ผู้เขียน หัวข้อ: บทที่ 5 สื่อรักสองโลก  (อ่าน 877 ครั้ง)

มณีแก้วตา

  • Newbie
  • *
  • กระทู้: 15
    • ดูรายละเอียด
บทที่ 5 สื่อรักสองโลก
« เมื่อ: กันยายน 07, 2015, 05:11:47 PM »
บทที่ 5 สื่อรักสองโลก

           คฤหาสน์หลังใหญ่โดดเด่นสวยงามตระการตา ตั้งตระหง่าน อยู่ข้างใน  บริเวณถูกล้อมรอบด้วยกำแพงรั้วบ้านสูงท่วมหัว หน้าประตูบ้านมีป้ายเขียนไว้ว่า “ บ้านพินิตพงค์ “   เสียงกดกริ่งทำให้สาวใช้ประจำบ้านแต่งตัวด้วยเครื่องแบบสีขาวสะอาดใส่ผ้ากันเปื้อนลายการ์ตูนน่ารักออกมาให้การต้อนรับตั้งแต่หน้าประตู   วันนี้เป็นแรกที่ผักกาดจะได้เริ่มทำงาน   จากประตูทางเข้าเดินเข้าตัวบ้านไกลหลายร้อยเมตรก็ทำเอาสาวน้อยเหนื่อยหอบเหมือนกัน
       
           แต่ในระหว่างทางที่จะถึงตัวบ้านเดินผ่านสวนสวยๆเขียวชอุ่มดูเพลินตาพอทำให้พอหายเหนื่อยบ้าง  พอสาวใช้ประจำบ้านรู้ว่าผู้มาเยือนคือคนที่จะมาดูแลคุณดาวเหนือ คุณหนูของบ้านพินิตพงค์   นางก็บอกเล่ารายละเอียดต่างๆเสียเกือบหมดไส้หมดพุง  ในระหว่างทางที่เดินจากหน้าประตูบ้านถึงตัวบ้าน

“ พี่ชื่อ นาง นะคะ คุณผักกาดใช่ไหมคะ “

“ ใช่ค่ะ” 

“ สวัสดีเจ้าค่ะ คุณตาเจ้าที่ ขอหนูอาศัยทำงานที่นี่สักคนนะคะ “  ผักกาดหยุดพูดทักทายกับศาลพระภูมิที่อยู่บริเวณใกล้รั้วบ้าน 
ผู้ที่ถูกผักกาดเรียกว่าคุณตา  เป็นชายแก่ท่าทางใจดี  ผมขาวทั้งหัว หนวดสีขาวยาวโค้งเป็นวง แต่งชุดพระราชประแตนสีขาว ถือไม้เท้าสีขาว  แต่กลับสวมหมวกหนังสีดำดูเหมือนเป็นคาวบอย 

“ ตามสบายจ๊า   มีอะไรให้ช่วยก็บอกนะไอ้หลานสาว “  คุณตาเจ้าที่ท่าทางใจดีพูดทักทาย  แต่ที่มีผักกาดคนเดียวเท่านั้นที่มองเห็น

“ คุณผักกาดพูดกับใครจ๊ะ “  สาวใช้ขมวดคิ้วงุนงง สงสัยว่าเธอคุยกับใคร

“ ไหว้เจ้าที่เจ้าทางนะจ๊ะ  ขออนุญาตท่าน “

“ ดีแล้วจ้า ไปลามาไหว้ มรรยาทดีนะ” 

“ บ้านนี้มีสมาชิกในบ้าน คือ คุณท่าน  เป็นคุณแม่ของคุณดาวเหนือ คนที่คุณผักกาดจะมาดูแลนั่นแหละ   และมีคุณสายรุ้งเป็นพี่สาวของคุณดาวเหนือ “

“ อ้อค่ะ  ท่านมีลูกกี่คนจ๊ะพี่นาง” 

“สามคนจ๊า คุณโตคือคุณสายรุ้ง  คนรองคือคุณแสงใต้ คุณดาวเหนือเป็นน้องคนเล็กจ๊า  คุณท่านเป็นหม้ายสามีแกตกเครื่องบินตายตั้งแต่เมื่อสิบกว่าปีที่แล้ว  ท่านก็เลยอยู่เลี้ยงลูกสามคน  ท่านเป็นผู้หญิงเก่งบริหารทรัพย์สมบัติมาจนเป็นอภิมหาเศรษฐี ของประเทศเลยล่ะจ๊า  อ้อ ..ลืมบอกคุณท่านมีเชื้อเจ้าด้วยนะจ๊ะ ท่านเป็นผู้ดีเก่าแก่  บ้านนี้จึงเป็นผู้ดีทุกคนเลยนะ “  แม่สาวใช้ประจำบ้านพูดเสียงสูงเสียงต่ำ หายใจไม่ทันจนน่าเวียนหัว

