ผู้เขียน หัวข้อ: แผนซ่อนรัก  (อ่าน 804 ครั้ง)

สิริเลขา

  • Newbie
  • *
  • กระทู้: 39
    • ดูรายละเอียด
แผนซ่อนรัก
« เมื่อ: กรกฎาคม 21, 2014, 08:30:46 PM »

ในเช้าที่แสนจะสดใส ท่ามกลางแสงแดดอุ่นๆ สายลมพัดมาเอื่อยๆ พอหยอกล้อให้เหล่าต้นไม้ส่ายไหวไปมาดูเพลินตา บรรยากาศนั้นตรงข้ามกับความรู้สึกของหญิงสาวเจ้าของใบหน้ารูปหัวใจ ผู้ซึ่งนั่งทอดอารมณ์อยู่ตรงม้านั่งตัวหนึ่งในสวนสาธารณะใจกลางกรุงเทพฯ นิ้วเรียวของเธอกำลังเลื่อนหน้าจอแทบเล็ตคู่ใจกลับไปกลับมาเพื่อมองภาพในข่าวนั้นซ้ำอีกเป็นรอบที่นับไม่ถ้วน

ชายหนุ่มเครื่องหน้าเข้มส่งสายตาชวนใจละลายออกมาจากเจ้าแทบเล็ตยี่ห้อผลไม้นั้น กุลธิดาอยากจะยิ้มให้กับคนในรูปภาพนั่นอยู่หรอก ถ้าไม่ติดว่าตอนนี้จิตใจเธอมันหดหู่และสิ้นหวังจนเกินจะมีแรงพอที่จะบังคับริมฝีปากให้ทำอย่างนั้นได้ และสาเหตุที่ทำให้เธอมีอาการอย่างนี้ก็ไม่ใช่ใครที่ไหนไกล ก็ผู้ชายที่เธอจ้องมองอยู่ตอนนี้นี่ล่ะ

ศิโรตม์หรือที่เพื่อนๆ เรียกกันว่าเสือคือผู้ชายคนนั้น ชายหนุ่มที่อยู่ในภาพข่าวตรงหน้าตอนนี้ แต่อยู่ในใจเธอมานานเหลือเกิน

กุลธิดาละสายตาจากหน้าจอขนาดเกือบสิบนิ้วแล้วเหม่อมองไปยังแผ่นฟ้ากว้างสุดสายตาเบื้องหน้า หวนนึกถึงตอนเรียนอยู่ปีสอง ครั้งแรกที่เธอได้พบกับเขา ซึ่งตอนนี้ก็ผ่านมาได้กว่าสามปีแล้ว แต่เรื่องราวยังคงฝังลึกอยู่ในห้วงคำนึงของเธอไม่เคยจางหายไปได้เลย

วันนั้นเป็นวันงานฟุตบอลประเพณีของมหาวิทยาลัยที่รินดาราเพื่อนสนิทของเธอเรียนอยู่ ถึงกุลธิดาจะไม่ใช่นักศึกษาสถาบันเดียวกันกับเพื่อนแต่ก็ถูกลากให้ไปร่วมเชียร์ฟุตบอลในครั้งนี้ด้วย ระหว่างที่เพื่อนรักตรงจุดนัดพบอยู่คนเดียวด้วยความงุนงงเพราะไม่เคยมางานนี้มาก่อนและไม่รู้จักใครสักคนด้วย ก็มีชายหนุ่มร่างสูง คะเนด้วยสายตาก็ไม่น่าจะต่ำกว่าหนึ่งร้อยแปดสิบเซนติเมตร ผู้เป็นเจ้าของใบหน้าที่สามารถสะกดคนรอบข้างให้เหลียวมองแต่เขาเพียงคนเดียวราวกับถูกมนต์สะกด เดินเข้ามาหยุดตรงหน้าพร้อมกับส่งประกายบางอย่างในแววตาที่เธอไม่อาจแปลความหมายได้มาให้

“ใช่กุลหรือเปล่าครับ?”

หนุ่มแปลกหน้าที่ดูดีเกินคนปกติทั่วไปแม้จะอยู่ในชุดเสื้อกีฬางานบอลกับกางเกงยีนส์สีหม่นๆ แถมยังมีเหงื่อเม็ดเล็กๆ เกาะพราวตามใบหน้าเอ่ยทักด้วยน้ำเสียงทุ้มน่าฟัง กุลธิดาทำหน้าเหลอหลาหันมองไปรอบๆเพื่อมองหาว่าเขาพูดกับคนอื่นหรือเปล่า

แต่ศิโรตม์ไม่ปล่อยให้อีกฝ่ายงุนงงอยู่นาน เขาเอ่ยสำทับอีกครั้งเพื่อเพิ่มความมั่นใจให้หญิงสาว

