ผู้เขียน หัวข้อ: Heartbreaker...รักเธอสุดหัวใจ บทที่ 1  (อ่าน 442 ครั้ง)

รัญชิดา

  • Full Member
  • ***
  • กระทู้: 229
    • ดูรายละเอียด
Heartbreaker...รักเธอสุดหัวใจ บทที่ 1
« เมื่อ: สิงหาคม 07, 2015, 12:34:49 AM »
บทที่ 1

   ก่อนหน้านี้วายุมั่นใจว่าจดจำทุกภาพทุกเหตุการณ์อันเจ็บปวดตอนที่เธอเดินออกไปจากชีวิตเขาได้ชัดเจน แม้เวลาจะผ่านมานานหลายปี แต่แปลกที่พอได้มองจรัสรวีผ่านเลนส์กล้องอีกครั้ง ภาพทั้งหลายที่จำฝังใจพลันหายไปหมดสิ้นนอกจากนั้นยังค้นพบความจริงว่าเธอยังคงสวยสุดในสายตาเขาเสมอ

   ช่างภาพหนุ่มสูดลมหายใจเข้าปอดลึกๆ กับสถานการณ์ปัจจุบันของตัวเอง มันเหมือนเข็มเวลาของเขาและเธอได้เริ่มขยับเดินอีกครั้งหลังจากหยุดนิ่งไปหลายปี หัวใจที่เคยเต้นในจังหวะเฉื่อยชากลับต้องมาสั่นระรัวด้วยความตื่นเต้น ดีใจจนเกือบกระเด็นออกมานอกอก นี่ไม่ใช่สัญญาณที่ดีนักสำหรับวายุ ชายหนุ่มคิดขณะสายตายังจับอยู่กับสาวสวยที่กำลังเดินเข้าไปทำความเคารพผู้หลักผู้ใหญ่ของช่อง มันสุ่มเสี่ยงและอันตรายเกินไปต่อหัวใจที่เคยมีบาดแผล เขาได้รับบทเรียนหนักหนาสาหัสมาแล้วกับการตกหลุมรักจรัสรวี และแม้จะยังไม่อาจลืมเธอได้สนิทใจ แต่เขาก็จะไม่กลับไปจุดนั้นอีกแล้ว

   แต่ใครมันจะไปคิดว่าพี่ชายของเขาดันเกิดไปถูกตาต้องใจแฟนเก่าเขาเข้า จะทำยังไงดี ทางจรัสรวีก็เตือนไปแล้ว คำตอบของเธอก็คือรอยฝ่ามือบนหน้าที่ชายังไม่หาย ส่วนเรื่องที่คิดว่าจะยับยั้งพี่ภูนั้นก็ยากยิ่งกว่าจับช้างมาสอนใช้กล้องถ่ายรูป นิสัยพี่ภูก็รู้อยู่แล้วว่าถ้าจะเอายังไงก็ต้องได้ ไม่อยากจะคิดเลยว่าเรื่องนี้จะจบลงยังไง

   วายุยังคงทำหน้าที่ไปตามปกติ มันตลกตรงที่นางเอกของงานกลับไม่ค่อยอยากจะเข้ากล้องสักเท่าไร เขาก็ได้แต่ยักไหล่ จะเกลียดเขาสักแค่ไหนจรัสรวีก็คงต้องทนสักหน่อยล่ะ

   งานเลี้ยงยังคงดำเนินไปท่ามกลางเสียงเพลงไพเราะที่เปิดคลอ แต่ดูเหมือนคนในงานจะไม่ค่อยสนใจเท่าใด ส่วนใหญ่จะจับกลุ่มคุยกันมากกว่า หน้าที่ของวายุเกือบจะเสร็จสมบูรณ์แล้ว เขาได้ภาพในช่วงเวลาสำคัญมาครบ ในบรรยากาศใกล้งานเลิกแบบนี้คงไม่มีอะไรน่าตื่นเต้น

   ว้าย!!!

