ผู้เขียน หัวข้อ: บทที่ 15 ร้อนรักเทพบุตรฮอลีวูด  (อ่าน 521 ครั้ง)

บีเลิฟ

  • Sr. Member
  • ****
  • กระทู้: 387
    • ดูรายละเอียด
บทที่ 15 ร้อนรักเทพบุตรฮอลีวูด
« เมื่อ: พฤศจิกายน 30, 2015, 09:11:26 PM »
บทที่ 15
   ดั่งลาวาร้อนระอุหลอมละลายอยู่รอบตัวเขา! และกำลังผลาญเผาเขาให้มอดไหม้กลายเป็นจุล
แพรททริค จอห์น แบชเชอร์ รู้สึกโมโหจนแทบคลุ้มคลั่งเมื่อเห็นผู้หญิงของเขาอยู่ในอ้อมกอดของคนอื่น และเธอกำลังถูกจูบไซ้ที่ซอกคอเป็นพัลวัน
“ผมแค่กลัวเธอจะล้มลงไป ก็เพียงแต่ช่วยเธอเท่านั้น” สตีเว่นแก้ตัว
ไม่ทันให้อีกฝ่ายปล่อยมือออกจากเธอ เขาก็กระชากไอ้สารเลวนั่นออกจากเธอ และกำปั้นของเขาก็พุ่งเข้าใส่ใบหน้ามันจนเต็มแรง สตีเว่นเซถลาและล้มลงไปกับพื้นอย่างหมดท่า แพรททริคพยายามจะเข้าไปต่อยซ้ำอีก แต่ยามร่างยักษ์ถึงสองคนก็เข้ามาแยกไว้ได้ เพื่อไม่ให้เกิดเรื่องลุกลามใหญ่โตขึ้น และจะทำให้ภาพลักษณ์ของฝ่ายจัดงานต้องเสียไป
“อย่ายุ่งกับผู้หญิงของผม”
แพรททริคตะคอกอย่างโกรธกร้าว แล้วสะบัดยามที่เกาะกุมเขาอยู่จนกระเด็นออกไป แล้วเข้ามากระชากแขนสิมันตราที่ยืนนิ่งอึ้งอยู่ให้เดินไปกับเขา ปาปารัชซี่สองสามคนเดินตามถ่ายรูปอย่างไม่ลดละ
ยามสองคนนั้นหันมาช่วยพยุงร่างของอีกฝ่ายให้ลุกขึ้นยืน สตีเว่นมองตามหลังแพรททริคที่เดินจากไปอย่างฉุนเฉียวพร้อมด้วยร่างบางของหญิงสาวที่ถูกเขาฉุดลากอย่างบ้าคลั่ง แทนที่เขาจะมีสีหน้าบูดบึ้ง โกรธที่ถูกต่อย ไม่เลย เขากลับเหยียดยิ้มขึ้นอย่างพอใจ

พอประตูรถด้านหน้าเปิดออกได้ สิมันตราก็ถูกจับยัดเข้าไป แพรททริคดันประตูปิดดังปังแล้วก้าวอ้อมหน้ารถไปเข้าอีกฝั่งตรงหลังพวงมาลัย เขาดึงประตูปิดเข้ามา สตาร์ทเครื่องและเคลื่อนรถแล่นฉิวออกไปจากบริเวณหน้างานทันที
สิมันตราร้องไห้ออกมาเพราะเจ็บปวดที่หัวไหล่ เขากระชากแขนเธอจนแทบหลุด ให้เธอเดินมากับเขา ตลอดทางเดินจากตรงนั้นจนมาถึงที่รถ แม้เธอจะร้องบอกว่าเจ็บปวดเพียงใด แต่เขาก็หาได้สนใจ ทำเหมือนไม่ได้ยินที่เธอพูด และไม่เคยจะมองย้อนกลับมาที่เธอเลยสักนิดว่าเธอรู้สึกเช่นไร และเขาก็ไม่ได้พูดอะไรออกมาสักคำ เขาขับรถด้วยความเร็ว และเธอก็นั่งอยู่เคียงข้างกับเขาที่ด้านหน้าอย่างอึดอัด ความเงียบอันแสนเจ็บปวดคลี่คลุมไปทั่วทั้งรถอย่างโหดร้าย
