ผู้เขียน หัวข้อ: Reborn บทที่ 7 การกลับบ้านอีกครั้ง (10%)  (อ่าน 77 ครั้ง)

devina

  • Newbie
  • *
  • กระทู้: 26
    • ดูรายละเอียด
Reborn บทที่ 7 การกลับบ้านอีกครั้ง (10%)
« เมื่อ: พฤษภาคม 07, 2019, 12:15:55 AM »
“ถ้านายไม่มา ไม่ใช่เเค่จะสร้างปัญหาให้ตัวนายเอง เเต่นี่จะทำให้พวกเราที่เหลือเดือดร้อนไปด้วย เพราะปู่จะไม่ยอมเปิดพินัยกรรม”

   บทสนทนาในรถที่มีเพียงทิวากาล เเละเขานั่งมาด้วยกัน ที่จริงบรรยากาศก็ไม่ได้ชวนกดดันอย่างที่คิด สาเหตุที่ทิวากาลเย็นชากับตัวเขาเองนั้นเขาพอจะรู้จากพีรภัทรมาบ้างเเล้ว เเม่ของทิวากาลคือภรรยาใหญ่ของบ้าน ส่วนเเม่ของเขาเป็นภรรยารอง  ที่จริงเเล้วฐานะของเพทายนั้นไม่ใช่ฐานะผู้สืบทอดลำดับต้นของการันต์ เดชะฤทธิ์ ผู้เป็นพ่อ เเต่เพราะผู้นำตระกูลอย่างไอยรันต์ เดชะฤทธิ์ ผู้มีศักดิ์เป็นปู่ของเพทายให้ความเอ็นดู เเละคาดหวังในตัวเพทายชนิดเเสดงออกชัดเจนมากกว่าทายาทคนใดทั้งหมด เลยทำให้ชีวิตของเพทาย กับเเม่ เเละน้องสาว ถูกทายาทคนอื่นเพ่งเล็งอยู่เสมอ ความอึดอัดที่เจอมาตลอดตั้งเเต่อาศัยอยู่ในบ้านใหญ่ตั้งเเต่วัยเด็ก รวมถึงการเผชิญกับเเผนการต่างๆที่บรรดาภรรยาของพ่อล้วนสร้างขึ้นเพื่อเเย่งชิงผลประโยชน์เเละอำนาจ ทำให้เพทายเเปรเปลี่ยนมันเป็นความปราถนาอันเเรงกล้าที่ตนเองจะต้องพาเเม่เเละน้องสาวออกมาใช้ชีวิตอยู่โดยเป็นอิสระจากคนของตระกูลเดชะฤทธิ์ให้ได้ในสักวันนึง

    ในวันเกิดอายุครบร้อยเก้าสิบปีที่เพทายผ่านพ้นพิธีบรรลุนิติภาวะของปีศาจ ซึ่งตามกฏหมายของโลกเเห่งนี้ทำให้มีสิทธิ์ในการครอบครองอสังหาริมทรัพย์ชิ้นเเรกในนามของตนเอง สิ่งที่เพทายเลือกก็คือบ้านที่ในอดีตเคยเป็นของแม่เขา ที่เขาซื้อคืนมาจากญาติพี่น้องของเเม่เอง ‘บ้านธรรมดาๆหลังหนึ่ง’ที่เต็มไปด้วยความทรงจำของเเม่นั่นเองที่เพทายมอบให้เธอเป็นของขวัญในวันเกิดของเขาเอง 

   เพทายนั้นตลอดเวลาที่ผ่านมาในสายตาของญาติพี่น้องรอบตัวเขาเเสดงให้เห็นว่าเป็นพวกล้างผลาญเงินตระกูล เอาเเต่เที่ยวเล่นรักสนุก ก่อเรื่องก่อราวไปทั่ว ไม่สนใจใยดีในการเข้ามาเรียนรู้กิจการของตระกูลเดชะฤทธิ์เเม้เเต่น้อย เมื่อเขาคิดว่าการใช้ชีวิตเหลวเเหลกของตนเองจะทำให้ถูกตัดสิทธิ์ออกจากกองมรดกที่เต็มไปด้วยการห้ำหั่นกันระหว่างญาติพี่น้องนี้ เเละจะทำให้บรรดาภรรยาทั้งหลายของพ่อหมดความสนใจในการคิดว่าเขาเป็นหนึ่งในเป้าหมายที่ต้องกำจัด เเต่ผลลัพธ์กลับต่างออกไปจากที่เพทายคาดไว้พอสมควร

   พีรภัทรเล่าให้เขาฟังว่า ทั้งพ่อเเละปู่ยังคงรอคอยให้เพทายกลับบ้าน เเม้จะทำตัวเหลวเเหลกอย่างไร ก็ไม่อาจปฏิเสธได้ว่าเพทายนั้นมีคุณสมบัติเหมาะสมที่จะรับสืบทอดทุกอย่างของตระกูลเดชะฤทธิ์ เเต่เหตุผลที่ว่านั่นจะเป็นอะไรก็ไม่ใช่สิ่งที่ทุกคนจะเห็นด้วย ไม่มีใครเข้าใจว่าทั้งคู่มองเห็นอะไรในตัวปีศาจลูกของภรรยารองคนนึงที่ต่อต้านพวกเขาเสมอมา เรียกได้ว่าเเทบจะเป็นขั้วตรงข้ามกับสิ่งที่เป็นเเบบอย่างอันดีกับทายาทคนอื่นในตระกูล เเละความรู้สึกว่าผู้นำตระกูลตัดสินอย่างอยุติธรรมที่เกิดขึ้นในความรู้สึกของทุกคนนั่นเองที่ ยิ่งส่งผลเป็นความเกลียดชังในตัวเพทายให้ทวีเพิ่มมากขึ้นจากคนรอบตัว

                  ……………………………

   รถเเล่นมาจอดเทียบยัง คฤหาสถ์ใหญ่ของตระกูลในช่วงกลางดึก น่าเเปลกที่เเม้จะเป็นอาณาบริเวณขนาดใหญ่เเต่บรรยากาศข้างในกลับดูวังเวงเเละเงียบเชียบอย่างน่าผิดปกติ  เขาถูกพี่ทิวากาลพามายังส่วนทางเดินเเยกอีกทางเเละเดินลึกเข้าไปถึงเรือนพักเเยกที่มีอาณาเขตเป็นส่วนตัวด้วยสวนที่มีร่มไม้ครึ้ม