ผู้เขียน หัวข้อ: บทที่ 8 สื่อรักสองโลก  (อ่าน 197 ครั้ง)

มณีแก้วตา

  • Newbie
  • *
  • กระทู้: 15
    • ดูรายละเอียด
บทที่ 8 สื่อรักสองโลก
« เมื่อ: ตุลาคม 02, 2015, 10:27:54 AM »
บทที่ 8

ชายหนุ่มรูปหล่อ หน้าตาดี แต่งตัวทันสมัยหรูหรา ราคาแพง อายุรุ่นคราวเดียวกับดาวเหนือ   นั่งรอคุณสายรุ้งอยู่ที่ห้องรับแขก 

“นพจ๋า  รอรุ้งนานไหมคะ” เสียงหวานๆของสาวทำให้หนุ่มลุกขึ้นยืน อ้าแขนเพื่อกอดรัดสาวที่เรียก

“ ไม่นานจ้าพี่ เอ๋ย..รุ้ง” เกือบลืมเรียกพี่ทุกที เพราะว่าอายุน้อยกว่าหลายปี คุณรุ้งก็เลยห้ามไม่ให้เรียกพี่

“ วันนี้ลมอะไรหอบให้มาที่นี่คะนพ รุ้งกำลังคิดถึงพอดีเลย”

“ ลมรักไงครับรุ้ง “ พูดจบก็กอดรัดหอมแก้มแบบไม่อายสาวใช้

“ วันนี้มาก็ดีแล้ว น้องชายรุ้ง ตาแสงจะกลับจากเยอรมันพอดี จะได้อยู่ฉลองกันนะคะ”

“ ดีเลย โชคดีจังครับ  นพนี่คงจะเป็นคนพิเศษของรุ้งแน่เลย รุ้งถึงส่งกระแสจิตไปเรียก ไม่รู้เป็นไรจู่จู่ก็คิดถึงแต่รุ้งขึ้นมาเลย อยากเห็นหน้า ไม่เจอแค่สองสามวัน นพกิน

ข้าวไม่ค่อยลง  มองเห็นอะไรเป็นรุ้งไปหมดเลยครับ “  ชายหนุ่มออดอ้อน

“ รุ้งก็คิดถึงนพนะคะ แต่งานช่วงนี้ยุ่งจังเลยค่ะ  คุณแม่ให้รุ้งเคลียร์งาน เดี๋ยวตาแสงกลับมาจะให้ช่วยงานคุณแม่ต่อเลยค่ะ” 

“ นพก็นอนไม่ค่อยหลับเลย คิดแต่ว่าเมื่อไรจะได้เจอกัน หลับตาก็เห็นรุ้งลืมตาก็เห็นแต่รุ้ง”  ไม่พูดเปล่ามือก็เป็นปลาหมึกชอนไชไปตามเรือนร่างของรุ้ง โดยไม่เกรง

สายตาของคนอื่น

“อุ้ย อย่าค่ะ เดี๋ยวคุณแม่มาเห็นเข้า “

“ผมจะทนไม่ไหวแล้วครับ ก็รุ้งไม่ค่อยให้เวลาผมเลยอ่ะ  วันนี้ถ้าไม่ไปจุด...กับผม ผมไม่ยอมนะ”  พูดแล้วก็ทำสายตาหวานเยิ้มจนมดไต่ขึ้นตาทั้งรัง

“ ไม่เอาค่ะเดี๋ยวค่ะ ใจเย็นๆ วันนี้มีงานเลี้ยงค่ะ เดี๋ยวค่อยอ่ะ” สายรุ้งก็อยากจะไปกับคนรักเหมือนกัน   แต่ติดว่ามีงานเลี้ยง

“ฮึ่มๆ “ เสียงคุณท่านกระแอมไอ ท่านทนไม่ค่อยได้ที่เห็นภาพลูกสาวทำกริยาเช่นนี้

“ อย่าให้มากไปนะ ลูกสาวฉัน รักนวลสงวนตัวบ้าง “ คุณท่านบอกเสมอว่า ผู้ชายคนนี้ไม่เหมาะกับลูกสาวท่านเลย แต่ก็ไม่เคยเชื่อสักครั้ง

“ รุ้งอายุ 30 แล้วนะคะคุณแม่ ไม่ใช่อายุ17 18 “  รุ้งนึกอยากขัดใจแม่ทุกทีที่ห้ามไม่ให้คบกับนพ

