ผู้เขียน หัวข้อ: >>>เล่ห์รักคาตาลัน บทนำ<<<  (อ่าน 416 ครั้ง)

รัญชิดา

  • Full Member
  • ***
  • กระทู้: 185
    • ดูรายละเอียด
>>>เล่ห์รักคาตาลัน บทนำ<<<
« เมื่อ: มีนาคม 22, 2014, 04:38:20 PM »
บทนำ

   มีดสั้นสีเงินยวงสะท้อนกับแสงแดดอันยามเช้า แสงจ้าของวันใหม่คล้ายจะเตือนว่าวันนี้จะเป็นอีกวันที่ดินแดนที่ถูกโอบด้วยทะเลทรายอย่างเมืองฟาเนียจะร้อนระอุตลอดวัน แต่นั่นไม่ได้ทำให้ความตั้งใจของฟาดิลาห์ลดลงเลย มันร้อนก็ใช่ แต่ไม่ได้หมายความว่าเธอไม่เคยผ่านสภาพอากาศโหดร้ายแบบนี้ ตรงข้ามชีวิตเธอช่วงนี้ดูเหมือนจะผูกพันกับทะเลทรายสีทองเสียเหลือเกิน

   ฟาดิลาห์เก็บมีดที่แอบขโมยมาจากนักบวชมูดาวาร์ จริงๆ มันก็ไม่ใช่ของนักบวชเฒ่าเสียทีเดียวหรอก ที่ถูกมันต้องเป็นของซาฟา เพราะหมอนั่นถึงขนาดอุทิศแผงอกเป็นฝักมีดเลยด้วยซ้ำ โชคดีที่ไม่ตาย มูดาวาร์เก่งเป็นบ้าเลย ซาฟาถูกมีดอาบยาพิษปักอาการสาหัสขนาดนั้นยังรักษาได้ ฟาดิลาห์ยอมรับเลยว่าเสี้ยวหนึ่งของหัวใจเธออยากให้ซาฟาไสหัวลงนรกไปซะ!

   แต่ในเมื่อเขาไม่ตายและยังหายมาควบคุมชีวิตเธอเหมือนเดิม มันก็ไม่ใช่เรื่องแปลกที่พอสบโอกาสแล้วเธอจะหนี ความจริงเรื่องหนีนั้น เธอพยายามทำมาตลอดเวลาที่ต้องเดินทางรอนแรมตามล่าคู่หมั้นของซาฟาที่ถูกพี่ชายของเธอขโมยตัวไปแต่งงาน แต่ฟาดิลาห์โชคร้ายไม่เคยหนีสำเร็จเลยสักครั้ง ช่างปะไร ในเมื่อตอนนี้เธอก็หนีเขามาได้แล้ว และก็อย่าหวังว่าจะได้เจอได้เจอกันอีกเลยชาตินี้

   วันที่ซาฟาไปเยี่ยมซาเรียที่โรงพยาบาล ฟาดิลาห์ก็ใช้โอกาสนั้นหนีเขามา น่าขันที่ทั้งเนื้อทั้งตัวเธอมีแค่กำไลของท่านแม่ที่พอมีค่าจะขายได้ แม้จะเสียดายแต่เธอก็เอามันไปขาย โชคดีที่พี่สะใภ้รับปากไว้แล้วว่าจะซื้อมันคืนกลับมาแล้วเก็บไว้ให้

   หลังจากขายกำไลฟาดิลาห์ก็บากหน้าไปขอยืมเงินจากพี่สะใภ้ซึ่งก็คืออดีตคู่หมั้นของซาฟานั่นแหละ เมื่อได้เงินมาเธอน่าจะบินออกนอกประเทศไปไหนก็ได้ให้มันไกลๆ จากโรซามันดาแต่เธอก็ยังไม่ไป พี่ซาเรียใจดีกับเธอชะมัดขอยืมนิดเดียวก็โปะให้มาอีกตั้งมากส่วนที่เกินมาถือเป็นเงินค่าซื้อข้อมูลที่อยู่ของเธอ ก็แล้วทำไมเธอจะทำให้พี่สะใภ้สบายใจไม่ได้ล่ะเรื่องแค่นี้เล็กน้อยมาก เธอไม่ได้หวงที่อยู่ของตนกับพี่ชายและพี่สะใภ้ แต่ที่ขอให้พี่ซาเรียเก็บไว้เป็นความลับนั้น เธอกลัวว่าที่อยู่ของตัวเองจะหลุดไปถึงหูอดีตคู่หมั้นของพี่ซาเรียต่างหาก