   ช่างภาพหนุ่มหันไปตามเสียงร้องเหมือนคนอื่นๆ และก็ทันเห็นว่าเครื่องดื่มในแก้วที่จรัสรวีถืออยู่หกใส่ร่างสาวน้อยหน้าหวานคนหนึ่ง วายุเดินเข้าไปยังจุดเกิดเหตุด้วยความลืมตัว หลังเสียงร้องของสาวน้อยคนนั้นดังขึ้นอย่างตกใจ ดาราสาวคนใหม่ป้ายแดงของช่องรีบขอโทษขอโพยรุ่นน้องและรีบหันไปขอกระดาษทิชชูจากผู้จัดการส่วนตัวมาเช็ดรอยเปื้อนให้ เหตุการณ์ก็ดูจะราบรื่นและจบลงด้วยดี แต่เขาก็ทันเห็นแสงแฟลชจากนักข่าวเก็บภาพอุบัติเหตุนั้นเอาไว้ ทว่าที่แปลกใจก็เห็นจะเป็นตอนพี่ชายเขาโผล่เข้ามาแทรกกลางระหว่างสองสาว

   “เกิดอะไรขึ้นครับ”

   พี่ภูมักจะอวดตัวเองกับเขาเสมอว่าเป็นพระเอกนอกจอ และตอนนี้พระเอกก็กำลังทำหน้าที่สุภาพบุรุษด้วยประโยคคำถามน้ำเสียงนุ่มทุ้มราวคุณชายในเวียงวัง วายุได้แต่ยืนกลั้นยิ้มขณะหรี่ตามองบทบาทของพี่ชายอย่างรู้ทัน

   “ไม่มีอะไรหรอกค่ะพี่ภู” สาวน้อยที่ชุดสวยปรากฏเป็นรอยเปื้อน ยิ้มตอบอย่างอ่อนหวานก่อนจะขยับเข้ามาเกาะแขนคนถามอย่างสนิทสนม จนวายุอดขำไม่ได้ เอาแล้วไงล่ะพ่อพระเอกรูปหล่อ

   “ต้องขอโทษจริงๆ ค่ะ ฉันซุ่มซ่ามเอง ขอโทษด้วยนะคะ” จรัสรวีบอกกับคู่กรณีและเลยมาถึงพี่ชายของวายุ

   “ยี่หวาไม่เป็นไรค่ะ พี่หงส์ไม่ต้องซีเรียส อุบัติเหตุมันเกิดกันได้” นอกจากไม่ถือสาหาความสาวน้อยคนนั้นยังยิ้มหวานเชื่อมสัมพันธ์กับเพื่อนร่วมช่องคนใหม่ ก่อนแนะนำตัวเองอย่างน่ารัก น่าเอ็นดู “ขอยี่หวาเรียก พี่หงส์ นะคะ ยี่หวาเป็นแฟนตัวยงของกลอเลียซีเคร็ตเลยค่ะ ยังจำโชว์ที่พี่หงส์เดินได้แม่น พี่หงส์ทั้งสวย ทั้งหุ่นดีมากๆ เลยนะคะ”

   “ขอบคุณค่ะ หวังว่าเราคงมีโอกาสได้ร่วมงานกันนะคะ เรื่องการแสดงนี่พี่คงต้องขอคำแนะนำจากยี่หวาบ้าง”

   “ถ้ายี่หวาไม่ได้พี่ภูช่วยสอนก็คงแย่เหมือนกันค่ะ”

   วายุแทบจะหลุดขำเมื่อเห็นสาวน้อยคนนั้นยิ้มหวานหยดให้กับพี่ชาย ดูเหมือนคำว่า ‘สอน’ ของเธอจะกินนัยลึกซึ้งและตีได้หลายความหมาย

   ในที่สุดวายุก็จำเธอได้แล้วถึงจะไม่เคยเห็นหน้ามาก่อน แต่ชื่อของ หวันยิหวา ก็เคยถูกบันทึกในทำเนียบว่าที่พี่สะใภ้ของเขา ก่อนเธอจะถูกปลดกลางอากาศไปเมื่อครู่ใหญ่ๆ หลังจากที่พี่ภูได้เจอกับว่าที่พี่สะใภ้คนใหม่และย้ำกับเขาเหมือนทุกครั้งว่า คนนี้จริงจัง!