“วันนี้อย่าให้แม่โมโหนะ น้องชายแกจะกลับมา ช่วยทำให้แม่อารมณ์ดีด้วย”  พูดจบท่านก็เดินเชิดหน้าไปในครัวเพื่อสั่งงาน

ท่านกับลูกสาวเป็นไม้เบื่อไม้เมากันในเรื่องผู้ชายคนนี้  ท่านห้ามอย่างไรก็ไม่เคยเชื่อ เพราะชื่อเสียงของผู้ชายที่อยู่ในวงการบันเทิง เป็นสิ่งที่ท่านรับไม่ได้  ยิ่งมีข่าวว่า

นายนพชา ดาราวัยรุ่นรูปหล่อคนนี้ เปลี่ยนผู้หญิงเป็นว่าเล่น ตั้งแต่เข้ามาในวงการบันเทิง ก็ควงผู้หญิงไม่ซ้ำหน้า บางทีผู้หญิงก็ยังตบตีกับจนเป็นข่าวในหน้าหนังสือพิมพ์

   แถมแต่ละคนก็เป็นเซเลบคนดังทั้งนั้น แสดงว่า นายนพชาคนนี้ ต้องการแต่ผู้หญิงรวยเพื่อไปเสริมฐานะตนเอง  คุณท่านพูดจนหูแทบฉีก  ลูกสาวก็ไม่เคยเชื่อเลย

“ พี่นาง พี่นาง เมื่อกี้เห็นอะไรไหม”  สาวใช้คนที่อายุน้อยที่สุดในบ้าน ชื่อเขียว  แอบดูอยู่หลังตู้ แต่ไม่เห็นว่านางแอบดูอยู่ด้วยเช่นกัน เพราะภาพแบบนี้หาดูได้ยาก มี

แต่ในละครเท่านั้น

“ กูก็เห็นเหมือนกันว่ะ ตาจะเป็นกุ้งยิงไหมเนี่ย”

“ พี่นาง ว่าคุณท่านจะยอมรับคุณนพชา หน้าหล่อนี้ไหม “

“ กูว่าไม่นะ   คงรบกันอีกนาน “

“ ไปเถอะ ไปเตรียมงานกันดีกว่า อย่าไปยุ่งเรื่องของเจ้านาย”

 ดาวเหนือต้องการพักผ่อนที่ห้องนอน ให้ผักกาดเข็นวิลแชร์  ผ่านที่ห้องรับแขกพอดี

“ ที่รักจ๋า ผู้หญิงคนนั้นใครน่า ที่หน้าตาน่ารักๆ “

“ อะไรนะ  นพว่าอะไร “

“ อ๋อ เปล่าจ้า แค่นพอยากรู้ว่าคนในบ้านที่เป้ฯคนแปลกหน้าคือใครเท่านั้นแหละ ผู้หญิงคนที่เข็นวิลแชร์ให้คุณดาว ใครกันคะ”

“ อ้อ  นังนั่นเป็นคนใช้คนใหม่ที่คุณแม่จ้างมาดูแลน้องดาวน่ะค่ะ”

“ คนใช้อะไรสวยจัง ไม่แนะนำให้นพรู้จักบ้างหรือคะ“

“ สวยเสยอะไร อย่ามาชมคนอื่นต่อหน้ารุ้งนะ” รุ้งชักหงุดหงิดที่เป็นคนรักมองตามสาวอื่นเสียจนคอหมุนได้รอบ

“อะโอ๋  จ้านพไม่ได้สนใจใครมากไปกว่ารุ้งหรอกจ้า แต่พอดีผู้กำกับกำลังอยากได้นักแสดงคนใหม่น่ะ ฝากให้นพช่วยหา “

“ อีนังนี่หน้าตาบ้านนอกมาก แต่งตัวแสนจะทุเรศทุรัง พูดจากก็เหมือนมาจากหลังเขา จะเอาไปทำอะไรได้คะนพ เลิกคุยดีกว่า”   รุ้งตัดบทด้วยความรำคาญ แล้วชวนกัน

ไปดูคนสวนจัดสถานที่ต้อนรับ


              สถานที่ที่จะจัดงานถูกจัดเตรียมไว้เป็นอย่างดี โดยดัดแปลงบริเวณสวนด้านหนึ่งของตัวบ้าน ริมขอบสระน้ำ  ประดับประดาไว้ด้วยไฟหลากสี มีเวทีเล็กๆอยู่ใน

บริเวณ นั้น  คุณท่านเดินตรวจความเรียบร้อยด้วยตัวเอง แต่พอเห็นลูกสาวเดินคลอเคลียมากับชายหนุ่มที่ท่านไม่ค่อยชอบ จึงเดินเลี่ยงไปอีกทางหนึ่ง  เพราะไม่อยากให้