“ถ้าคุณคือกุลธิดา เพื่อนของรินดารา ก็ไม่ต้องมองหาคนอื่นหรอกครับ เพราะผมกำลังพูดกับคุณนั่นล่ะ”

“คุณหมายถึงรินดารา ภาสกรวงศ์ ใช่หรือเปล่าคะ?” กุลธิดาถามอย่างไม่แน่ใจ

“อืม...เต็มยศเลยแฮะ” ศิโรตม์ยิ้มนัยน์ตาเป็นประกาย “ใช่ครับ รินดารา ภาสกรวงศ์ เด็กศิลปะศาสตร์ปีสอง ลูกสาวคนสวยของคุณดนัย ภาสกรวงศ์ นักธุรกิจชื่อดังคนนั้นล่ะครับ”

“อ้อ...ค่ะ” กุลธิดารับคำก่อนจะนิ่งเงียบไปด้วยไม่รู้ว่าจะพูดอะไรต่อ แต่สักพักก็นึกบางอย่างขึ้นมาได้ จึงรีบเอ่ยออกมาอย่างรวดเร็วจนคนฟังรู้สึกขำอยู่ในใจกับท่าทางเหมือนกระต่ายตัวน้อยๆ ที่กำลังตื่นตูมของเธอ

“ชื่อกุลธิดา เรืองธานินทร์ค่ะ เรียนอยู่ปีสอง คณะมนุษยศาสตร์ภาษาอังกฤษ แต่ไม่ใช่เด็กมหาวิทยาลัยเดียวกับคุณหรอกนะคะ คือตอนสอบฉันเลือกม.เกษตรฯน่ะ ไม่ได้เลือกที่เดียวกับยัยริน”

ศิโรตม์ถึงกับอึ้งไปหลายวินาทีหลังจากได้ยินคำตอบที่ไม่คาดฝันจากคนตรงหน้า เขากลั้นหัวเราะอย่างยากลำบากขณะตอบกลับหญิงสาวไป

“ผมศิโรตม์ ผดุงเดชศิริ ชื่อเล่นชื่อเสือ อยู่ปีสอง คณะเศรษฐศาสตร์ ลูกแม่โดมครับ ตอนสอบก็ตั้งใจมาสอบตรงเข้าที่นี่ที่เดียวไม่ได้เลือกที่อื่นเลยครับ แต่ตอนนี้ชักจะเสียดายขึ้นมาแล้วสิที่ไม่ได้เลือกม.เกษตรฯ”

กุลธิดาหน้าแดงด้วยความอายและโมโหตัวเอง ที่มัวแต่ตื่นเต้นจนทำตัวเฟอะฟะ มีอย่างที่ไหนไปสาธยายประวัติตัวเองให้เขาฟังจนถูกล้อเลียนกลับมา หญิงสาวจึงได้แต่ก้มหน้างุดเพราะทำตัวไม่ถูก

“ทีนี้เราสองคนก็รู้จักกันแล้ว รินให้ผมมารับกุลเพราะวุ่นอยู่กับกองสวัสดิการ ยังปลีกตัวมาไม่ได้ตอนนี้ เข้าไปนั่งดูบรรยากาศในสนามก่อนมั้ย เดี๋ยวรินก็คงตามไป”

กุลธิดาหรี่ตามองอีกฝ่ายด้วยความระแวงทันที ถึงหน้าตาเขาจะหล่อชวนเคลิ้มก็เถอะ แต่เธอก็ไม่ใช่ผู้หญิงใจง่ายที่จะยอมเดินตามคนที่เพิ่งรู้จักกันไม่ถึงห้านาทีไปต้อยๆ ได้หรอกนะ

“ทำหน้าอย่างนี้แปลว่าไม่ไว้ใจผมใช่มั้ย”

พอถูกถามเข้าตรงๆ คนขี้ระแวงก็ถึงกับปั้นหน้าไม่ถูก เลยใช้ความเงียบแทนคำตอบ แต่ยังคงยืนนิ่งอยู่ที่เดิมไม่ยอมขยับตัวไปตามคำเชิญ

“กะแล้วเชียว เป็นอย่างที่รินบอกไว้จริงๆด้วย”

คราวนี้กุลธิดาจ้องอีกฝ่ายด้วยความแปลกใจ แต่ศิโรตม์ก็ไม่ได้แปลกใจกับท่าทีของหญิงสาวนัก

“เอาเป็นว่าแผนแรกคือพากุลไปนั่งในสนามก่อนไม่สำเร็จ แต่ไม่เป็นไรผมเตรียมแผนสองไว้แล้ว”