   หวันยิหวา เป็นนางเอกที่เพิ่งเข้าวงการมาได้ไม่นาน แต่เท่าที่ฟังจากพี่ภูเล่าสาวน้อยคนนี้ก็ประสบความสำเร็จในระดับสูงและถือเป็นดาราขาประจำของพี่ภูเลยก็ว่าได้ ในเรื่องของความสัมพันธ์ระหว่างนางเอกกับผู้กำกับนั้น วายุไม่อาจรู้ได้ จากสายตาที่มองอยู่ตอนนี้คิดว่าคงลึกซึ้งกันพอควร

   “พี่หงส์น่าจะรู้จักกับพี่ภูแล้วนะคะ”

   “ก็...ค่ะ เคยเจอกันตามงานประกาศรางวัลบ้าง เมื่อครู่ผู้ใหญ่ก็แนะนำแล้วค่ะ” จรัสรวีบอกกับนางเอกสาว ก่อนยิ้มเรียบๆ ให้ชายผู้ตกเป็นหัวข้อสนทนา

   “ดีจังเลยค่ะ หวังว่าพวกเราคงมีโอกาสได้ร่วมงานกัน แต่ว่าตอนนี้ยี่หวาต้องขอตัวไปห้องน้ำก่อนนะคะ” นางเอกสาวยิ้มก่อนหันไปอ้อนผู้กำกับ “พี่ภูไปเป็นเพื่อนยี่หวาหน่อยนะคะ”

   “เอ่อ...” พี่ชายของวายุอึกอัก ดวงตามีแววอาวรณ์สาวสวยอีกคนที่ยืนอยู่ แต่เมื่อถูกเสียงหวานรบเร้าก็ไม่อาจฝืนยืนต่อได้จำต้องเดินไปกับหวันยิหวา

   เมื่อเห็นภูผาเดินไปแล้ววายุจึงแกล้งผิวปากหวือ แสงโสมและจรัสรวีหันมามองแทบจะพร้อมกัน คุณช่างภาพส่งยิ้มหยอกเย้าตามด้วยคำพูดลอยๆ ที่ทำให้คนได้ยินหน้าชักตึง

   “ท่าทางผู้กำกับมือหนึ่งจะหลงเสน่ห์ดาราป้ายแดงเข้าให้แล้ว งานนี้คงต้องเตรียมเคลียร์คิวดีๆ นะมูน เรื่องงานกับเรื่องหัวใจของดาราที่คุณดูแลอยู่มันจะได้ไปกันได้ จะยังไงผู้ชายก็ต้องการมีช่วงเวลาร่วมกับคนรักบ้างนิดๆ หน่อยๆ ก็ยังดี”

   จรัสรวีถลึงตาใส่ช่างภาพปากเสีย มือเรียวกำเข้าหากันอย่างโกรธจัดก่อนเชิดหน้าโต้กลับด้วยรอยยิ้มหยัน “เรื่องนี้ไม่ต้องลำบากถึงผู้จัดการส่วนตัวฉันหรอก ฉันแยกแยะได้แล้วว่าอะไรเป็นอะไร ลำดับความสำคัญมากน้อยแค่ไหน แล้วจะบอกให้นะลองถ้าเป็นผู้ชายของฉัน ต่อให้ยุ่งแค่ไหน ฉันก็จัดหาเวลาสำหรับเขาได้เสมอ”

   “ฮึ! ก็คงจัดหาเวลาให้กันเพลินเลยสินะถึงได้มีแต่ข่าวผู้ชายไม่ได้หยุดหย่อน”

