยมองสตรีเร่าร้อนที่อยู่ตรงหน้า ก่อนจะก้มหน้าลงไปปฏิบัติภารกิจต่อจากเมื่อครู่

แล้วสองร่างก็บรรเลงเพลงกามปรนเปรอตอบสนองกันและกันอย่างเร่าร้อนที่โต๊ะทำงานนั่นเอง


ม่านราตรีคุกเข่าอยู่บนเตียงในความสลัว มือเธอยังกำโทรศัพท์ที่ใช้โทรไปหาสามีแน่น หัวใจเธอยังเต้นแรง กายยังร้อนรุม เธอบ้าไปแล้วเหรอที่โทรไปหารณชัย ให้เขามาหาเธอเพราะเรื่องนี้ …โอย เธอท่าจะบ้าด้วยความปรารถนารุนแรงอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน...เมื่อครู่เธอไม่ได้ตั้งใจเลยจริงๆ เธอเพิ่งจะกลับจากการเดินเล่นที่ชายทะเล แม้มันจะมืด แต่ก็ไม่น่ากลัว เพราะมีคนหลายกลุ่ม ที่ออกมาวิ่งเล่นจับปูลมกัน เธอเดินไปไกล จนเกือบจะเข้าเขตของโรงแรมที่อยู่ติดกับรีสอร์ทแห่งนี้ ตอนเดินย้อนกลับกลุ่มคนที่ชายหาดก็ไม่เหลือแล้ว ความมืดทำให้เธอชักกลัว กับการได้ยินเสียงน้ำทะเลซัดซ่าอยู่เพียงลำพัง เธอจึงวิ่งบ้างเดินบ้าง แล้วก็มายืนพักเหนื่อยที่ระเบียงหน้าบ้านพักทั้งมืดๆ กะว่าพอหายใจนิ่ง ๆ แล้วจึงจะเข้าไปในห้อง แต่ภาพที่เห็นที่บ้านข้างๆ ทำให้เธอถึงกับตื่นตะลึงตาค้าง เผลอมองไปเลย

เงาร่างชายหญิงคู่หนึ่งกำลังกอดจูบกันอย่างไม่อับอาย เธอเห็นเขาซุกไซ้ทรวงอก ก่อนจะนั่งลงคุกเข่าซุกใบหน้าลงตรงนั้น เจ้าหล่อนที่ยืนอยู่กายระริกจิกเส้นผมเขาแน่น แล้วเขาก็ลุกขึ้น ก่อนหมุนร่างของหล่อนให้หันหลังให้เขาแต่มันเป็นการหันหน้ามาทางเธอ สาวเจ้าเกาะระบียงเอาไว้ แล้วเขาก็ครอบครองหล่อนทางด้านหลัง...โอ

เธอไม่รู้ตัวว่า หัวใจเธอเต้นแรง กายร้อนรุมขึ้นมาเพราะการวิ่งเมื่อครู่ หรือเป็นเพราะภาพที่เห็น แต่เธอถอนสายตาไม่ได้ ตัวแข็งไม่กล้าแม้แต่จะขยับตัว แล้วผู้ชายคนนั้นก็เงยหน้าขึ้นมา ความสลัวทำให้เธอมองหน้าเขาไม่ถนัด แต่ก็ราวกับว่าสายตาเขาจับจ้องมาที่เธอ ส่งประกายความร้อนแรงเยาะหยันเหมือนรู้เท่าทันในความคิดความต้องการของเธอออกมา ขณะเดียวกันเขาไม่ได้หยุดการกระทำแม้แต่น้อย ซึ่งมันทำให้เธอรู้สึกว่า เขากำลังทำอยู่บนร่างของเธอ ความอดสูทำให้เธอต้องหันกลับเข้าห้อง ไม่สนใจหรอกว่าการเคลื่อนไหวของเธอจะทำให้พวกเขารู้ตัว...แต่คนที่กำลังจะทำอย่างนั้นก็คงจะไม่ได้ใส่ใจหรอกว่าใครกำลังจะมองมา...เธอคิดไปเองว่า เขาเห็นเธอ

แต่เข้ามาในห้องเธอก็ไม่กล้าแม้แต่จะเปิดไฟ ความรู้สึกมันร้อนรุมค้างคา ตอนแรกเธอคิดว่าจะอาบน้ำก่อน แต่แล้วก็ปุบปับโทรศัพท์ไปหาสามีอย่างที่เธอเองก็ไม่รู้ตัวว่า ทำไมเธอถึงต้องการให้เขามาเร็วๆ เช่นนี้…

ม่านราตรีสูดลมหายใจยาว...ไม่หรอก...เธอรู้ตัว เธอรู้ว่าร่างกายเธอเป็นอย่างไร เธอรู้ว่าเธอคิดอย่างไร ในเมื่อสิ่งเหล่านี้ เธอเคยเอาใส่สมองตัวละครของเธอมาแล้วนับครั้งไม่ถ้วน...ความต้องการของเธอถูกกระตุ้นเพราะได้เห็นการเริงรักของชายหญิงเมื่อครู่ต่างหาก!
:+:+:+:+: