ผู้เขียน หัวข้อ: สืบโหดคืนสยองปี2#1 บทที่ 2  (อ่าน 439 ครั้ง)

lung_tom

  • Sr. Member
  • ****
  • กระทู้: 384
    • ดูรายละเอียด
สืบโหดคืนสยองปี2#1 บทที่ 2
« เมื่อ: กุมภาพันธ์ 15, 2017, 05:34:53 PM »

บทที่ 2

หมู่อาคารคอนโดมิเนียมดีไซน์เก๋หันหน้าออกสู่ทะเลกว้าง ด้านข้างของแต่ละอาคารเป็นสระว่ายน้ำเล่นระดับทอดตัวยาวไปตามแนวตึก น้ำในสระใสแจ๋วสีฟ้าสดน่าเล่น เสียงน้ำตกที่ไหลรินจากความต่างระดับของสระทำให้ได้ความรู้สึกของลำธารธรรมชาติ

ห้องชุดของวรุตนั้นเป็นเพนท์เฮ้าส์อยู่ชั้นบนสุดของตึกด้านหน้าติดชายหาด ตกแต่งเรียบง่ายสไตล์บ้านเมืองบนเกาะตอนใต้ของกรีซ แต่แอบซ่อนเครื่องไฟฟ้าและเครื่องอำนวยความสะดวกไว้อย่างครบครัน สมกับเป็นบ้านพักตากอากาศของเศรษฐีที่รักความสะดวกสบาย

แต่สิ่งเหล่านี้ไม่ทำให้เคียงขวัญสนใจเลยสักนิด เธอรู้สึกอึดอัดด้วยซ้ำไปที่จะต้องมาพักค้างคืนอยู่กับเขา ถึงแม้จะมีแม่มาด้วยก็เถอะ แถมแม่ของเธอยังแยกไปพักต่างหากอีกห้องหนึ่งไม่ได้นอนห้องเดียวกันกับเธอ โดยอ้างว่าหลังจากที่เลิกกับพ่อแล้ว แม่ก็เคยชินกับการนอนคนเดียวและจะนอนไม่ค่อยหลับถ้ามีคนอยู่ด้วย ทำไมเธอจะไม่รู้ว่าแม่คิดอะไรอยู่ แต่ก็รู้สึกบาปกรรมที่มองแม่แบบนั้น เธอจึงพยายามมองข้ามมันไปเสีย หญิงสาวเชื่อว่าเธอดูแลตัวเองได้ ถ้าไม่เปิดโอกาส... ใครจะกล้า

เคียงขวัญไม่อยากอยู่บนคอนโดมิเนียม เธอรู้สึกเหมือนถูกขัง ทันทีที่วรุตบอกว่าเขาจะออกไปพบเพื่อนที่อยู่ที่นี่สักครู่ เดี๋ยวจะซื้อซีฟู้ดกลับมากินกันตอนเย็นๆ เคียงขวัญก็ชวนแม่ออกมาเดินเล่นที่ริมหาด ลมทะเลพัดแรงจนถ้าเดินในร่มก็เกือบจะหนาว ยังดีที่มีแดดยามบ่ายสี่โมงให้อุ่นกำลังดี ท้องทะเลกว้างไพศาลทำให้จิตใจหน่วงหนักจากเรื่องที่เพิ่งเกิดเมื่อตอนสายรู้สึกโปร่งโล่งขึ้นมาบ้าง คงจะดีกว่านี้ถ้าแม่ของเธอไม่พูดเรื่องของพี่วิกรมขึ้นมาอีก

“เมื่อไหร่แกจะใจอ่อนกับคุณวรุตเขาเสียที” แม่พูดขึ้นมาตอนที่พากันมานั่งพักตรงเก้าอี้หวายริมหาดหน้าคอนโดมิเนียม

เคียงขวัญทำเป็นหูทวนลม เธอไม่อยากพูดเรื่องนี้

“ดูซิว่าเขาเอาใจแกขนาดไหน อยากไปไหนก็พาไป จะเที่ยวเมืองนอกเมืองนาเขาก็เต็มที่กับเรา”

“เขาเอาใจมาเสียมากกว่า เพราะแม่บ่นว่าอยากไป เขาถึงพาไป” เธออดไม่ได้จริงๆ

“เอ๊... แกนี่ ฉันก็พูดเพราะอยากให้แกได้ไปเปิดหูเปิดตากับเขามั่ง พวกดารารุ่นๆ แกเขาก็ไปเที่ยวเก็บภาพมาโปรโมทตัวเองกันทั้งนั้น ลำพังฉันน่ะไม่ได้นึกอยากอะไรเลยนะ” แม่เสียงสูงขึ้นตามอารมณ์ที่เริ่มรวน

เคียงขวัญจึงใช้วิธีเงียบเสีย เธอเองก็ไม่อยากเถียงกับแม่... มันเหนื่อย

“พูดถึงเรื่องข่าวโปรโมทเนี่ย ฉันล่ะเสียวพวกปาปารัสซี่มันจะมาเจอแกกับไอ้แก่นั่นเข้าให้สักวัน คราวนี้ล่ะแกเอ๊ยยยย...” แม่ยังไม่ยอมเลิกพูดเรื่องนี้ แถมยังโยงไปถึงวิกรมอีก

“แม่ ทำไมไปเรียกพี่วิกรมเขาอย่างนั้น”