   “มีสิทธิ์อะไรมาพูดกับฉันอย่างนี้!” จรัสรวีตวาดกร้าว

   “พอๆ พอที ทั้งสองคนนั่นแหละ ไม่เจอกันตั้งหลายปีนี่ยังไม่หายโกรธกันอีกเหรอคุณพาย ยัยหงส์” แสงโสมที่ยืนฟังคนเคยรักทะเลาะกันรีบยกมือห้าม ก่อนจะเกิดสงคราม

   “กับคนที่ไม่มีความหมายอย่างผมคงไม่มีค่าให้ใครเก็บมาคิดถึงแม้กระทั่งโกรธหรอกครับคุณมูน”

   “ถูก! คนอย่างฉันไม่เคยเสียเวลาคิดถึงคนเฮงซวยที่ผ่านเข้ามาในชีวิตหรอกยัยมูน เชิญแกระลึกความหลังไปตามสบาย ฉันขอตัว” จรัสรวีเชิดหน้า ก้าวฉับๆ ผ่านร่างเพื่อนและเฉียดไหล่วายุ แต่โชคร้ายที่ส้นรองเท้าของเธอไม่เป็นใจเกิดจะมาเสียหลักเอาช่วงสำคัญ

   หญิงสาวหลับตาปี๋คิดว่าคงล้มลงไปให้ขายหน้าคนทั้งงานเป็นแน่น แต่ชั่วจังหวะวินาทีที่ร่างเธอเอนเอียงลำแขนของวายุก็สอดรัดรอบเอวคอดของเธอและออกแรงดึงไปชิดกายเขาจนกระทั่งรู้สึกถึงลมหายใจร้อนผ่าวสัมผัสกับต้นคอระหง ร่างสูงใหญ่ของวายุยืนซ้อนหลังจรัสรวี

   “ว่าไปผมควรดีใจนะ แม้คุณจะบอกว่าไม่เคยคิดถึง แต่ตอนนี้ผมก็เข้าถึงคุณได้ใกล้ขนาดนี้” วายุยิ้มมุมปากพลางก้มลงไปแกล้งกระซิบเสียงกระเส่ากับใบหูขาวสะอาด

   “และฉันจะได้ทำอย่างนี้กับคุณถนัดไงล่ะ” ว่าแล้วอดีตนางแบบสาวก็ชักศอกเข้าที่ท้องช่างภาพเต็มแรง เสียงร้องของเขาทำให้เธอบิดปากยิ้มอย่างสะใจ ก่อนเดินเชิดหน้าจากไปด้วยมาดของนางพญา ทิ้งวายุยืนจุกจนตัวงอ แต่กระนั้นสายตาคมก็ยังมองตามแผ่นหลังนวลเนียนไม่วางตา

   ยัยตัวแสบอย่าให้เจออีกแล้วกัน เขาจะไม่ยอมยื่นเซ่อให้เธอทำร้ายโดยไม่ตอบโต้อีกแน่!




   หลังงานเลี้ยงผ่านไป 2 สัปดาห์ห้องรับรองของสถานีโทรทัศน์ช่องเจพี เอ็นเตอร์เทนเมนท์ก็ได้เปิดต้อนรับว่าที่สปอนเซอร์รายใหญ่ชนิดที่ได้มาแบบทางช่องไม่ต้องดิ้นรนเกลี้ยกล่อมให้เสียเวลา เพราะว่าสปอนเซอร์สองรายนี้ยินดีมาด้วยความเต็มใจเป็นอย่างยิ่ง

   คุณแสดผู้บริหารของช่องนั่งคุยกับสองเสี่ยผู้ยิ่งใหญ่ ข้างกายเธอนั้นมีกุลดา ผู้จัดละครนั่งอยู่ด้วย สองสาวลอบสบตากันอย่างไม่ค่อยสู้ดีนัก การมีสปอนเซอร์เดินเอาทุนมาสนับสนุนถึงที่ก็ควรจะรีบรับไว้ แต่กับสองเสี่ยนี้พวกเธอไม่มั่นใจเอาเสียเลย ยิ่งได้ฟังเงื่อนไขก็ยิ่งเห็นถึงเค้าของความยุ่งยาก เพราะสองเสี่ยยื่นเจตจำนงว่าจะสนับสนุนทุกงานที่มีชื่อของดาราสาว จรัสรวี วงศ์วรรธณ์