จนในที่สุดรถก็จอดลงที่หน้าคฤหาสน์ของเขา เธอหันมองด้านข้างของเขา แนวคางคมคายของเขาเครียดเขม็ง หญิงสาวรู้สึกตกใจขึ้นมา เธอเหมือนไม่รู้จักเขามาก่อน ผู้ชายคนนี้เป็นคนอย่างไรกันแน่ เธอรู้จักเขามากี่วันเอง
แต่ถึงอย่างไร ตอนนี้เธอก็กลายเป็นนักโทษของเขาไปแล้วสิ
“กี่ครั้งแล้วที่ผมต้องเห็นคุณยืนกอดอยู่กับคนอื่น”
แพรททริคไม่ได้หันมามองเธอ แต่เธอก็พอจะเดาสีหน้าของเขาได้ว่าโกรธเคืองเธอแค่ไหน เขาลงจากรถแล้วหุนหันมาทางฝั่งที่เธอนั่งอยู่ ดึงประตูเปิดออกอย่างแรงจนประตูแทบจะหลุดออกไป จ้องมองที่เธออย่างขุ่นแค้นหนักหนา ประหนึ่งว่าเธอทำผิดอะไรมาอย่างสาหัส
เขาจับแขนเธอแล้วเธอก็กระเด็นออกไปนอกรถ แทบจะปลิวไปตามแรงโมโหของเขา ผ่านบันไดวนเวียนขึ้นไปสู่ชั้นสอง และประตูห้องนอนก็ถูกเปิดออกอย่างรวดเร็ว เขาพาเธอเข้าไปแล้วดึงประตูปิดอย่างฉุนเฉียว
เพียงแค่ฝ่ามือของเขา ข้างที่จับกับเรียวแขนของเธอ ถูกวาดไปข้างหน้า เธอก็ลอยละลิ่วขึ้นไปนอนหงายหราบนเตียงของเขาอย่างง่ายดาย
แพรททริคถอดเสื้อสูทตัวนอกออกแล้วโยนทิ้ง และย่างสามขุมเข้าหาอย่างน่ากลัวด้วยท่าทางดุดัน สีหน้าเต็มไปด้วยความกระเหี้ยนกระหือรือเต็มที่ สิมันตราหวาดกลัวจนหัวใจหล่นไปอยู่ที่ตาตุ่ม แววตาสีฟ้าเปลี่ยนไปราวกับเป็นคนละคน เขาไม่ใช่แพรททริคที่เธอรู้จัก!
“คุณแพรททริคคะ” เธอเรียกเขาอย่างละล่ำละลัก เพื่อเตือนสติเขา
แต่เขากลับตะคอกเธออย่างเดือดดาล “บอกกี่ครั้งแล้ว ให้เรียกผมว่าจอห์น!”
มือข้างขวาของเขากระตุกคอเสื้อตัวเองทีเดียว กระดุมหลุดกระจายไปทุกเม็ด เขาถอดเสื้อเชิ้ตตัวในออก เผยร่างกายบึกบึนออกมา หน้าอกหนั่นแน่นและมัดกล้ามเนื้อสวยงาม ในยามปกติ สิมันตราคงต้องจ้องมองเนื้อตัวเขาอย่างตกตะลึงเป็นแน่แท้ หากเวลานี้ หญิงสาวกลับกระถดร่างถอยหนีอย่างลนลานจนแผ่นหลังอิงกับหัวเตียงนุ่ม ตัวสั่นสะท้านไปด้วยความกลัวอย่างถึงขีดสุด
“ฉันทำอะไรผิดไปหรือคะ” เธอร้องถามเขา หาเหตุผลว่าทำไมเขาถึงแสดงท่าทีน่ากลัวกับเธอแบบนี้
“ผู้หญิงใจง่าย!”
