ผู้เขียน หัวข้อ: ทดสอบการโพสเฉยๆ (Doll's House) คลับนี้ไม่วุ่นรัก  (อ่าน 376 ครั้ง)

ไอวินทร์

  • นักข่าว
  • Full Member
  • *
  • กระทู้: 208
    • ดูรายละเอียด
ลองพิมพ์ในกูเกิ้ล ด็อกซ์
แรลลี่ 17  Doll’s house  คลับนี้ไม่วุ่นรัก โดย ไอวินทร์
 กันยายน 06, 2014, 06:13:44 PM

บทที่ ๑


แสงไฟกะพริบว่ามีข้อความมาใหม่ทำให้ชายหนุ่มกดเม้าส์คลิ๊กเพื่อเปิดดู

‘ว่าไงท่าน’

‘เรื่องอะไร’ เขาพิมพ์ถาม

‘ก็เรื่องจะให้คนมาดูแลน้องๆ หนูๆ ของท่านไง’

เขานึกในใจ จมูกมันไวจริงๆ เขาไม่ได้ประกาศถึงความตั้งใจนี้ให้ใครรู้สักหน่อย
แต่ก็ไม่แปลกที่คนในบ้านจะบอกเจ้านั้นไป เพราะไม่ใช่ความลับ

‘แล้วมันเกี่ยวกับนายยังไง’

‘อ้าว ท่าน อย่าตัดเยื่อใยอย่างนั้นสิครับ เผื่อว่าผมจะได้ทำตามอย่างท่านบ้าง
แล้วอีกอย่างผมก็เป็นห่วงท่านด้วย กลัวจะเจอคนไม่ดี’

เขาพิมพ์ตอบ...เป็นผู้ใหญ่บ้านตั้งแต่เมื่อไหร่ ถึงได้มาห่วงเรื่องชาวบ้านเขา

‘แต่งตั้งตัวเองเมื่อห้านาทีที่แล้ว’  มีอิโมติค่อนวงกลม หน้าเดวิลถือหอกยิ้มชั่วร้ายส่งมาพร้อมกัน

เขาส่งรูปภาพโทรศัพท์ไปให้  หมายถึงว่าเปลื่ยนรูปแบบการติดต่อ รอไม่ทันถึงสิบวินาที
เจ้าคนชอบแส่เรื่องชาวบ้าน ก็ทำตามอย่างว่าง่าย เขาเอื้อมมือไปหยิบโทรศัพท์มือถือมากดรับ

“ไหนสงสัยอะไร ถามมาสิ ฉันให้เวลาห้านาที”

‘คนดูแลเป็นผู้หญิงใช่หรือเปล่าครับ’

“ไม่น่าถาม นายคิดว่างานแบบนี้นักกล้ามล่ำๆ เหมาะสมกว่าหรือเปล่าล่ะ ถามมาตรงๆ เลยดีกว่าไม่ต้องอ้อมค้อม”

‘ท่านคิดจะทำอะไรกับผู้หญิงคนนั้นหรือเปล่าครับ ผมว่า…   เอ่อ อย่าแกล้งเธอเลยนะครับ’

“รอให้นายมาเห็นเองจะดีกว่า ว่าฉันปฏิบัติกับเธอดีแค่ไหน สักอาทิตย์หนึ่งเป็นไง รอให้ของเล่นของฉันปรับตัวเสียก่อน” 
เขาจงใจพูดคำว่า ‘ของเล่น’ เพื่อแหย่ให้ใครบางคนร้อนใจ

‘ไม่ได้นะท่าน ท่านไม่ควรเห็นคนอื่นเป็นของเล่น…’ เสียงบ่นตามมายืดยาว เขาดึงโทรศัพท์มือถือออกห่างจากตัว
เสียงเคาะประตูดังขึ้น เขาเลยหันไปอนุญาตให้เข้ามา

“แขกมาถึงแล้วค่ะคุณ”

“ดี เดี๋ยวฉันจะลงไป” เขาสั่งแม่บ้าน แล้วกลับมาหาคู่สนทนาต่อ

“ฉันต้องวางสายก่อน ของเล่นของฉันมาแล้ว” เขาแกล้งทำน้ำเสียงกระตือรือร้นแล้ววางสาย
มองที่จอคอมพิวเตอร์ แล้วตัดสินใจเปิดทิ้งเอาไว้ก่อน
เขามีข้อมูลต้องอัพเดทที่เว็บไซด์ Doll’s house club ต่ออีกเล็กน้อย
 ไม่เป็นไรเรื่องนี้รอได้ แต่เรื่องสนุกที่อยู่เบื้องหน้านี่สิน่าสนใจกว่า