   ในฐานะผู้บริหารคุณแสดสามารถตกปากรับคำเงื่อนไขนี้ แต่เมื่อทบทวนดูแล้วมันจะส่งผลกระทบโดยตรงต่อตัวจรัสรวีซึ่งเธอเองก็เอ็นดูอยู่มาก และเธอก็ได้ข่าวว่าสองเสี่ยถอนโฆษณาจากช่องเดิมที่จรัสรวีเคยรับงานแสดงทำให้เงินทุนก้อนใหญ่ขาดหายไป แม้จะดูไม่เดือดร้อนแต่เธอก็รู้ว่าเม็ดเงินที่หายไปส่งผลต่อช่องนั้นพอควร

   ทว่าดูแล้วสองเสี่ยนี่จะไม่ทุกข์ร้อนอะไรเลย กลับเดินเข้ามาเสนอตัวสนับสนุนเจพีได้อย่างหน้าตาเฉย คุณแสดยิ้มเฝื่อนๆ ขณะดวงตายังไม่คลาดจากสองบุคคลผู้ทรงอิทธิพลในวงการเครื่องประดับไทย

   เสี่ยฐานันดร ยังคงรักษาหุ่นของตนเองได้เป็นอย่างดี แม้ใบหน้าในวัย 52 ปี จะมีริ้วรอยของกาลเวลาปรากฏแต่เชื่อว่าหลายคนคงไม่สนเพราะทองคำของเสี่ยรายนี้มันช่วยพรางริ้วรอยพวกนั้นชะงัดนัก ปัจจุบันเสี่ยรายนี้ควบตำแหน่งนายกสมาคมทองคำ ด้วยความที่ภรรยาเสียชีวิตไปหลายปีแล้ว เสี่ยทองคำผู้นี้จึงมีอิสรเสรีในเรื่องผู้หญิงเต็มที่ แม้จะมีลูกชายและลูกสาวแต่ก็ดูจะไม่เป็นอุปสรรคสักเท่าใดนัก

   ต่างจากเสี่ยกำจายเพื่อนรักเจ้าของร้านเพชร รายนี้ลูกเมียยังอยู่ครบและคุณนายปานประดับก็ขึ้นชื่อนักในเรื่องหึงหวงสามี เสี่ยรายนี้เป็นตัวแทนของผู้ชายที่ประสบความสำเร็จในชีวิต ด้วยวัยที่เท่ากันทว่าเสี่ยกำจายกลับปล่อยปละละเลยไม่สนใจรักษาหุ่นสักเท่าใด ก็อาจเป็นได้ที่คุณนายปานประดับจะสรรหาของมาบำรุงจนสามีอวบอ้วนได้ขนาดนี้

   สิ่งเดียวที่สองเสี่ยเพื่อนซี้มีเหมือนกันก็คือความเจ้าชู้ กรุ้มกริ่ม ข้อนี้คุณแสดสัมผัสได้ด้วยการพูดคุยเพียงไม่กี่นาที สำบัดสำนวนของสองหนุ่มใหญ่ทำให้เธอต้องยิ้มเขินออกมาบ่อยๆ ไม่แปลกใจเลยว่าทำไมจรัสรวีถึงได้มีข่าวเป็นเด็กในสังกัดของสองเสี่ย ก็เฮียแกเล่นตรงเข้าประเด็นอย่างไม่อ้อมค้อมแบบนี้ไงล่ะ