เขาเข่นเขี้ยวเคี้ยวฟันพูด
“คุณรักผมจริงหรือเปล่า หรือว่ารักที่เงินของผม”
ถ้อยคำของเขาบาดลึกล้ำเข้าไปในหัวใจของเธอ ดวงตากลมโตวาวโรจน์ขึ้นและจ้องเขม็งที่เขาราวกับจะกินเลือดกินเนื้อ สิมันตราเจ็บปวดยิ่งกว่าเคยเจ็บปวดมาตลอดชั่วชีวิต น้ำตาหล่นร่วงพรากลงที่ข้างแก้มอย่างไม่ตั้งใจ เขากล้าดีอย่างไรมาต่อว่าเธออย่างนี้ ‘ผู้หญิงใจง่าย’ สิมันตราโมโหขึ้นมา ‘หรือว่ารักที่เงินของผม’ ริมฝีปากเม้มแน่นอย่างคนที่พร้อมจะสู้ อย่างคนที่เลือดขึ้นหน้า เขาหาว่าเธอต้องการเงินของเขาอย่างนั้นหรือ
ฉันน่ะหรือต้องการเงินของคุณ แพรททริค คุณจะไม่มีวันแตะต้องฉันได้อีก! เมื่อกล้าดูถูกกันขนาดนี้ ฉันก็จะไม่มีเหตุผลที่จะต้องอธิบายอะไรกับคุณอีก
หญิงสาวเตรียมกระโดดลงจากเตียง ไม่ให้เขาเข้ามาใกล้ตัวเธอได้ง่ายๆ เธอไม่ใช่สมบัติของเขา และเขาไม่คู่ควรที่จะได้ครอบครองเธออีกแล้ว สิมันตราผุดลุกขึ้น แต่ก็ช้ากว่าอีกฝ่ายมาก เมื่อฝ่ามือใหญ่โตรวบที่เอวคอดของเธอไว้แล้วก้มต่ำลงมา เธอพยายามดิ้นรนหนีจากเขา แต่เขาก็กระหนาบทาบร่างลงมาแนบกับตัวเธอไว้แน่น จมูกของเขาจู่โจมลงที่ลำคอของเธอและฝังเขี้ยวลงไป ขบกัดร้อนแรงดั่งแวมไพร์กระหายเลือด เธอได้กลิ่นเหล้าโชยมาจากเขาขณะหันหน้าหนีจากเขาอย่างทุรนทุราย ฝ่ามือของเขาข้างหนึ่งกระชากชุดราตรีสีแดงของเธอจนขาดลุ่ย ก่อนจะโหย่งตัวขึ้นมาเหนือเธอ ก้มลงจ้องมองเธอที่กำลังมองเขม็งที่เขาอย่างต่อต้าน และเขาตะโกนอย่างดุเดือด 
“คิดจะหนีผมพ้นอย่างนั้นหรือ”
เขารวบแขนทั้งสองข้างของเธอไว้ด้วยฝ่ามือของเขาเพียงข้างเดียวที่เหนือศีรษะของเธอ และฝ่ามืออีกข้างฉีกเสื้อผ้าของเธอจนไม่เหลือชิ้นดี ด้วยความป่าเถื่อนกักขฬะของเขา ด้วยความผิดที่เขาโยนให้เธอ ด้วยคำว่า ‘ใจง่าย’ ที่เขายัดเยียดทำลายเธอ สิมันตราผวาเฮือกเมื่อเขาลงมือทึ้งอาภรณ์ของเธออย่างโหดร้าย ไม่ปรานีปราศรัย น้ำตาหญิงสาวหลั่งไหลออกมาอย่างเจ็บปวดร้าวราญ
บัดนี้ชุดสีแดงของเธอ ที่เขาและดีไซน์เนอร์เลือกให้เธอ และบอกว่ามันสวยเหมาะสมกับเธอเสียนักหนา ย่อยยับแหลกสลายลงแล้วด้วยน้ำมือของเขา
ไม่เพียงแต่ชุดของเธอเท่านั้นที่แตกสลาย...หัวใจของเธอก็ป่นปี้ไม่แพ้กัน
เมื่อไม่มีเสื้อผ้าอาภรณ์ปกคลุมร่างบางแล้วสักชิ้น ทรวงอวบอร่ามงามสล้างจึงผุดผาดเต่งตึงขึ้นมา และแพรททริคก็ไม่รอช้าที่จะใช้มือใหญ่โตของเขาลงโทษเธอด้วยการฟอนเฟ้นเคล้นคลึงอย่างหลงใหลคลั่งไคล้...
