ผู้เขียน หัวข้อ: พันธะพรางใจ บทที่ 2 (100%)  (อ่าน 879 ครั้ง)

สิริเลขา

  • Newbie
  • *
  • กระทู้: 39
    • ดูรายละเอียด
พันธะพรางใจ บทที่ 2 (100%)
« เมื่อ: กุมภาพันธ์ 16, 2014, 04:40:02 PM »
“ที่ศราอยู่รอพี่วรทย์ เพราะศราอยากดูแลพี่วรทย์บ้าง ไม่ใช่ให้พี่วรทย์มาเหนื่อยกับศรามากกว่าเดิมอย่างนี้ซะหน่อย”

หญิงสาวอธิบาย เพราะรู้สึกเกรงใจที่เขาต้องมาเหนื่อยเพราะเธออีกจนได้ นี่ถ้าเธอไม่นึกบ้าจี้ตามคำแนะนำของพี่ชาย เข้านอนไปตั้งแต่หัวค่ำซะ วรทย์ก็ไม่ต้องมาทำหน้าปั้นยากเอาใจคนท้องที่อารมณ์เปลี่ยนไปเปลี่ยนมาอย่างเธออยู่อย่างนี้หรอก

“คิดอะไรอย่างนั้น แค่มาส่งศราเข้านอนแค่นี้เอง จะเหนื่อยอะไร ต่อให้ยากลำบากกว่านี้พี่ก็ยินดีทำ เลิกทำหน้ายุ่งแล้วนอนซะ ลูกง่วงแล้วมั้งป่านนี้”

วรทย์พยายามคิดถึงเหตุผลที่เขาต้องมาดูแลเธอเข้าไว้เพื่อเป็นเกราะป้องกันตัวเองไม่ให้คิดวอกแวกกับหญิงสาว แต่พบว่ามันยากเหลือเกิน

เธอท้องๆๆ...ท่องไว้วรทย์ หน้าที่แกคือดูแลคนท้องเท่านั้น

ศราวณีล้มตัวลงนอนอย่างว่าง่าย ความจริงแล้วเธอก็รู้สึกง่วงไม่น้อย พอหัวถึงหมอนแล้วก็เหมือนจะเคลิ้มๆหลับได้ไม่ยาก แต่ก็ยังไม่ลืมที่จะกล่าวขอบคุณคนที่มาส่งพร้อมรอยยิ้มหวานๆให้เขาอีกครั้งก่อนหลับตานอนจริงๆ

วรทย์ยืนมองร่างที่กำลังนอนตะแคงหันมาทางเขาด้วยลมหายใจเข้าออกสม่ำเสมออันเป็นสัญญาณว่าเธอหลับไปแล้วด้วยแววตาอ่อนโยน ความเหนื่อยที่เกิดจากการทำงานมันหายเป็นปลิดทิ้งเมื่อกลับมาเจอศราวณีรอเขาอยู่ และไม่คิดว่าการได้มองผู้หญิงคนหนึ่งนอนหลับตาพริ้มจะให้ความรู้สึกสงบและอุ่นในหัวใจได้อย่างไม่เคยเป็นมาก่อน

จะดีแค่ไหนถ้าเขาได้นอนมองเธออย่างนี้จนหลับไป...และตื่นมาในตอนเช้าพร้อมกับมีเธออยู่ในอ้อมกอด

ความรู้สึกนี้เรียกว่าอะไร ความรักอย่างนั้นหรือ?

ไม่น่ะ...เขาไม่เคยรู้สึกแบบนี้กับคนรักที่เลิกรากันไปแล้วเลยสักครั้ง
 
แต่ให้ตายสิ...เขาคิดว่าสิ่งที่รู้สึกอยู่ตอนนี้มันดีเหลือเกิน...ดี...จนความรู้สึกที่เคยเกิดขึ้นกับผู้หญิงคนไหนก็ไม่อาจสู้ได้

