ผู้เขียน หัวข้อ: บทที่ 3 ลิขิตรักไฟร้อน  (อ่าน 686 ครั้ง)

บีเลิฟ

  • Sr. Member
  • ****
  • กระทู้: 387
    • ดูรายละเอียด
บทที่ 3 ลิขิตรักไฟร้อน
« เมื่อ: กรกฎาคม 27, 2014, 11:38:52 AM »
*นิยายเรื่องนี้สงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ.2537
ห้ามมิให้ผู้ใดลอกเลียนแบบ ดัดแปลง หรือทำซ้ำ
 หากผู้ใดฝ่าฝืนมีโทษตามกฏหมาย*

บทที่ 3

เขาชื่อริชาร์ด เขาเป็นชายหนุ่มตัวสูงใหญ่ มาดเท่ และหล่อจัด ผมสีทอง ดวงตาสีฟ้าลึกลับ จมูกโด่งแบบคนอเมริกา เข้ากับแนวคางคมคาย รินดานึกถึงดาราฮอลีวูดหล่อๆ ที่เธอเคยดูในภาพยนตร์ และคิดว่า ชายคนนี้ หล่อเหลากว่าดาราพวกนั้นเสียอีก ยิ่งได้รู้ว่าเขาเป็นถึงขนาดเจ้าของบริษัทใหญ่โตมโหฬารเช่นนี้ เขาก็ดูหล่อเลิศมากกว่าเดิมอีกโข ในใจเธอเต้นตึกตักอย่างผิดจังหวะ และเนื้อตัววูบวาบแบบแปลกๆ จนนึกอยากจะเป็นลมไปเสียทีเดียว

พอตั้งสติได้รินดาก็รีบยกมือขึ้นไหว้พร้อมรอยยิ้ม “สวัสดีค่ะ”

“สวัสดีครับ”

เจ้าของบริษัทเอสโฟสยกมือขึ้นรับไหว้และยิ้มอย่างใจดีให้กับเธอ หญิงสาวรู้สึกได้ถึงความอัศจรรย์ที่เกิดขึ้นกับหัวใจทันที ในชั่วจังหวะที่เขาส่งยิ้มให้เธอ แม้เพียงเล็กน้อย แต่มันก็จะประทับอยู่กลางใจของเธอ

รินดาไม่อาจรับรู้ได้ ว่าเขาจำเธอได้หรือไม่ แน่ละ เขาอาจจะจำเธอไม่ได้หรอก ก็ตอนนั้นเธอไม่ได้มีสภาพสวยสดเหมือนเช่นตอนนี้ เสื้อยืดก็ยับย่นไม่เข้ากับกระโปรง ทรงผมก็ยุ่งเหยิง หน้าก็ไม่ได้แต่ง สภาพของเธอในวันนั้นไม่น่าจดจำสักนิด

“ไปกันเถอะครับ” เขาบอกสุภาพและก้าวเท้าสง่าผ่าเผยนำไป

รอยยิ้มปรากฏขึ้นบนริมฝีปากของรินดาขณะเดินตามหลังคุณสมใจไป เธอรู้สึกดีใจที่ได้เจอกับเขาอีกครั้ง มันรู้สึกเบาหวิว ล่องลอย ราวจะเหาะได้ มหัศจรรย์ ยากจะอธิบาย เธออยากพบเขา แต่ไม่คิดมาก่อนว่าจะได้เจอเขาเร็วขนาดนี้ และต้องมาทำงานใกล้ชิดกับเขาขนาดนี้ รินดายังจำได้แม่น ว่าเธอเคยบอกกับตัวเองไว้ว่าถ้าได้เจอเขาอีกครั้ง เธอจะกล่าวขอบคุณเขา และบอกว่าเขาเป็นคนดีเพียงใด คิดแค่นั้นหัวใจดวงน้อยๆ ของเธอก็เต้นตุบๆ อย่างไม่เป็นจังหวะ

ทั้งสามคนเข้าไปในลิฟต์ รินดายังไม่กล้ามองเขาตรงๆ เธอหลุบตาต่ำ หัวใจสั่น มือไม้ก็เกะกะ พยายามเอาแนบลำตัวไว้ เขาหันมองมาทางเธอ เธอเผลอหันไปสบตากับเขาแวบหนึ่ง

“กินข้าวมาหรือยังครับ”

เขาเอ่ยถามอย่างเป็นกันเอง มีรอยยิ้มนิดๆ ขณะลิฟต์กำลังเลื่อนลง รินดาเงยหน้าและสบตากับเขา เธอรู้สึกถึงมิตรไมตรีในแววตาของเขาที่หยิบยื่นให้ และราวกับอยู่กับเขาแค่สองคน ที่นั่น