V
v  เพิ่ม

เขาเห็นเลยว่าเธอพยายามทำตัวสงบเสงี่ยมมากแค่ไหน นั่งหลังตรงวางมือบนตัก
คงอยากให้เกิดความประทับใจในครั้งแรก

“สวัสดีครับคุณควันเทียน”
เธอหันมาแล้วมีอาการแปลกใจเล็กน้อย
แน่นอนอยู่แล้วว่าเธอคาดว่าจะได้พบกับผู้ว่าจ้างที่เป็นผู้หญิง
เพราะระหว่างที่ติดต่อกันทางเมล เขาก็ไม่ได้บอกว่าเขาเป็นผู้ชาย
และคงคิดว่าผู้หญิงด้วยกันคงจะพูดกันง่ายหน่อย เลยตัดสินใจรับงานนี้

“เอ่อ สวัสดีค่ะ”
เธอยกมือไหว้โดยไม่ได้ลุกขึ้นยืน

เขาเดินไปนั่งโซฟาที่ฝั่งตรงกันข้าม “ผมรู้ว่าคุณอาจตกใจที่ได้รู้ว่าผมเป็นเจ้าของตุ๊กตาที่แสนสวยพวกนั้น”
เขาเคยเอารูปถ่ายตุ๊กตาให้เธอดูบ้างแล้ว “หวังว่าคุณจะไม่เปลื่ยนใจนะครับ”

“ฉันสับสนนิดหน่อยค่ะ แต่ถ้าตามเนื้องานเป็นอย่างที่คุณบอก
ฉันก็ไม่คิดว่าคงไม่มีอะไรแตกต่างกันเท่าไหร่ไม่ว่าใครจะเป็นเจ้าของ”

เข้าใจผิดแล้วเด็กน้อย มันต่างกันมหาศาลเชียวล่ะ หนึ่งคือที่นี้คือบ้านของผม
สอง...ผมเป็นคนคุมในบ้านหลังนี้ ข้อสามยิ่งสำคัญ ผมมักอ่อนไหวต่อพวกสิบแปดมงกุฎ
และชอบสั่งสอนให้กลับเนื้อกลับตัวเสียใหม่ ยิ่งพวกไม้แก่นี่ถือว่าท้าทายฝีมือดี เขาประกาศรับสมัครเด็กสาวระดับมหาวิทยาลัย
แล้วดูนี่ยายปิศาจจิ้งจอกแอบมาสวมรอย นึกว่าเขาไม่รู้หรือว่าเธอปลอมประวัติใบสมัครงาน

“ผมคิดว่าเราอาจเข้าใจตรงกันอย่างมากทีเดียว จะมีอะไรขัดข้องหรือเปล่า
ในบางโอกาสถ้าหากว่าผมจะขอให้คุณอยู่ค้างที่นี้บ้าง...เพื่อทำงานล่วงเวลา”
เธอมีสีหน้าตกใจแต่ลืมกลบเกลื่อนไปอย่างรวดเร็ว

“ฉันคิดว่า...เอ่อ ได้ค่ะ”

“ดูเหมือนคุณไม่มั่นใจเลย ถ้ามีปัญหาที่บ้านผมก็เข้าใจ
แต่ถ้าอยู่ค้างได้ผมก็จะให้ค่าแรงเพิ่มอีกสองเท่า คุณควันเทียนงานดูแลตุ๊กตา
 ที่ผมเคยอธิบายไปว่าไม่ใช่งานทำความสะอาด
มันต้องใช้ใจและความรักเป็นอย่างมากถึงจะทำงานน่าเบื่อพวกนี้ได้”

“ฉันทำได้ค่ะ”
เธอรีบตอบ ดูเหมือนว่าเรื่องเงินจะเป็นจุดอ่อนอย่างหนึ่ง
เธอถึงได้ฮุบงานนี้อย่างรวดเร็ว ทำแม้กระทั่งกล้าหลอกลวงเขา