เอ่อ...จริงๆแล้วก็มีอยู่คนหนึ่งที่สามารถสร้างความรู้สึกดีแบบนี้ให้เขาได้

สาวน้อยปริศนาคนนั้นยังไงล่ะ

แต่ความรู้สึกที่เกิดขึ้นแม้มันจะให้ผลลัพธ์ว่า ‘ดีจนหาที่เปรียบไม่ได้’ เหมือนกัน แต่ถ้าจะให้พูดกันตามตรงแล้ว ลักษณะของความรู้สึกที่เกิดขึ้นมันออกจะอยู่กันคนละฝั่งกันเลยทีเดียว
กับศราวณี แม้จะเป็นเพียงระยะเวลาไม่นานที่ได้ใช้ชีวิตร่วมกัน แต่เธอได้กลายเป็นส่วนสำคัญในชีวิตที่เขาคุ้นเคยและนึกภาพไม่ออกเลยว่าจะเป็นอย่างไรหากไม่มีเธอ ทั้งๆที่เธอกับเขาก็ไม่ได้มีกิจกรรมอะไรร่วมกันมากมายนอกจากอะไรก็ตามที่เกี่ยวกับเรื่องลูกในท้อง แต่เขากลับรู้สึกมีความสุข กระตือรือร้นที่จะทำเพื่อเธอราวกับว่าตำแหน่งสามีกำมะลอนี้ไม่ใช่เรื่องจริง และเขาก็รู้สึกเป็นสุข สงบและอบอุ่นใจอย่างบอกไม่ถูกเมื่อได้อยู่กับเธอ ศราวณีเป็นเหมือนแหล่งพลังงานลึกลับ ที่เพียงแค่เขานึกถึง...แบตเตอรี่ในร่างกายก็ถูกชาร์จจนเต็มได้ในเวลาอันรวดเร็ว

ส่วนความรู้สึกที่มีต่อสาวน้อยปริศนานั้นต่างออกไป ความเร่าร้อนแต่อ่อนหวานไร้เดียงสาของหล่อนทำให้เขาลืมไม่ลง และโหยหามันอยู่ทุกคืน แม้จะพยายามหาใครมาช่วยดับไฟปรารถนาที่ร้อนรุ่มอยู่ในร่างกาย แต่มันก็ไม่สำเร็จ แถมยังทำให้เขาหงุดหงิดจนต้องล่มกลางคันไปทุกรายเสียด้วย และก็เลิกกิจกรรมสวาทเหล่านี้ไปอย่างเด็ดขาดทันทีที่ตกลงรับปากแต่งงานกับศราวณี และตั้งใจว่าจะลืมสาวน้อยคนนั้นซะ แต่ศราวณีกลับปลุกความรู้สึกที่เขาพยายามกล่อมให้หลับใหลไปชั่วกาลนานขึ้นมาเต้นเร่าอีกครั้งเสียนี่

ไม่หรอก...ศราวณีไม่ได้ให้ความรู้สึกเร่าร้อนแบบนั้น ก็บอกแล้วว่าเธอทำให้เขารู้สึกสงบ แต่เพราะอะไรไม่รู้การอยู่ใกล้ศราวณีถึงได้ทำให้เขาพลอยคิดถึงสาวน้อยปริศนาคนนั้นอยู่ร่ำไป

ถ้าศราวณีคือน้ำฝนเย็นชื่นใจ สาวน้อยคนนั้นก็คือไฟอันแสนเร่าร้อน และเขาก็ชอบทั้งสองสิ่งนี้มากพอๆกัน ไม่อาจเลือกเพียงอย่างใดอย่างหนึ่งได้

ก็แล้วเขามีสิทธิ์เลือกอย่างนั้นหรือไง วรทย์ส่ายหน้าเบาๆกับความคิดเพ้อเจ้อของตัวเอง ศราวณีไม่ใช่คนที่เขาจะสามารถเลือกได้ ส่วนสาวปริศนาคนนั้น ถึงเขาอยากเลือก ก็ไม่รู้ว่าจะไปหาตัวเลือกนี้ได้ที่ไหน




ทาริก

  • Jr. Member
  • **
  • กระทู้: 63
    • ดูรายละเอียด
Re: พันธะพรางใจ บทที่ 2 (100%)
« ตอบกลับ #1 เมื่อ: กุมภาพันธ์ 16, 2014, 10:42:59 PM »
ชักยังไงแล้ว ตกลงคนเดียวกันมั้ยเนี่ย สาวปริศนา

บีเลิฟ

  • Sr. Member
  • ****
  • กระทู้: 387
    • ดูรายละเอียด
Re: พันธะพรางใจ บทที่ 2 (100%)
« ตอบกลับ #2 เมื่อ: กุมภาพันธ์ 19, 2014, 02:02:34 PM »
ผมว่าคนเดียวกัน แหงมๆ 8)