   เธอเกลียดซาฟา เกลียดเขายิ่งกว่าใครในโลก เขาจะเป็นมนุษย์คนสุดท้ายที่เธอจะมีความรู้สึกที่ดีด้วย เพราะซาฟาไม่เคยคิดถึงเธอเลยสักนิด คนแรกที่เขาถามหาหลังจากรอดมาจากความตายคือพี่ซาเรีย เมื่อเป็นอย่างนี้แล้วฟาดิลาห์ก็ไม่จำเป็นต้องไปรู้สึกห่วงใยคนพรรค์นั้น เขาคงจะไม่ยอมตายง่ายๆ หากว่ายังไม่ได้เห็นหน้าพี่ซาเรียเป็นครั้งสุดท้าย

   ก็น่าเห็นใจซาฟาเหมือนกันที่ถูกพี่ชายเธอลักพาตัวคู่หมั้นไปแต่งงาน มันตัดหน้ากันเห็นๆ เป็นเธอก็คงออกตามล่าเหมือนอย่างที่ซาฟาทำ แต่ฟาดิลาห์รู้เหตุผลของพี่ชายดีที่สำคัญชีคฮาซานตกหลุมรักพี่ซาเรียตั้งแต่แรกเห็น พี่ชายเธอถึงกับยอมเปลี่ยนแผนเพื่อให้เข้าถึงตัวพี่สะใภ้ และเมื่อเธอได้มีโอกาสเจอกับพี่ซาเรียอีกครั้ง เธอก็รู้สึกได้ว่าสองคนนั้นมีความรู้สึกดีๆ ต่อกัน มามั่นใจว่าพวกเขารักกันแน่ก็ตอนที่เห็นในงานฉลองเมืองฟาเนียเมื่อคืนนี้เอง ซาฟาควรทำใจและถอยออกจากชีวิตอดีตคู่หมั้นซะ เพราะเขาหมดสิทธิ์ในตัวซาเรียแล้ว

   ฟาดิลาห์เห็นซาฟาที่งาน ไม่รู้ว่าพี่ฮาซานคิดอย่างไรถึงเชิญอดีตคู่หมั้นภรรยามาด้วย แต่ซาฟาก็ยังคงเป็นซาฟาคนเดิม ผู้ชายหน้าเครียด เคร่งขรึม เย็นชา ไร้ความรู้สึกรู้สากับคนรอบข้าง เธอเห็นเขาเอาแต่ดื่มเหล้าหวานราวกับว่ามันคือเครื่องดื่มเลิศรส แน่นอนว่าเธอไม่เคยแม้แต่ชายตาแล เธอปลอมตัวเป็นนักเดินทางผ่านเข้าไปอวยพร ธรรมเนียมชาวทะเลทรายนั้นหากผ่านบ้านเมืองที่จัดงานก็ควรไปร่วมยินดี คนเดียวที่จำเธอได้คือพี่ชาย แต่ก็ไม่คิดจะโวยวายอะไร อันที่จริงฟาดิลาห์น่าจะกลับไปช่วยพี่ชายและพี่สะใภ้ แต่เธอก็เลือกที่จะไม่ทำ ก็ไว้รอให้ถึงเวลาอย่างที่พี่ฮาซานว่านั่นก่อนแล้วกันเธอค่อยกลับ ตอนนี้ขอจัดการเรื่องที่ยังคาใจก่อน

   รอยสักอัสลานของซาฟาและคำพูดโจรคาตาลันยังคาใจเธออยู่ จากที่เห็นเมื่อคืนเขาคงหายดีแล้ว ช่างเถอะ ไม่หายก็เหมือนหายเขาเก่งจะตายไป ดูอย่างตอนที่จะไปเยี่ยมพี่ซาเรียสิดึงดันจะไปทั้งที่เพิ่งเดินทางไกลมาแท้ๆ ฮึ! ฟาดิลาห์จะไม่สนใจเขาอีกแล้ว

   หญิงสาวกระชับผ้าคลุมหน้าระหว่างเดินไปที่คอกม้าหลังหมู่บ้าน  เมื่อคืนเธอพักที่บ้านแม่เฒ่าไนจา บ้านนี้เปิดสำหรับให้นักท่องเที่ยวต่างถิ่นเช่าพัก ส่วนม้าเธอผูกไว้ที่คอกท้ายหมู่บ้าน