สิมันตราเจ็บปวดที่หน้าอกทั้งสองข้าง เธอพยายามที่จะหนีจากเขา แต่เธอก็ทำไม่ได้ เมื่อมือทั้งสองข้างถูกรวบไว้ข้างบน และช่วงขาของเธอถูกเขาทับไว้ เมื่อเธอลองขยับตัวแล้วไม่เป็นผล หมดหนทางจะต่อสู้ จึงตระหนักดีว่าไม่อาจจะหลุดรอดไปจากเงื้อมมือของเขาได้
หญิงสาวไม่ดิ้นรนอีกต่อไป ไม่ขยับตัวให้เหนื่อยเปล่า หากแต่น้ำตายังคงไหลรินอาบข้างแก้มอย่างพ่ายแพ้ ปล่อยให้เขาทำกับเธออย่างพอใจ อย่างไรเธอก็เป็นของเขาไปแล้ว เธอจะเป็นของเขาอีกสักครั้งจะเป็นไรไป เพียงแต่ครั้งนี้จะเป็นครั้งสุดท้ายเท่านั้น นาทีนั้น สิมันตราก็ตัดสินใจเด็ดเดี่ยวว่าเธอจะหนีจากเขาทันทีที่มีโอกาส เขาจะไม่มีโอกาสแตะต้องเธอได้อีกแล้ว นี่จะเป็นครั้งสุดท้าย เธอย้ำกับตัวเองอีกครั้ง ให้มันฝังลึกอยู่ในหัวใจของเธอ ดวงตากลมโตจ้องมองเขาอย่างขุ่นแค้นหนักหนา และกลายเป็นเกลียดชังไปในที่สุด
เขาหลบตาเธอแล้วก้มลงจูบที่ลำคอนวลของเธอ ริมฝีปากของเขาซุกไซ้บนผิวเนื้อของเธออย่างหื่นกระหาย สิมันตรารู้สึกได้ถึงไรหนวดและฟันของเขายามถูไถและขบกัดบนลำคอของเธอแผ่วเบา สองแขนเธอถูกล็อกไว้แน่น และมือใหญ่อีกข้างของเขายังกอบโกยบัวงามเปลือยเปล่าของเธอเป็นพัลวัน
ความรู้สึกวูบวาบหวามไหวพลุ่งพล่านไปทั่วกายสาวอย่างไม่อาจห้ามได้ เขารุกเร้าเธอหนักหน่วงขึ้นอยู่ทุกขณะ และตอนนี้ร่างกายของเธอสั่นสะท้านไปด้วยอำนาจของเขา
สิมันตรารู้สึกโมโหที่เขาจู่โจมเธออย่างช่ำชองและเชี่ยวชาญ เขารู้ดีว่าส่วนไหนของเธอที่มันกำลังต้องการเขา และโมโหร่างกายของตัวเองที่ยอมตอบสนองกับเขาอย่างง่ายดายเหลือเกิน เพียงแค่โดนฝ่ามือและเรียวลิ้นร้อนของเขาสัมผัสตัวเธอเท่านั้น ก็ดั่งกับจุดไฟบนตัวเธอให้รุกโชนขึ้นมา และทำให้เธอต้องการเขาเหลือเกิน
ยามนี้เขาปล่อยแขนทั้งสองข้างของเธอให้เป็นอิสระเสียแล้ว แล้วเขาก็ใช้ประโยชน์จากฝ่ามือข้างนั้นให้ลูบเล้าเคล้าคลึงเตาะแตะราวกับปูไต่ลงไปตามสีข้าง และวนเวียนอยู่รอบสะดือกลมกลวงของเธออยู่ชั่วครู่ ก่อนจะเลยถลำลึกลงไปยังหนองน้ำพิศวาสของเธอ...