“ขอบคุณครับคุณควันเทียน รู้ไหมว่าผมตัดสินใจยากแค่ไหนที่จะหาคนมาคอยดูแลตุ๊กตาพวกนั้น
 ผมทั้งหวาดกลัวว่าจะโดนมองว่าเป็นพวกคลั่งตุ๊กตาจนเกินไป
 ทั้งที่ผมก็แค่คนที่ชอบสะสมตุ๊กตาเป็นงานอดิเรกอย่างหนึ่ง คุณก็คงมีของสะสมเหมือนกันใช่มั้ยครับ”

“ค่ะ ฉันชอบสะสมยางลบ”
เขาไม่แน่ใจว่าเธอตอบตามความเป็นจริงหรือแค่เอาใจ

“เห็นมั้ย เราก็เป็นนักสะสมเหมือนกันนะครับ”
เขาพูดเสียงนุ่มนวลเพื่อทำให้เธอผ่อนคลายความตึงเครียด
 มีความอึดอัดใจบางอย่างที่เธอแสดงออกมาทางสีหน้า

“อยู่ทานอาหารเย็นกับผมก่อนได้หรือเปล่าครับ แล้วเราได้คุยรายละเอียดเกี่ยวกับงานดูแลตุ๊กตาด้วยกัน
นะครับคุณควันเทียน นานแล้วที่ผมไม่ได้เจอคนที่ชอบตุ๊กตาจริงๆ เหมือนกัน
แล้วผมก็จะได้คุยเรื่องการสะสมยางลบของคุณด้วย”

ถ้าการโกหกจะทำให้เหยื่อตายใจ เขาก็ไม่คิดว่าจะเป็นเรื่องใหญ่โตอะไร
 ในเมื่อเธอเป็นคนเริ่มโกหกก่อน

กันยายน 08, 2014, 09:18:12 PM โดย iloverally »

การมีเว็บไซด์ ดอลล์เฮ้าส์คลับเป็นของตัวเอง ทำให้เขารู้จักคนสะสมตุ๊กตาจำนวนไม่น้อยเลย
แม้จะไม่ถึงหลักพัน แต่ละคนก็ชอบตุ๊กตากันอย่างจริงจัง
ติดต่อพูดคุยกันเป็นประจำที่เว็บบอร์ดที่เขาให้แอดมินดูแลอีกที

“เย็นนี้หรือคะ”
อาการตกใจของเธอทำให้เขานึกสงสัยว่า เธออาจกำลังระแวงเพราะว่าเขาเป็นผู้ชาย
 ลองถ้าเป็นนายจ้างผู้หญิงเธอคงตอบตกลงทันที

“ไม่สะดวกหรือครับ” เขาถามหยั่งเชิง

“สะดวกค่ะ แต่ว่าฉันคงอยู่ดึกไม่ได้นะคะ เอ่อ คุณ…”

“ขอโทษที่เสียมารยาท ผมยังไม่ได้แนะนำตัวอย่างเป็นทางการให้คุณรู้เลย
ผมชื่อ ตั้งมั่นครับ หากมีคำถามเกี่ยวกับชื่อของผม เดี๋ยวเราคงต้องไปสนทนาระหว่างทานอาหารนะครับ
ผมคิดว่าเรื่องคงจะยาว แล้วไม่ทราบว่าคุณควันเทียนหิวหรือยัง ผมจะได้ให้แม่บ้านจัดโต๊ะเลย”

เขาพยายามสวมบทบาทเจ้าของบ้านอย่างดีเยี่ยมที่สุด พร้อมกับใส่เสน่ห์อีกเล็กน้อย
ยิ้มพอประมาณ และทำตัวเป็นกันเอง

“ค่ะ”
คำตอบสั้นๆ ที่ได้รับ เหมือนเป็นการดูหมิ่นกลายๆ ชื่อเขา หรือตัวเขาไม่น่าสนใจหรือไงนะ
บางทีในใจของเธอคงคิดอยากจะกลับบ้าน และทางเดียวที่ทำได้คือ รีบกินให้เร็วที่สุด

“รอสักครู่นะครับ เดี๋ยวผมขอสั่งแม่บ้านก่อน” เขาหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาส่งข้อความสั่งอาหาร
 “ใจจริงผมอยากจะอวดพวกสาวๆให้คุณได้เห็นก่อนอาหารมื้อค่ำ แต่คงจะใช้เวลานานเกินไป
แล้วอีกอย่างถ้าจะให้ดูให้ทั่วเท่าที่ผมสะสมเอาไว้ คุณก็คงต้องอยู่จนเช้าแน่ๆ”