“ ผู้ดีเป็นไงล่ะจ๊ะพี่นาง” ผักกาดชักหมั่นไส้

“ก็ ก็ เอ้.... ยังไงล่ะ คือ หยิ่ง ถือตัว อวดดี อะไรแบบนี้น่ะ”

“ อ้าว อย่างงี้เรียกผู้ดีหรือพี่นาง”

“ ก็พี่ดูละครผู้ดีก็ต้องเย่อหยิ่งจองหองพองขนอะไรประมาณนั้นน่ะ”

“ อย่างนั้นเรียกผู้ดีตีนแดงแล้วพี่ ฮ่าๆๆ “

“ อ้าว ผู้ดีอย่างไงล่ะ พี่ก็ยังไม่เข้าใจ อ้อ อีกเรื่องหนึ่ง ลืมบอกคือว่า บ้านนี้มีคนรับใช้ประจำบ้านอยู่ 5 คนนะ  ทำงานคนละหน้าที่ มีคุณเอิบจันทร์     เป็นหัวหน้าแม่บ้านนะจ๊ะ พี่เป็นสาวใช้ที่สาวและสวยกว่าเพื่อนเลยได้อยู่ในตำแหน่งต้อนรับคอยเปิดประตูบ้านรับแขก  อ้อ  อีกเรื่องหนึ่ง สำคัญที่สุดเลย  คือ คุณแสงใต้สุดหล่อสุดฟินของพี่นางจะกลับจากเยอรมันวันพรุ่งนี้ นะจ๊ะ ตอนนี้ที่บ้านกำลังวุ่นวายอยู่กับการเตรียมจัดเลี้ยงต้อนรับคุณแสงใต้ ”   
 
“ ค่ะ  มีอะไรที่ยังไม่ได้บอกอีกไหมคะพี่นางคนสวย ” 

“ อ้อ เอ้อ  นึกไม่ออก เอาไว้มีอะไรเพิ่มเติมจะรีบมาบอกนะจ๊ะ “  ทั้งสองคุยยาวถึงประตูใหญ่ทางเข้าบ้านพอดี ได้เจอกับคุณท่านเจ้านาย   ที่ดูมีสง่าราศี แบบชนชั้นสูง    เสื้อผ้าหน้าผมหรือแม้แต่เครื่องประดับสร้อยแหวนกำไร ดูหรูหราราคาแพง  แบบชนิดที่คนธรรมดาๆในชาตินี้คงไม่มีปัญญาใส่

“ สวัสดีค่ะ คุณท่าน”   ผักกาดยกมือไหว้ คุณท่านมองหญิงสาวหัวจรดเท้าด้วยสายตาที่เหยียดนิดๆ ด้วยความเคยชินเป็นนิสัย  แต่สำหรับผักกาดแล้วเธอไม่ชอบที่จะให้คนมองเธอด้วยสายตาดูถูกดูแคลนเยี่ยงนี้

“ เธอไม่มีปัญญาหาเสื้อผ้าที่ดีกว่านี้อีกแล้วหรือไงยะ  ทำไมแบบนี้ยังใส่มาได้”

ผักกาดก้มมองเสื้อผ้าตัวเองที่ใส่อยู่ก็ไม่เห็นว่าจะมีอะไรผิดแปลก เสื้อเชิ้ตสีขาวแขนสั้น กางเกงยีนตัวเก่งแบบทะมัดทะแมง แต่ดูสุภาพ  หล่อนคิดว่า เป็นเพราะว่าไม่ได้ทำงานอยู่ในสำนักงานการแต่งตัวที่เน้นความสุภาพเรียบร้อยก็น่าจะเพียงพอแล้ว  นึกที่เวลาที่อยู่บ้านนอกหล่อนก็ใส่แต่กางเกงขาสั้นบางครั้งก็ขาดๆด้วยซ้ำ แต่งแบบนั้นจนชิน ก็ไม่เห็นว่าจะน่าเกลียดตรงไหนเลย

“ แล้วคุณท่านต้องการให้ดิฉันแต่งตัวอย่างไรดีคะ” เธอย้อนถามเพื่อจะได้แต่งตัวให้ถูกใจเจ้านาย

“ อ๋อ ใช่ซินะ  เธอเป็นเด็กบ้านนอกเพิ่งเข้ามาทำงานในเมืองอาจจะไม่มีเงินพอจะซื้อเสื้อผ้าดีดีมาใส่ก็เป็นได้ เอาอย่างนี้ละกัน วันนี้ฉันจะให้เธอเบิกเงินไปหาซื้อเสื้อผ้าที่ดูดีกว่านี้หน่อย เป็นกระโปรงหรือกางเกงที่แบบเรียบร้อยเหมือนคนทำงานเขาใส่กันน่ะ  เข้าใจนะ”   คุณท่านขมวดคิ้วทำหน้าไม่ค่อยถูกใจนักกับหารแต่งตัวของผักกาด

“ พาคุณเขาไปพบลูกดาวเหนือหน่อยซินาง    น่าจะอยู่ในสวน “

“ค่ะคุณท่าน”