ความรู้สึกที่เกลียดชังเขาในตอนแรกก็ยังอยู่ ถ้อยคำถากถางของเขายังฝังลึกอยู่ในจิตใจและทำให้เธอเจ็บปวด แต่ร่างกายของเธอก็กำลังได้รับความสุขจากเขาที่เขามอบให้ และเธอไม่อาจจะขัดขืนเขาได้ แม้ว่าสิ่งที่เขาทำอยู่นั้น เธอไม่ชอบใจ และขุ่นเคืองในสิ่งที่เขากำลังทำอยู่ เริ่มด้วยการใช้กำลังบีบบังคับเธอในตอนแรก และตอนนี้เขาก็ใช้ความสามารถอันช่ำชองร้ายกาจล่อลวงเธอให้คล้อยเคลิ้มไปกับเขา แม้เธอไม่ชอบใจ แต่ร่างกายกลับตอบสนองโอนอ่อนต่อเขาเป็นอย่างดี น่าเจ็บใจนัก
ริมฝีปากของเขาเคลื่อนคลึงลงจากลำคอ ลิ้นสากลากไล้ไปที่เนินอก ก่อนจะค่อยๆ โลมเลียวนเวียนแผ่วเบาไปรอบๆ ฐาน และค่อยๆ ไต่ขึ้นไปจนถึงปลายยอดในที่สุด ลิ้นสากฉกตอดเม็ดทับทิมสีชมพูหวานฉ่ำที่กำลังชูชันอย่างน่าดูชม
เมื่อถูกดูดที่ยอดอกรุนแรงและรัวเร็ว สิมันตราก็ถึงกับแอ่นกายขึ้นจนหลังไม่ติดพื้นทีเดียว ราวกับต้องการให้เขาดื่มกินตัวเธอได้ถนัดถนี่ยิ่งขึ้น สองมือบางที่เป็นอิสระแล้วก็กลับขยุ้มที่เส้นผมหยักยุ่งของเขาอย่างลืมตัว แทนที่จะผลักไสเขาให้ออกห่างอย่างที่ใจเธอต้องการ
เขาอยู่บนตัวเธอและโหมกระหน่ำลงมาอย่างบ้าคลั่ง กระทำต่อเธอรุนแรงอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน ด้วยสีหน้าและท่าทางเหี้ยมโหดปานซาตาน ราวกับโกรธแค้นเธอเสียนักหนา แม้ว่าสิมันตราจะมีความรู้สึกเจ็บอยู่บ้างในตอนแรก แต่ก็เพียงไม่นาน ความรู้สึกวาบหวามแปลกใหม่ก็กลืนกินเธออย่างหนักหนาสาหัส สตินึกคิดของเธอล่องลอย สองมือโอบกอดร่างเขาไว้แนบแน่นดั่งกับกลัวเขาจะหนีหาย เล็บสวยจิกลงบนไหล่หลังเขาอย่างสุดเสียว และเสียงครวญครางของเธอดังระงมไปทั่วห้อง กรีดร้องใคร่ครวญอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน...
****************************************************