อารมณ์เสีย มากลบความดีใจที่จะได้เจอลูกชายที่เรียนจบปริญญาเอกจากเยอรมัน ลูกชายซึ่งเป็นความหวังเพียงหนึ่งเดียวที่จะมาดูแลกิจการหลายด้าน ทั้ง

อสังหาริมทรัพย์  ธุรกิจโทรคมนาคม หรือแม้กระทั่งโรงงานผลิตเครื่องกระป๋องส่งออก ท่านไม่ไว้ใจรุ้งลูกสาวเลย   โดยเฉพาะในช่วงนี้ลูกสาวของท่านมีคนรักเป็นผู้ชาย

ที่ลื่นเป็นปลาไหลเยี่ยงนี้     และยิ่งไม่น่าไว้ใจใหญ่ที่ลูกสาวก็มักจะรบเล้าให้ท่านขายกิจการบางอย่าง  เพื่อเอาเงินมาลงทุนในธุรกิจอื่น ท่านจึงสังหรณ์ใจและคิดอยาก

ให้ลูกชายมาช่วยค้ำจุนธุรกิจที่ท่านสร้างมานานหลายสิบปี

         
 
               เสียงรถยนต์หรูหรา  ราคาแพงคันใหญ่ จอดเทียบที่หน้าบ้าน   คุณท่านจึงรู้เลยว่า ลูกชายคนเดียวของท่านคงมาถึงแล้ว เพราะตรงตามเวลาที่กำหนด

ทันทีที่เจอกัน สองแม่ลูกสวมกอดด้วยความความคิดถึง ไม่ได้เจอกันมานาน  แม้ว่าลูกชายจะกลับบ้านมาบ่อยๆปีละสองสามครั้งก็ตาม  แต่ก็ต้องกลับไปเรียนต่อ  แต่ครั้ง

นี้กลับมาเพื่ออยู่บ้านระยะยาว  คนเป็นแม่จึงดีใจจนน้ำตาไหลพราก

“ คุณแม่ไม่ร้องไห้นะครับ ผมมาอยู่กับคุณแม่ตลอดไปแล้ว  เราไม่ต้องจากกันอีกต่อไปแล้วครับ “ แสงใต้หยิบผ้าเช็ดหน้ามาซับน้ำตาแห่งความดีใจให้แม่

“ ตาแสง แม่คึดถึงลูกมากเลยนะ เป็นอย่างไงบ้าง  ผิวคล้ำขึ้นเยอะเลย”

“ ผมไปเข้าป่ามาครับ พอจบก็นัดเลี้ยงรุ่นกันในป่าเลยครับ แต่แดดที่นั่นก็ไม่แรงเหมือนเมืองไทยนะครับ “

“ เอาละไปอาบน้ำอาบท่านะลูก วันนี้แม่เชิญแขกมากเยอะ  งานเลี้ยงแม่จัดต้อนรับลูก และแม่เชิญกรรมการที่ถือหุ้นของบริษัทเรามาด้วย ถือเป็นการเลี้ยงขอบคุณ  และ

จะได้แนะนำให้พวกเขารู้จักลูกด้วย ผู้บริหารคนใหม่ของบริษัทในเครือของเรา “

“ครับแม่  แต่ผมคิดถึงน้องดาวมากเลย เป็นไงบ้าง  อ็อ  แล้วก็พี่รุ้งด้วย “   ทันทีที่เดินเข้าบ้านชายหนุ่มก็คิดถึงอยากเจอน้องสาวที่น่าสงสารขึ้นมาก่อนเลย

“น้องดาวดีขึ้นเยอะเลยจ้า แต่รุ้งพี่แก แม่หนักใจจริงๆ”

“ทำไมครับแม่ พี่รุ้งทำอะไรให้แม่หนักใจหรือครับ”

“ ก็แฟนพี่รุ้งของแกนะซิ ไปเลือกใครไม่เลือกไปเลือกเอา พ่อดาราดีแต่สวยหล่อ่ไปวันๆ ไม่เป็นโล้เป็นพาย แม่ล่ะหนักใจจริงๆ “

“ คุณแม่ค่อยๆดูไปดีกว่าครับ บางทีพี่รุ้งอาจจะมีเหตุผลที่เลือกคนนี้ก็เป็นได้นะครับ”  ชายหนุ่มแย้งอย่างไรแม่ก็ไม่ค่อยอยากเชื่อนัก