   ฟาดิลาห์รู้สึกโล่งใจ บ้านเกิดของเธอกลับมาเป็นเมืองที่ทุกคนให้ความสนใจ ไม่ได้เป็นเมืองร้างน่ารังเกียจเหมือนเมื่อก่อน ฟาเนียหลุดพ้นจากคำสาปและเธอเชื่อว่าเหตุการณ์ทั้งหมดล้วนแล้วแต่ถูกกำหนดโดยโชคชะตา ใครจะไปนึกว่าท่านพ่อของพี่ซาเรียจะเป็นเพื่อนกับท่านพ่อของเธอ หนำซ้ำท่านพ่อยังมอบลายแทงให้เพื่อนคนนี้เก็บรักษาไว้อีก การเจอเหมืองเพชรหลังวังต้องห้ามของพี่ฮาซานถือเป็นเรื่องดีเยี่ยม ทุกปัญหาคลี่คลาย เธอหมดห่วงแล้ว ไว้ให้จบปัญหาคาใจเรื่องซาฟากับโจรคาตาลันก่อน เธอจะย้อนกลับมาช่วยพี่ชายแน่นอน

   หญิงสาวเงยหน้าขึ้นจากการแก้เชือกแล้วก็ต้องตกใจ เมื่อร่างสูงใหญ่ของชายหนุ่มที่เธอนึกแช่งชักโผล่มายืนไม่ห่างนัก เขาเอียงคอมองเธอ โชคดีที่มีผ้าคลุมบังไว้อย่างน้อยมันก็ทำให้เธอมั่นใจมากขึ้นถ้าต้องเผชิญหน้ากับเขา

   "นี่ม้าของนายเหรอ" ซาฟาถามมองเลยไปยังม้าที่ยืนอยู่เบื้องหลัง "ท่าทางจะเป็นม้าพันธุ์ดี ได้มาจากไหนกัน"

   "เมืองเทียวาสครับ ข้าเอาผ้าแพรไปขายและได้เจ้าตัวนี้มาๆ" ฟาดิลาห์พยายามดัดเสียงให้ใหญ่ๆ ห้าวๆ

   ซาฟาเดินผ่านร่างเล็กไปลูบคอม้า "เทียวาสเป็นเมืองการค้าที่สวยงามมาก ฉันเองก็เพิ่งผ่านไปเมื่อไม่นานมานี้ แต่ไม่ยักรู้ว่าที่นั่นมีม้าขายด้วย นายเป็นคนเทียวาสเหรอ"

   "มิได้ครับ ข้าพเนจรไปเรื่อย อยู่ไม่เป็นหลักแหล่ง"

   "ไม่คิดจะปักหลักที่นี่เหรอ ตอนนี้ใครๆ ก็อยากอยู่ฟาเนีย ท่านชีคคนนี้โชคดีนะ นายว่าไหม" หางเสียงซาฟาราวกับเจ้าตัวตั้งใจประชด

   "ความโชคดีมักเกิดกับคนดีๆ" เธอตอบสั้นๆ เริ่มหมั่นไส้เขาขึ้นมาตงิดๆ

   ซาฟายักไหล่ท่าทางยโสแล้วว่า "คนดีก็ใช่ว่าจะไม่เคยทำเลว และคนเลวบางครั้งก็ทำดีไว้เยอะแยะ นายจะไปไหนก็ไปเถอะ ฉันไม่กวนหรอก แค่จะมาดูมาแก้เบื่อก็เท่านั้น"

   ฟาดิลาห์มองแผ่นหลังกว้างที่เคลื่อนห่างไปอีกด้าน ความสงสัยเกิดขึ้นในใจ เบื่อนักแล้วมาทำไม ไหนจะมาค่อนขอดพี่ชายเธออีก

   "ท่านชอบม้าพันธุ์เหรอ" เธอถามแต่เขายังสนใจกับม้ามากกว่าเธอ ซาฟาตอบโดยไม่หันมาด้วยซ้ำ

   "ไม่ชอบ แค่ขี้เกียจเจอหน้าผู้คน"

    ไม่มีใครบอกเขามาก่อนหรือไงว่าตอบแบบนี้มันเสียมารยาท หญิงสาวมองร่างก้มๆ เงยๆ นั้นอย่างขัดใจ ก่อนบอกห้วนๆ

   "งั้นข้าที่ถือว่าเป็นผู้คนก็จะไม่อยู่รบกวนท่าน เชิญสำราญกับการดูม้าต่อไปเถอะ" ฟาดิลาห์จูงม้าหนีโดยไม่เสียเวลาหันมามอง ผิดกับคนที่ทำท่าไม่สนใจแต่แรก