“กินมาแล้วค่ะ” เธอยิ้มให้เขาเล็กน้อย เขายิ้มตอบและไม่ได้พูดอะไรขึ้นมาอีก

รินดารู้สึกตื่นเต้นไปหมด ไม่ค่อยมั่นใจเท่าไหร่เลยตอนนี้ เธอก้มหน้าลงอีกครั้ง พยายามสูดลมหายใจเข้าปอด เพื่อเรียกความมั่นใจของตัวเองกลับมา ใช่สิ เธอสวยออกจะตายไป

หลังจากออกจากลิฟต์ ริชาร์ด ผู้เป็นเจ้าของบริษัทก็พาเดินไปยังรถเก๋งหรูสีขาวที่ลานจอด เขายกกุญแจรีโมทขึ้นกดปุ่มเปิดรถ รินดามองไปที่เขาขณะกำลังกดปุ่มรีโมท ท่าทางเขาช่างเท่เหลือเกิน

“คุณรินดานั่งหน้าเถอะค่ะ” สมใจพูดขึ้นพร้อมกับโปรยยิ้ม รินดามองสบตากับสาวรุ่นพี่แล้วพูดขึ้นอย่างเกรงใจ “คุณสมใจนั่งหน้าก็ได้ค่ะ”

“คุณรินดานั่งหน้าเถอะค่ะ” สมใจพูดอย่างใจดีแล้วดึงประตูที่ด้านหลังและแทรกตัวเข้าไปในรถ ชายหนุ่มเข้าไปนั่งในรถหน้าพวงมาลัยเรียบร้อยแล้ว รินดาเลยรีบเปิดประตูและก้าวเท้าเข้าไปนั่งที่ด้านหน้าเคียงข้างกับคนขับแล้วคาดเข็มขัด จากนั้น รถเก๋งสีขาวก็ค่อยๆ เคลื่อนออกไปอย่างช้าๆ

ทั้งที่รู้สึกชื่นชมเขาอยู่แล้ว แต่ในตอนนี้ความรู้สึกชื่นชมที่มีต่อเขาเพิ่มมากขึ้นอย่างทบทวี เป็นร้อยเท่า พันเท่า เขาเป็นถึงเจ้าของบริษัทใหญ่โต แต่เขากำลังขับรถด้วยตัวเอง และเขามีท่าทีเป็นกันเอง พูดคุยกับเธอ ไม่ถือตัว ทั้งที่ความจริงแล้วคนร่ำรวยอย่างเขาน่าจะเป็นอีกแบบ เขาน่าจะใส่สูทเต็มยศ นั่งไขว่ห้างที่ด้านหลัง มีคนขับรถตัวโตที่ด้านหน้า และเขาก็ไม่ค่อยพูดค่อยจา ทำหน้าเหมือนเครียดตลอดเวลา รินดาคิดอย่างนั้น

นักวิจัยสาวนั่งก้มหน้าเล็กน้อย มองมือตัวเอง แอบสำรวจขาขาวนวลของตัวเอง ชุดกระโปรงยีนสั้นเหนือเข่าและเสื้อเชิ้ตสีครีมที่เธอใส่อยู่นี้คงพอใช้ได้นะ รถเคลื่อนไปบนถนนช้าๆ ซึ่งรถติดมาก แล้วตอนนี้ก็จอดแช่อยู่ รถข้างหน้าที่จอดรอสัญญาณก็มีอีกเพียบ

“จะฟังเพลงไหมครับ” ชายหนุ่มคนเดียวในรถคันนั้นเอ่ยขึ้นเสียงทุ้ม

รินดาคิดว่าเขาอาจจะพูดกับเธอเลยหันไปสบตากับเขา จังหวะนั้น เขาหันมายิ้มให้เธอพอดี วินาทีที่เธอสบตากับเขา เธอก็เกือบลืมไปว่า เขากำลังถามเธอว่าอะไร

“ค่ะ” หญิงสาวตอบเขาไปอย่างนั้นเมื่อได้สติ พร้อมรอยยิ้มที่เธอคิดว่าจะทำให้ตัวเองดูดีที่สุด

ในช่วงที่สบตากับเขา เธอไม่เห็นแววตาของเขาที่จะบ่งชี้ว่าเขาจำเธอได้ เขาอาจจะจำเธอไม่ได้ บางทีเขาอาจจะไม่ได้จำเธอ หรือบางทีเธออาจจะไม่ได้อยู่ในความทรงจำของเขาแม้แต่น้อย เมื่อคิดเช่นนี้แล้วรินดาก็รู้สึกเศร้าขึ้นมานิดหน่อย