   “คุณแสดคงเข้าใจเราสองคนนะ เรื่องอื่นยังไงก็ได้ แต่ถ้าเรื่องหนูหงส์พวกเราต้องรู้ทุกเรื่องอย่างละเอียด ส่วนสัญญาอื่นๆ ก็ร่างมาแล้วกัน แล้วอย่าลืมใส่ข้อสำคัญไปด้วย ไม่มีหนูหงส์ทุกอย่างถือว่าสิ้นสุดกัน”

   “งั้นดิฉันจะให้ฝ่ายกฎหมายร่างสัญญาแล้วส่งไปให้เสี่ยดูกันนะคะ หากมีจุดไหนที่เสี่ยไม่พอใจทางเราก็จะแก้ไขให้”

   “อย่าว่าพวกเราเรื่องมากเลยนะคุณแสด เราสองคนเอ็นดูหนูหงส์มากไปอยู่ที่ไหนก็อยากตามไปสนับสนุน ส่วนไอ้พวกเรื่องธุรกงธุรกิจนี่ไม่ต้องคิดอะไรมาก พวกเราชอบอะไรที่มันง่ายๆ ไม่ต้องมากพิธี และที่สำคัญขอให้เก็บเรื่องนี้ไว้เป็นความลับ” เสี่ยกำจายผู้ซาบซึ้งถึงอิทธิฤทธิ์เมียรักกำชับจริงจัง หากปานประดับรู้เรื่องนี้มีหวังบ้านแตก

   “ถ้าอย่างนั้นก็ตกลงเบื้องต้นกันไว้อย่างนี้นะคะเสี่ย ส่วนเรื่องผลงานของหงส์นี่ทางช่องเราก็คุยกันแล้วน่าจะเร็วๆ คงได้รู้เรื่องกัน”

   “ดี ถ้าอย่างนั้นละครเรื่องแรกพวกเราจะออกทุนสร้างให้เอง พวกคุณรีบไปดำเนินการจัดเตรียมอะไรๆ ให้มันเรียบร้อย พวกเราอยากดูหนูหงส์เล่นละครใจจะขาดแล้ว”

   “เรื่องนี้คงต้องถามคุณกุ๋ยดูแล้วมั้งคะ” คุณแสดโยนกลองให้เพื่อนผู้จัด

   “เอ่อ...คือ...กุ๋ยกำลังคัดหานิยายเรื่องที่จะมาทำเป็นละครอยู่ค่ะ ตอนนี้รอเรื่องย่อจากคนเขียนบทอยู่ ถ้ามันลงตัวก็จะเอาเสนอให้ทางช่องพิจารณา ช่องอนุมัติก็จะได้เริ่มเขียนบทละครกัน”

   “ดีๆ ทำงานรวดเร็วแบบนี้ ผมสองคนชอบ ทางช่องก็รีบอนุมัติเร็วก็แล้วกัน เรื่องเงินไม่ต้องห่วง เราทุ่มเต็มที่”

   “ขอบคุณเสี่ยทั้งสองมากนะคะ ถ้าได้เรื่องอย่างไรทางเราจะรีบส่งข่าวให้เลย” คุณแสดยิ้มกว้าง

   หลังจากพูดคุยตกลงถึงความต้องการกันคร่าวๆ แล้วสองเสี่ยก็ขอตัวกลับ ทิ้งให้คุณแสดและกุลดานั่งกุมขมับกันในห้องรับรองอันกว้างใหญ่เหลือเกินในความรู้สึกของสองสาว อากาศเย็นๆ ภายในห้องก็ดูเหมือนจะมากเกินกว่าคำว่าสบาย

   “เป็นข่าวอีกแน่” กุลดาพูดออกมาอย่างไม่สบายใจ

   “ฉันก็ไม่รู้จะทำยังไง บอกปัดไปหากหุ้นส่วนคนอื่นรู้เข้าคงโดนฉีกอกแน่ๆ คนอุตส่าห์หอบเงินมาวางให้ใช้ถึงที่” คุณแสดเองก็กลืนไม่เข้าคายไม่ออก

