ผู้เขียน หัวข้อ: บทส่งท้าย(จบแล้ว)รสสวาทสาวใช้  (อ่าน 118 ครั้ง)

บีเลิฟ

  • Sr. Member
  • ****
  • กระทู้: 387
    • ดูรายละเอียด
บทส่งท้าย(จบแล้ว)รสสวาทสาวใช้
« เมื่อ: พฤศจิกายน 29, 2016, 09:17:07 PM »
บทส่งท้าย
หนึ่งเดือนถัดจากนั้นอันโตนิโอกับจำปีก็แต่งงานกัน โดยจัดพิธีเล็กๆ อย่างเรียบง่ายที่บ้านปูนเก่าคร่ำหลังนั้น สักขีพยานก็เป็นคนจากในหมู่บ้านนั่นแหละ พูดถึงค่าสินสอด นายจำปากับนางวิภาก็ตกลงกันว่าแล้วแต่ทางเจ้าบ่าวจะให้ ทั้งสองไม่ได้หวังทรัพย์สินเงินทอง ขอให้ทั้งคู่รักกันตลอดไปไม่ทอดทิ้งกันก็พอใจแล้ว จำปีก็เห็นด้วยกับพ่อแม่ เมื่อเห็นว่าฝ่ายเจ้าสาวไม่เรียกร้องอะไรมากมาย ทางพ่อกับแม่ของอันโตนิโอก็เลยมอบค่าสินสอดให้เล็กๆ น้อยๆ เป็นเงินสดจำนวนสิบล้านบาทและทองคำอีกยี่สิบบาทเท่านั้น
ถัดจากนั้นสองวัน ก็มีงานฉลองสมรสของบ่าวสาวอีกครั้งที่โรงแรมในกรุงเทพฯ เพื่อสะดวกแก่แขกเหรื่อของฝ่ายเจ้าบ่าวที่จะมาร่วมงาน ก็บรรดาเพื่อนๆ ของอันโตนิโอทั้งนั้น ทั้งนักธุรกิจมากมาย ดารานางแบบชื่อดัง คนมีชื่อเสียงในวงการต่างๆ พากันมาร่วมแสดงความยินดีกับเจ้าบ่าวและเจ้าสาวกันอย่างคับคั่บ
จำปีรู้สึกว่าตัวเองช่างโชคดีเหลือเกินที่ได้แต่งงานกับผู้ชายคนนี้ เขาทั้งหล่อและรวย แต่ที่เธอชอบเขามากที่สุดก็เป็นเพราะว่าเขาได้พิสูจน์ให้เธอเห็นแล้วว่าเขารักเธอแค่ไหน สามวันที่เขาต้องไปทำงานในไร่ของเธอมีความหมายกับเธอมาก หากเขาไม่เห็นค่าในตัวเธอ เขาก็คงไม่ยอมทำเช่นนั้นแน่
อันโตนิโอก็มีความสุขเหลือเกิน เมื่อมองไปที่เจ้าสาวแสนสวยของเขา เพื่อนๆ ของเขาต่างพากันมากระซิบที่ข้างหูของเขาว่า เจ้าสาวของเขานั้นงดงามเหลือเกิน และนั่นทำให้เขาภูมิใจและยิ้มออกมาอย่างอารมณ์ดี แต่สิ่งที่งดงามไปกว่านั้นที่ทุกคนยังไม่รู้ก็คือหัวใจของเธอ อันโตนิโอแอบยิ้มอย่างปลื้มใจ
จำปีต้องย้ายมาอยู่ที่คฤหาสน์หลังนั้นอีกครั้ง แต่การมาครั้งนี้เธอเป็นถึงเจ้าของบ้านทีเดียว ในวันแรกๆ ป้าสมรกับสายใจถึงกับต้องคลานเข่าเข้ามาเวลาจะพูดจาอะไรกันที เด็กสาวยกเลิกธรรมเนียมแบบนั้น และให้ทุกคนทำตัวตามสบาย เอ็นดูเธอเหมือนหลานเหมือนน้องสาวก็พอ และเธอก็ยังเคารพป้าสมรเหมือนที่เคยผ่านมา
หกเดือนถัดมา จำปีเข้าเรียนต่อในมหาวิทยาลัยเปิดแห่งหนึ่ง เพื่อหาความรู้ให้กับตัวเอง และหวังจะช่วยผลักดันส่งเสริมฝ่ายสามีของเธอให้เจริญก้าวหน้าต่อไป สาวน้อยอาศัยอยู่ในคฤหาสน์หลังนั้นอย่างมีความสุข คอยดูแลทำอาหารให้สามีกิน ซักผ้ารีดผ้า ทำอะไรหลายอย่างที่เธอทำได้ บางครั้งก็ต้องไปที่บริษัทบ้าง และหลายหนที่เธอต้องไปงานเลี้ยงตอนกลางคืนกับเขา สาวๆ หลายคนมองที่จำปีอย่างนึกอิจฉาที่ได้ควงคู่มากับอันโตนิโอ หนุ่มหล่อที่สาวๆ มากมายหมายปอง
จำปีมีความสุขเหลือแสน ขณะจับมือเคียงคู่ไปกับเขา เธอไม่คิดมาก่อนว่าเธอจะมายืนอยู่ในจุดนี้ได้เลย สวรรค์หรือใครกันนะที่กำหนดให้เป็นเช่นนี้ เธอนึกขอบคุณสิ่งนั้น ทุกอย่างงดงามและแสนดีเหมือนกับอยู่ในห้วงฝันทีเดียว แต่ตอนนี้มันคือเรื่องจริง สาวน้อยนึกขอบคุณอันโตนิโอที่มองเห็นคุณค่าในตัวเธอ และเธอแอบกระซิบบอกรักเขาอีกครั้งเบาๆ