มือสีขาวของริชาร์ดเอื้อมมากดเปิดเพลงขึ้นมาเบาๆ ที่แผงหน้ารถ เป็นเพลงร็อกของศิลปินไทยที่กำลังโด่งดังอยู่ตอนนี้ ซึ่งเธอเองก็ชอบเหมือนกัน นั่นทำให้รินดารู้สึกผ่อนคลายขึ้นมาก รถเคลื่อนออกไป และแล่นราบเรียบไปตามถนนที่สองฟากข้างเต็มไปด้วยตึกสูงมากมาย ต่างคนต่างนั่งเงียบๆ ไม่มีใครพูดอะไรออกมาอีกเลย นานแสนนาน...
เสียงสัญญาณโทรศัพท์ดังขึ้นที่เบาะด้านหลัง เรียกความสนใจของรินดา แต่เธอก็พยายามนั่งนิ่ง ไม่ได้หันไป เพียงแวบเดียว พี่สมใจก็กดรับสาย

“ฮัลโหลค่ะ...อะไรนะ...ได้ค่ะ...จะรีบไปค่ะ”

รินดาไม่รู้ว่าพี่สมใจคุยธุระกับใครและเรื่องอะไร แต่น้ำเสียงของเธอค่อนข้างร้อนใจ

“บอสคะ” สมใจเอ่ยขึ้นหลังจากวางสายไปแล้ว “คือว่าลูกชายดิฉันไม่สบายน่ะค่ะ แม่โทรมาบอก”

ริชาร์ดสบตากับสมใจแวบหนึ่งผ่านทางกระจกมองหลังและพูดขึ้นอย่างจริงจัง “ได้สิ เดี๋ยวพวกเราไปรับลูกของคุณสมใจแล้วก็พาไปโรงพยาบาลด้วยกัน”
รินดาหันมองไปทางริชาร์ด

“ขอบคุณค่ะ” พี่สมใจว่า “เดี๋ยวให้ดิฉันลงตรงนี้ก็ได้ค่ะ เดี๋ยวนั่งแท็กซี่ต่อไปเองค่ะ บอสจะได้ไปทำธุระต่อไงคะ”   

“เอาอย่างนั้นหรือครับ” ชายหนุ่มถามอย่างเป็นห่วง

“ค่ะ” สมใจพยักหน้า

ริชาร์ดหันมาทางรินดา “เป็นอะไรไหม ถ้าคุณจะไปกับผมแค่สองคน” เขาขอความเห็นจากเธออย่างสุภาพ หมายถึงว่า เธอจะรังเกียจไหมถ้าต้องนั่งรถไปกับเขาแค่สองคน

“ไม่เป็นไรค่ะ” รินดาตอบออกไปทันที

ถัดจากนั้น ริชาร์ดจึงจอดรถเทียบฟุตบาท เมื่อสมใจลงจากรถไปแล้วด้วยธุระจำเป็นที่ไม่มีใครคาดฝัน รินดาจึงต้องไปกับชายหนุ่มเพียงลำพัง รถได้เคลื่อนออกมาจากที่ตรงนั้น แล่นราบเรื่อยไปตามถนน พร้อมกับเพลงเบาๆ ที่ยังคลอเคลียอยู่ภายในรถ โลกทั้งโลกก็เหมือนมีเขาและเธอแค่สองคน รินดาแปลกใจ ช่างบังเอิญเหลือเกิน ที่เธอได้เจอกับเขาอีกครั้ง ทั้งที่บริษัทแบบเธอนั้นมีมากมาย เหตุใดเขาจึงเลือกบริษัทเธอ เหตุใดจึงเป็นเธอที่ต้องมาทำงานใกล้ชิดกับเขา แล้วคุณสมใจก็มาลงจากรถไปอีกคน เธอจึงต้องไปกับเขาแค่สองคน...

“ก็พรหมลิขิตไงแก...”

เสียงของนุสบาแว่วเข้ามาในหัวของเธอ จังหวะนั้น รถจอดติดไฟแดงอีกครั้ง เธอเผลอหันมองไปทางริชาร์ด หนุ่มฝรั่งรูปหล่อ เขาส่งยิ้มให้เธอแล้วพูดขึ้นอย่างอารมณ์ดี

“ทีนี้ก็เหลือกันแค่สองคนแล้วนะครับ”
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------


buddy

  • Sr. Member
  • ****
  • กระทู้: 342
    • ดูรายละเอียด
Re: บทที่ 3 ลิขิตรักไฟร้อน
« ตอบกลับ #1 เมื่อ: กรกฎาคม 27, 2014, 12:39:30 PM »
อัยย่ะ เหลือกันสองต่อสองแย้ววว  :o

คุณบีรวดเร็วเหมือนเคย เรื่องนี้ก็คงจบสมบูรณ์อีก อิจฉาคนไฟแรงจริงวุ้ย
มะดี้จะพยายามเข็นตัวเองตามคุณบีนะคะ
ฮึ้บ ฮึ้บ ฮึ้บ บึดจั้มบึด  ;D

mamae

  • Jr. Member
  • **
  • กระทู้: 83
    • ดูรายละเอียด
Re: บทที่ 3 ลิขิตรักไฟร้อน
« ตอบกลับ #2 เมื่อ: สิงหาคม 03, 2014, 07:06:14 AM »
มาติดตามตอนต่อไป