   “ฉันเข้าใจ แต่ก็อดห่วงยังหงส์ไม่ได้ ตอนที่สองเสี่ยถอนตัวจากทีเคเอสก็มีข่าวซุบซิบกันกระฉ่อนวงการ พอมาเข้าสังกัดช่องเราก็ตามมาอย่างนี้จะไม่ให้คนสงสัยได้ยังไง”

   “ยังไงเรื่องนี้คงต้องฝากเธอดูแลด้วยนะกุ๋ย หากมีข่าวในด้านลบมากเกินไปมันก็ไม่ดีต่อตัวหงส์ ฉันเองคงได้แต่อยู่ห่างๆ แล้วละครเรื่องใหม่ที่จะทำนี่วางแผนไว้หรือยัง”

   “อย่างที่บอก กำลังเตรียมงานอยู่ รอเรื่องย่อด้วย ส่วนพวกทีมงานก็คงชุดเดิม นายภูมันเพิ่งปิดกล้องละครของค่ายคุณอิ๋วไป ฉันคิดว่าจะใช้มันกำกับเรื่องนี้”

   คุณแสดฟังแล้วก็ถอนหายใจเฮือก “ยี่หวาคงได้เล่นอีก นี่ดีนะที่เด็กมันมีฝีมือด้านการแสดงอยู่บ้าง ไม่งั้นล่ะก็นายภูโดนสับเละแน่ โทษฐานที่ผลักดันกันออกหน้าออกตา ไอ้หมอนี่อะไรก็ดีหรอกนะเสียอย่างเดียวตรงที่ฟาดไม่เลือก ฉันล่ะหนักใจแทนพี่ปราง”

   “นายพายกลับมาอยู่เมืองไทยแล้ว นายภูมันคงเพลาๆ เรื่องผู้หญิงได้บ้างหรอก มีน้องคอยสอดส่องอย่างนั้น”

   “เธอแน่ใจเหรอกุ๋ย วันงานเลี้ยงช่องฉันเห็นนะว่านายภูมันมองยังหงส์ด้วยสายตายังไง”

   “ก็อย่าเพิ่งกังวลไปกับเรื่องของเด็กๆ ให้ปวดหัวเลย แค่รับมือสองเสี่ยนี่ฉันก็เพลียสมองไปหมดแล้ว ขอตัวไปคิดงานต่อที่บ้านแล้วกันนะ”

   “ตามสบาย ส่วนละครเรื่องใหม่ ถ้าพร้อมเมื่อไรก็เสนอเรื่องเข้ามา จะได้ช่วยดูบท ดูคิวดาราให้ ยังไงกุ๋ยช่วยคัดเรื่องที่เป็นพิเศษหน่อยแล้วกัน ถือเป็นของขวัญให้คนดูด้วย ฉลองที่เราทำช่องดิจิตอลครบ 5 ปี”

   คุณแสดบอกเสร็จก็ลุกขึ้นยืนขึ้นพร้อมกุลดา สองสาวผู้คร่ำหวอดในวงการบันเทิงมานานพยักหน้าให้กันและเดินออกจากห้องรับรอง ทั้งสองรู้ดีว่าอีกไม่นานช่องเจพีจะต้องเป็นกระแสให้คนกล่าวขวัญถึงแน่นอน เพียงแต่ว่าประเด็นที่กล่าวกันนั้นจะดีหรือร้าย

   ตอนจรัสรวียอมตกลงเซ็นสัญญาเป็นนักแสดงก็ฮือฮากันมารอบหนึ่งแล้ว เพราะใครๆ ก็คิดว่าดาราสาวคงเซ็นสัญญากับช่องทีเคเอสเป็นแน่ แต่สถานการณ์กลับพลิกผันสุดท้ายเป็นเจพีที่ได้เป็นเจ้าของสัญญา มีข่าวลือหลายกระแสเกี่ยวกับจรัสรวี บ้างก็ว่าถูกซื้อตัวมาด้วยราคาร้อยกว่าล้าน บ้างก็ว่าเพราะมีเหตุผิดใจเจ้าของช่องทีเคเอส ไม่มีใครรู้ว่าเรื่องจริงเป็นไง แต่การที่สองเสี่ยถอนตัวจากทีเคเอสแล้วเปลี่ยนมาสนับสนุนเจพี ประเด็นนี้ค่อนข้างชัดเจน เห็นทีจรัสรวีคงจะสลัดทิ้งข้อกล่าวหาว่าเป็นเด็กเสี่ยไม่ออกเสียแล้ว