   ซาฟายืนมองร่างเล็กที่ถูกห่อหุ้มด้วยชุดสีดำเตรียมพร้อมสำหรับการเดินทาง อะไรบางอย่างทำให้เขาสะดุดใจ ตั้งแต่งานเลี้ยงเมื่อคืนแล้ว ใครว่าเขาไม่สนใจโลก เปล่าเลย เขาสนแต่จะให้ยิ้มหน้าบานยินดีกับท่านชีคฮาซานนั่นก็กระไร สารภาพว่าเขาทำใจญาติดีกับชีคคนนั้นไม่ได้หรอก ที่มาฟาเนียก็เพราะเห็นแก่คนเชิญซึ่งก็คือซาเรีย อีกเหตุผลที่มาก็หวังว่าจะเจอแม่ตัวแสบที่หลบหนีเขาหายเข้ากลีบเมฆ

   แต่เมื่อคืนหลังจากที่ร่างในชุดดำนี่เข้าไปอวยพร ฮาซานก็พูดบางอย่าง มันสะดุดหูเขาอย่างจัง แต่ทุกอย่างยังดำเนินไปปกติ ไม่มีเงาของฟาดิลาห์ในงาน แต่เขาเชื่อลึกๆ ว่าเธอต้องมาแน่

   ซาฟาไม่คิดว่าคนของเขาจะพลาดแต่ฟาดิลาห์ก็หนีไปจนได้ น่าเจ็บใจจริงๆ เขายังไม่ได้ชำระความกับเธอเลย ต้องมีใครสักคนที่ช่วยให้เธอหนีไป ทุกคนในบ้านนูราดีนรังเกียจผู้หญิงของเขา ไม่ว่าเจ้าหล่อนจะงดงามแสนดีหรือสารพัดพิษแบบฟาดิลาห์ ผู้หญิงคนเดียวที่ได้รับสิทธิ์เคียงข้างเขาได้คือซาเรีย แต่บัดนี้เธอก็เปลี่ยนฐานะเป็นนายหญิงของเมืองฟาเนียไปเสียแล้ว

   ดูเหมือนเขาจะเป็นผู้ชายที่โชคร้ายจริงๆ คู่หมั้นหาย ถูกหลอกระหว่างการตามหา และถูกทำร้ายบาดเจ็บสาหัสจนเกือบเอาชีวิตไม่รอด เขากำลังจะแก้ไขทุกอย่างให้มันถูกต้อง แต่ฟาดิลาห์ก็ทำทุกอย่างพังหมด เธอหนีไปพร้อมเอาของสำคัญเขาไปด้วย ทางออกเดียวที่เขามีคือออกตามล่าตัวเธอมาคุยกันให้เข้าใจ

   ก็เรื่องอะไรจะทิ้งกันไปง่ายๆ อย่างนี้ เขาต้องจัดการอะไรตั้งมากมายหลายอย่าง แต่ฟาดิลาห์จะเข้าใจอะไรเล่า เธอมันก็แค่จอมโกหก ผู้หญิงเจ้าเล่ห์ รอให้เจอตัวก่อนเถอะเขาจะไม่ใจดีกับเธออีกแล้ว ให้ตาย!

   ในเมื่อเขาเคยจับตัวเธอได้มาครั้งหนึ่งแล้ว ทำไมเขาจะตามจับเธออีกครั้งไม่ได้ แผ่นดินทะเลทรายกว้างใหญ่แต่มันไม่ใช่ปัญหาสำหรับเขาหรอก ปล่อยให้เธอหลงลำพองใจไปก่อนว่ารอด เมื่อถึงเวลาเธอก็จะได้รู้เสียทีว่าความพยายามทั้งหมดที่ทำมามันเหนื่อยเปล่า สาบานด้วยชีวิตเลยว่าคราวนี้เธอจะไม่มีโอกาสหนีอีกเลยตลอดกาล!!!

*****************************************


ผ่านมาจะจบแรลลี่ มะนอเพิ่งเริ่ม จะทันมั้ย ไม่รู้ แต่งานนี้นู๋สู้ตาย

ฝากเรื่องนี้ไว้ในอ้อมใจทุกท่านด้วยนะคะ เป็นอีกคู่ที่น่าลุ้น(คิดไปเอง 555)
ใครเคยรักชีคถังแตก คราวนี้ขอให้รักคู่อริของท่านชีคบ้าง จะเขียนให้ได้มากที่สุดค่ะ
 ;D ;D ;D
สู้ๆ