เขาคิดว่าพูดติดตลก และอย่างน้อยเธอก็น่าจะแกล้งหัวเราะบ้าง แต่นี้อะไรมีแต่ความเงียบ
 อาชีพนักตลกคงไม่เหมาะกับเขาพอๆ กับการเป็นเจ้าของบ้านที่แสนดีนั้นแหละ

“คุณควันเทียนครับ ผมต้องขออภัยด้วยไม่คิดว่าคุณจะหิวมากขนาดนี้จนไม่ยอมพูดกับผมเลย
ถ้าอย่างนั้นเราไปที่โต๊ะรับประทานอาหารกันเลยดีกว่านะครับ”

“เอ่อ ไม่ใช่ค่ะ แต่ก็...เอ่อ ฉันหิวนิดหน่อยค่ะ”
เธอยิ้มแหยๆ และเขาคิดว่าเธออาจมีเรื่องกังวลใจ
 และเรื่องเงินน่าจะเป็นปัญหาใหญ่ของเธอในขณะนี้ แต่นั้นก็ไม่ใช่ปัญหาของเขาสักหน่อย

“ผมก็...เอ่อ หิวนิดหน่อยเหมือนกันครับ” 
เขาจงใจล้อเลียน ดูว่าเธอจะมีปฏิกิริยาอย่างไรบ้าง

“ค่ะ”
ช่างเป็นผู้หญิงที่ไม่ช่างพูดเลย
แต่ก็ดีเหมาะสำหรับการเป็นตุ๊กตาส่วนตัวของเขาอย่างยิ่ง ให้เขาได้สนุกได้ตามใจชอบ

“ถ้าอย่างนั้นเราย้ายไปนั่งที่ห้องรับประทานอาหารกันเลยดีกว่าครับ
ผมคิดว่าอีกไม่เกินห้านาที อาหารคงจะพร้อมแล้ว”

เธอลุกขึ้นยืน แล้วรอให้เขาเดินนำไปก่อน



---
โพสก่อน กลัวปั่นไม่ทัน เดี๋ยวนักข่าวเหงา

 ;)

ขอบคุณค่ะ คุณบัดดี้ แก้แล้วค่าาาา   ;D
ขอบคุณค่ะ คุณบีเลิฟ ยังไม่ได้คิดพล็อตเลยค่ะ ฮ่าๆ
ขอบคุณค่ะ มายาสวรรค์ไง สนุ๊กสนุก
ที่ใดมีบีเลิฟ ที่นั้นมีมาด คริๆ
 ;D  ดีใจ คู่รักแห่งแรลลี่ เอ้ย คู่เขียนแห่งแรลลี่กลับมาอีกแล้ว
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: กันยายน 29, 2014, 08:58:48 PM โดย iloverally »
Licht und Schatten トーキョーグール-

มายาสวรรค์

  • Jr. Member
  • **
  • กระทู้: 92
    • ดูรายละเอียด
Re: ทดสอบการโพสเฉยๆ (Doll's House) คลับนี้ไม่วุ่นรัก
« ตอบกลับ #1 เมื่อ: กันยายน 07, 2014, 10:08:42 AM »
เรื่องอะไร ที่ว่าสนุก

บีเลิฟ

  • Sr. Member
  • ****
  • กระทู้: 381
    • ดูรายละเอียด
Re: ทดสอบการโพสเฉยๆ (Doll's House) คลับนี้ไม่วุ่นรัก
« ตอบกลับ #2 เมื่อ: กันยายน 07, 2014, 12:13:22 PM »
ลองมาอ่านเฉยๆ น่าหนุกนะ ที่ว่านั่น

buddy

  • Sr. Member
  • ****
  • กระทู้: 254
    • ดูรายละเอียด
Re: ทดสอบการโพสเฉยๆ (Doll's House) คลับนี้ไม่วุ่นรัก
« ตอบกลับ #3 เมื่อ: กันยายน 07, 2014, 05:57:11 PM »
ผ่านการทดสอบค่ะ มาโพสต่อนะ นักข่าวรอเด้อ  ;)

นักกล้ามล้ำๆ - ล่ำ
กระตือรือร้น