“ หวังว่าเธอคงเข้ากันได้นะ ฉันให้อยู่เป็นเพื่อนกับลูกสาวฉัน อย่างอื่นไม่ต้องทำที่นี่มีคนรับใช้เยอะแยะคอยทำให้เธอทุกอย่าง  ขอเธออย่าทิ้งลูกสาวฉันให้เกิดอันตรายก็พอ “ 

“ ลูกสาวคุณท่าน เอ้อ เป็นอะไรคะ”  ผักกาดถามแต่สังเกตเห็นคุณท่านอึดอัดที่จะตอบ จึงเลี่ยงที่จะไม่ถามต่อ

“ ไปเถอะเดี๋ยวคุณดาวเหนือจะคอย” 

 “พี่นางพอจะบอกได้ไหมว่าคุณดาวเหนือเป็นอะไรจ๊ะ” ในระหว่างเดินไปที่สวนด้านหลังของตัวบ้าน ผักกาดจึงถามนางด้วยความสงสัย

“ คือว่าคุณดาวเหนือเสียใจอะไรบางอย่างแล้วทำให้สติแตกไป นั่งเอ๋อ เอ้ย  ..นั่งเม่อลอย ไม่ยอมเดิน ไม่ค่อยกินอะไร  ต้องนั่งรถวิลแชร์  ดูเหมือนคนไม่มีชีวิตน่ะจ๊ะ  แต่บางครั้งก็ดุ อาละวาด เขี้ยงข้าวของ  ไม่รู้เอาไงแน่ พี่ก็ยังงงอยู่เหมือนกันจ๊า”

“ อ๋อ แบบนี้เอง คุณท่านจึงต้องการหาคนมาอยู่เป็นเพื่อน “  ผักกาดชักหนักใจแล้วซิ

“แต่เอาน่ะ เป็นไงเป็นกันผักกาดไม่เคยกลัวอะไรอยู่แล้ว “  ผักกาดแอบหวั่นไจ

“ อ้อ...แล้วคุณดาวเหนืออายุประมาณเท่าไรจ๊ะพี่นาง “

“ รู้สึกว่า น่าจะสัก25 -26 นี่แหละ  “

“ แล้วเธอไม่เรียนหนังสือหรือคะ พี่นาง”

“ รู้สึกว่าจะเรียนไม่จบจ๊ะ เป็นเอ๋อซะก่อน  หลายปีแล้วจ๊ะ “  ถึงสวนที่คุณดาวเหนือนั่งอยู่พอดี

“สวัสดีค่ะคุณดาวเหนือ”  ผักกาดยกมือไหว้แต่อีกฝ่ายกลับไม่รับไหว้

“ ใครน่ะ “

“ดิฉันชื่อผักกาดค่ะ คุณท่านให้ดิฉันมาดูแลคุณดาวเหนือค่ะ “

“ ไม่จำเป็น  อย่ามายุ่งกับฉัน วุ่นวายอะไรนักหนา ไป ไปให้พ้น “  ดาวเหนือเกรี้ยวกราด จนนางต้องแอบมากระซิบบอกผักกาดว่า เป็นเรื่องธรรมดา ต้องอดทน เพราะคุณเธอเดี๋ยวดีเดี๋ยวร้าย

“ จะไหวไม่เนี่ยพี่นาง คุณดาวเหนือของพี่ทำไมเป็นขนาดนี้”

“ ต้องไหวซิจ๊ะ คุณผักกาดท่าทางทะมัดทะแมง  ไม่น่ายอมแพ้ง่ายๆ “

“ มีพี่เลี้ยงลาออกไปกี่คนแล้วเนี่ยพี่นาง”  ผักกาดกระซิบถาม 

สาวใช้ประจำบ้านชูมือขึ้นมานับ   ทำท่านับนิ้วไปนับมา

“ ส่งสัยจะป็นสิบละมั๊งคะคุณผักกาด “ เธอเผลอพูดไปแล้วจำได้ว่าคุณท่านสั่งไว้ว่าอย่าพูดอะไรมาก แต่ก็ไม่ทันเสียแล้ว เพราะเธอเพิ่งจำได้
 
“พี่ต้องขอตัวไปทำงานก่อนนะ  ฮ่าๆ งานเยอะ เดี๋ยวไม่เสร็จจะโดนคุณหัวหน้าแม่บ้านดุเอา “ 

สาวใช้ช่างพูดรีบตัดบทก่อนที่จะพูดมากกว่านี้  แต่แค่นี้ก็เป็นข้อมูลมากมายเพียงพอที่ทำให้ผักกาดต้องนั่งกุมขมับกับงานใหม่วันแรกที่เธอต้องเจอ 

noneko

  • Full Member
  • ***
  • กระทู้: 136
    • ดูรายละเอียด
Re: บทที่ 5 สื่อรักสองโลก
« ตอบกลับ #1 เมื่อ: กันยายน 09, 2015, 11:48:21 PM »
สู้ๆนะยัยผักกาด