ไอวินทร์

  • นักข่าว
  • Full Member
  • *
  • กระทู้: 240
    • ดูรายละเอียด
Re: Heartbreaker...รักเธอสุดหัวใจ บทที่ 1
« ตอบกลับ #1 เมื่อ: สิงหาคม 08, 2015, 09:01:40 PM »
ว้าย!!!  ลืมใส่ "ว้าย!!!"
แต่ถ้า ใช้ บรรยาย เสียงร้องวี้ดว้ายดังมา ก็ได้ เลือกสักแบบ ฮ่าๆ
น้ำเสียงนุ่มทุ้มราวคุณชายในเวียงวัง...จุฑาเทพ
ฮ่าๆ
 “พอๆ พอที ทั้งสองคนนั่นแหละ ไม่เจอกันตั้งหลายปีนี่ยังไม่หายโกรธกันอีกเหรอคุณพาย ยัยหงส์”
บทนำก่อนหน้า เรียก "พาย" 
แสงโสมที่ยืนฟังคนเคยรักทะเลาะกันรีบยกมือห้าม ก่อนจะเกิดสงคราม
ใช้ คนเคยรัก เหมือน ที่ พระเอกใช้ จะซ้ำกันไปมั้ย
อดีตคู่รัก

 “ว่าไปผมควรดีใจนะ แม้คุณจะบอกว่าไม่เคยคิดถึง แต่ตอนนี้ผมก็เข้าถึงคุณได้ใกล้ขนาดนี้” วายุยิ้มมุมปากพลางก้มลงไปแกล้งกระซิบเสียงกระเส่ากับใบหูขาวสะอาด
กระซิบกัน ไม่น่าจะยาวขนาดนี้ ขอกระชับๆ หน่อย ฮ่าๆ อ้าวก็มันนิยายเค้า
มันงงๆ หน่อยๆ ดีใจที่ได้ใกล้ชิดเหรอวายุ ไหนบอกไม่อยากจะใส่ใจ
"ถึงคุณจะรังเกียจคนเฮงซวยอย่างผมจนไม่อยากจะนึกถึง แต่ผมก็ดีใจนะที่ได้ใกล้ชิดคุณขนาดนี้" ความหมายน่าจะประมาณนี้ ฮ่าๆ
"คุณไม่อยากคิดถึงคนเฮงซวยไม่เป็นไร แต่ผมดีใจที่ได้ใกล้ชิดคุณตอนนี้" ฮิ้วววว
อ่าน แล้ว งงเอง จิจ้า ไม่ต้องสนใจ แบบเดิมแระ ดีแล้ว ฮ่าๆ จะทักทำไม

แต่เอิ่ม วายุ ไปกระซิบเสียงกระเส่า แกล้งเขาก่อน พอโดนกระทุ้งศอกหน่อย แหมๆ จะเอาคืน พระเอกเจ้าคิดเจ้าแค้นนะเนี่ย หรือหาเรื่องตอแยเค้า

ช่องเจพี
ช่องทีเคเอส
ชื่อช่อง จะไม่มีภาษาไทยเลยเหรอคะ
กิมจิมาแร๊งงเลยอ่ะ ฮ่าๆ นึกค่ายเพลง

บทที่ 1 ดูเหมือน งานจะเข้า นางเอกใน เวลาอันใกล้ๆ นี่เลยนะ
ลางร้ายเริ่มปรากฏ
Licht und Schatten トーキョーグール-