“แผนสอง?” คำว่าแผนทำให้กระต่ายตื่นตูมใจตุ้มๆ ต่อมๆ ขึ้นมาทันที

“ก็นั่งรออยู่เป็นเพื่อนกุลตรงนี้จนกว่ารินจะมาไง ไม่ต้องกลัวนะ ผมไม่ทำอะไรหรอก เชื่อใจได้” เจ้าของแผนการกล่าวยิ้มๆ กุลธิดาอยากจะเชื่ออยู่หรอกถ้าเขาจะไม่มองเธอด้วยแววตาที่เธอแปลความหมายไม่ออกแบบนั้น

“หิวหรือเปล่า ผมไปซื้ออะไรมาให้กุลทานเล่นก่อนดีกว่า รออยู่ตรงนี้อย่าไปไหนนะครับ”

ไม่รอฟังคำตอบ ศิโรตม์เร่งฝีเท้าไปยังซุ้มขายเครื่องดื่มที่อยู่ข้างๆ ก่อนจะกลับมาพร้อมกับน้ำเปล่าและขนมขบเคี้ยวหลายห่อ เขาเปิดขวดน้ำแล้วยื่นให้กุลธิดา แต่เธอกลับมองอย่างไม่ไว้ใจ

“นี่ผมเปิดมันต่อหน้ากุลเลยนะ คิดว่าผมจะแอบเอาอะไรใส่ลงไปในน้ำนี่หรือไงครับ”

“นี่ก็อยู่ในแผนสองด้วยหรือเปล่าคะ” กุลธิดาถามเสียงเบา รู้สึกกลัวระคนเกรงใจคนถูกถาม ทว่าเขาไม่ยอมตอบแต่มองเธอด้วยสายตาที่แปลความหมายไม่ออกแบบนั้นอีกแล้ว และมันก็ทำให้เธอชักจะหงุดหงิดขึ้นมานิดๆ หงุดหงิดศิโรตม์ที่มองเธอด้วยแววตาแบบนั้น และหงุดหงิดตัวเองที่...ปฏิเสธว่าไม่ชอบสายตาคู่นั้นไม่ลงนี่น่ะสิ

ในที่สุดกุลธิดาก็ยอมรับน้ำขวดนั้นมาไว้ในมืออย่างเสียไม่ได้ โทษว่าเป็นเพราะอากาศร้อนจนเธอชักจะคอแห้งก็แล้วกันถึงได้ยอมเสี่ยงดื่มมัน หน้าตาท่าทางเขาก็ดี แถมตรงนี้ก็คนเยอะแยะ เขาคงไม่กล้าทำอะไรหรอก คิดไปคิดมาแล้ว ดีเสียอีกที่มีคนมาอยู่เป็นเพื่อนแก้เก้อ

ถึงแม้เวลาอยู่กับครอบครัวหรือกับเพื่อนสนิทอย่างรินดาราแล้วกุลธิดาจะพูดเก่งเป็นต่อยหอย แต่พอได้มาอยู่กับคนหล่อออร่าสว่างจ้าอย่างศิโรตม์เข้าแล้ว คนช่างจ้อกลับกลายเป็นนางพิกุลทองไม่กล้าพูดเพราะกลัวดอกพิกุลร่วงไปเสียอย่างนั้น ได้แต่เป็นฝ่ายนั่งฟังเขาคุยเพลินจนลืมว่าตัวเองนั้นกำลังรอเพื่อนรักอยู่ กระทั่งรินดารามาถึงในอีกเกือบสามสิบนาทีต่อมานั่นแหละ ฝันหวานตอนกลางวันแดดเปรี้ยงในครั้งนั้นถึงได้จบลงเสียที

« แก้ไขครั้งสุดท้าย: กรกฎาคม 21, 2014, 08:33:07 PM โดย สิริเลขา »

ตามฝัน

  • Full Member
  • ***
  • กระทู้: 123
    • ดูรายละเอียด
Re: แผนซ่อนรัก
« ตอบกลับ #1 เมื่อ: กรกฎาคม 22, 2014, 11:20:13 AM »
มีหนุ่มหล่อมาทักอย่างนี้ กุลธิดาพูดไม่ออกเลย อิอิ น่ารัก :D

lung_tom

  • Sr. Member
  • ****
  • กระทู้: 384
    • ดูรายละเอียด
Re: แผนซ่อนรัก
« ตอบกลับ #2 เมื่อ: กรกฎาคม 22, 2014, 11:38:40 AM »
มาเชียร์คุณสิริเลขาด้วยคนค่ะ

บีเลิฟ

  • Sr. Member
  • ****
  • กระทู้: 387
    • ดูรายละเอียด
Re: แผนซ่อนรัก
« ตอบกลับ #3 เมื่อ: กรกฎาคม 22, 2014, 11:42:34 AM »
แวะมาส่งกำลังใจครับ