“หนูรักคุณนะคะ” 
อันโตนิโอรู้สึกมีความสุขเหลือเกินที่ได้จำปีมาเป็นภรรยา เธอดูแลเขาเป็นอย่างดี เรื่องอาหารการกิน เสื้อผ้าของเขาที่เธอคอยรีดให้เขาด้วยตัวเอง หลายครั้งที่เด็กสาวช่วยงานเขาได้มาก การตัดสินใจบางอย่างในการลงทุนที่มีมูลค่ามหาศาลเป็นพันล้าน บางครั้งเขาก็ยังต้องฟังเสียงของเธอ
เรื่องราวของอันโตนิโอและจำปีก็ได้จบลงอย่างสวยงาม...อย่างที่ใครเคยบอกไว้ว่าความรักนั้นไม่เลือกจนไม่เลือกรวย สูงต่ำดำขาว เชื้อชาติหรือศาสนา ขอให้ทั้งสองคนนั้นมีใจรักมั่นต่อกัน เข้าใจและเห็นอกเห็นใจกัน ทั้งคู่ก็จะอยู่ด้วยกันไปตราบนานแสนนาน ชั่วนิจนิรันดร์
และนี่คือภาพสุดท้ายก่อนจะลาจากกันไป
คืนนั้นฝนตกพรำๆ ณ คฤหาสน์ใหญ่โตหลังนั้น จำปีนั่งลงที่โซฟานุ่มภายในห้องโถงโอ่อ่าอย่างสง่าผ่าเผยด้วยท่วงท่างดงามราวกับนางพญา ด้วยชุดกี่เพ้าสีแดงยาวกรอมเท้าที่ผ่าข้างขึ้นมาจนเห็นกางเกงในสีขาว ในมือถือแก้วไวน์ไว้ อันโตนิโอที่เพิ่งกลับมาจากที่ทำงานถึงกลับแปลกใจ ขณะกำลังจะเดินเข้าไปหาภรรยาสาวของเขาเพื่อหวังหอมสักฟอดให้ชื่นใจ ก็ต้องหยุดชะงักเมื่อสาวน้อยเอ่ยทักทายกับเขาด้วยเสียงเรียบขรึมว่า
“มาใหม่หรือนายน่ะ ไม่เคยเห็นหน้ามาก่อนเลยนี่”
หนุ่มลูกครึ่งยิ้มกริ่มขณะก้าวเข้าไปหาภรรยาสาวสวยอย่างนอบน้อม
“ครับผม”
“ชื่ออะไรน่ะเรา หน่วยก้านกำยำล่ำสันดีนี่หน่า”
“ผมชื่ออันโตนิโอครับ”
“ทำงานที่นี่มากี่วันแล้วล่ะ” ผู้แสดงบทเป็นนายสาวถามต่อ
ชายหนุ่มเกือบหลุดขำ
“เป็นเดือนแล้วครับ”
“ถอดเสื้อออกซิ!” เด็กสาวสั่งหน้าตาเฉย
“หา!” อันโตนิโอยิ้มกว้างออกมา
“เร็วเข้าสิ”
หนุ่มหล่อจึงรีบถอดเสื้อออกอย่างรีบร้อน เพราะกลัวจะไม่ถูกอกถูกใจภรรยาสาว โยนเสื้อทิ้งไปอย่างไมไยดี เปิดเปลือยเนื้อตัว เผยแผ่นหน้าอกหนั่นแน่น และกล้ามเนื้อหน้าท้องงดงามออกมา
เด็กสาวตาโต จ้องมองเนื้อตัวของเขาด้วยดวงตาเป็นประกาย เธอวางแก้วไวน์ลงแล้วลุกขึ้นอย่างสง่างามพลางส่งยิ้มหวานให้อย่างเย้ายั่ว
“ตามฉันไปที่ห้องนอน ฉันมีงานให้นายทำนิดหน่อย”
จำปีใช้มือน้อยๆ แหวกผ้าด้านข้างที่ผ่าสูงขึ้นมา เพื่อโชว์ให้เห็นความขาวนวลเนียนของเรียวขาสวย ซึ่งนั่นทำให้อันโตนิโอถึงกับตาถลนออกมาด้วยความหิวกระหายหื่นกระสันที่เริ่มก่อตัวขึ้นอย่างหนักหน่วง
แล้วสาวสวยในชุดกี่เพ้าก็เดินส่ายบั้นท้ายจากไปอย่างยั่วยวน เด็กสาวลอบยิ้มอย่างมีความสุข วาบหวามไปทั้งร่างกาย ด้วยความรู้สึกโหยหาในตัวสามีเหลือเกิน แม้ว่าเขาจะทำการบ้านอยู่ทุกวันไม่เคยขาด แต่จำปีก็ยังต้องการเขามากมายอยู่ร่ำไป เพราะติดใจในรสสวาทที่เขาได้มอบให้
ขณะก้าวขาตามร่างภรรยาสาวสวยไปสู่ห้องนอนหรูหรานั้น หนุ่มลูกครึ่งยิ้มหื่น
สงสัยว่าวันนี้เขาจะได้รับบทคนรับใช้ที่ต้องคอยบำเรอสวาทให้คุณผู้หญิงแล้วล่ะ
จบ