“ทำไม ก็มันน่ะแก่คราวพ่อแกเลยนะ อายุห้าสิบสองใช่ไหม อายุแก่กว่าฉันปีหนึ่งด้วย แล้วทำไมฉันจะเรียกมันไอ้แก่ไม่ได้ พูดถึงเรื่องมันขึ้นมาแล้วมันร้อนใจจริงๆ” แม่ยกมือขึ้นตบถี่ๆ ไปที่อก “เป็นเพราะลูกเรานี่ล่ะที่ไม่ยอมตัดมันเสียที เคียงขวัญ แกรู้ไหมนี่ว่ามันเคยมีเมียมาก่อน แล้วเมียก็ทิ้งมันไปน่ะ”

หญิงสาวไม่ตอบ เธอได้แต่ถอนหายใจลึกๆ เหม่อมองออกไปยังท้องทะเลข้างหน้าพยายามจะหนีหายไปเสียจากตรงนี้

“แกลองคิดดู มีเมีย เมียก็ทิ้ง ผู้ชายดีๆ ที่ไหนที่เมียจะทิ้ง นอกเสียจากว่าทนอยู่กับมันไม่ได้จริงๆ แกเข้าใจที่ฉันพร่ำพูดคอจะแตกบ้างไหมนี่” แม่หันมาถามเหมือนอยากได้คำตอบยอมรับจากเธอ

“แม่คะ ใครๆ ก็รู้ว่าภรรยาเก่าของพี่วิกรมเขาทิ้งไปเพราะเขาเจอผู้ชายคนใหม่ที่รวยกว่า เป็นเพราะพี่วิกรมไม่ยอมรับสินบน เขาก็เลย...”

“...ก็เลยเป็นนักข่าวไส้แห้งอยู่จนทุกวันนี้” แม่ต่อให้เสียงประชดเต็มที่ “โฮ้ย... เคียงขวัญ แกไม่เห็นหรือยังไงว่าไอ้แก่นั่นมันโง่ แกก็โง่ไปรักมันอยู่ได้ รู้หรือเปล่าว่ามันกำลังจะตกกระป๋องอยู่เร็วๆ นี้แล้ว จะให้มันลากแกลงนรกไปด้วยกันอย่างนั้นเหรอ” แม่ไม่พูดเปล่าแต่เอื้อมมือมาเขย่าไหล่เธอแรงๆ เหมือนจะปลุกให้หญิงสาวตื่นขึ้นมาจากความฝัน

“ขวัญรู้นะคะ...” เธอพูดออกไปแล้วก็ชะงัก เม้มปากแน่น คิดว่าไม่น่าจะพูดออกไปเลย

“แกรู้อะไร”

เป็นเพราะสิ่งที่เธอรู้มามันอัดแน่นค้างคาใจมานานเหมือนน้ำท่วมปาก วันนี้หญิงสาวรู้สึกว่าควรจะพูดแก้แทนชายคนที่เธอรัก เคียงขวัญจึงตัดใจพูด “ขวัญรู้ว่าแม่ใช้เงินกับอิทธิพลของพี่วรุตทำร้ายพี่วิกรมต่างๆ นานา เพื่อให้เขาจนตรอกและยอมปล่อยขวัญไป”

“นี่... แกอย่ามากล่าวหาฉันนะ พูดลอยๆ อย่างนี้ได้ไง แกมีอะไรมาพิสูจน์ว่าฉันแกล้งมัน” ใบหน้าของแม่แดงก่ำเสียงดังขึ้นมาด้วยความโกรธ หรือจะเป็นด้วยความตกใจที่เธอไปรู้เรื่องนี้มาก็ไม่รู้

“แม่จ้างคนในไปสืบความเคลื่อนไหวว่าพี่วิกรมทำอะไรตามข่าวอะไรอยู่ จากนั้นก็จ้างคนเต้าข่าวเท็จขึ้นมาเพื่อให้พี่เขาฮุบเหยี่อทำข่าวนั้นออกไป แล้วแม่ก็จ้างคนในโซเชียลปล่อยข่าวออกไปว่าเรื่องที่พี่วิกรมทำอยู่นั่นไม่มีมูลความจริง ที่แท้ทุกอย่างถูกนักข่าวบิดเบือนไป ทำให้พี่วิกรมเสียเครดิต เจ้านายเพ่งเล็ง และไม่มีใครตามแหล่งข่าวในโซเชียลได้เพราะมีคนแชร์ออกไปมากมาย ถึงสุดท้ายเรื่องนี้จะซาไป แต่พี่วิกรมก็กลายเป็นคนเสียเครดิต ไม่มีใครเชื่อถืออีกต่อไป”

เธอพูดออกไปด้วยความคับแค้นใจแทนชายคนรัก เขาเคยมาเล่าเรื่องนี้ให้เธอฟัง เพราะสืบจนรู้ที่มา แต่ไม่มีหลักฐานจะเอาผิด และเขาคงจะไม่ทำเพราะคนที่อยู่เบื้องหลังเรื่องนี้คือแม่ของเธอ

แม่เงียบเสียงไป เสมองออกไปยังท้องทะเลเพื่อหลบตาเธอ ต่างก็เงียบกันไปพักใหญ่ ถึงอย่างนั้นก็ยังพูดเสียงเรียบๆ ขึ้นมาอีกอย่างไม่ยอมแพ้

“เคียงขวัญ แกคิดให้ดีๆ ว่าจะยอมให้ไอ้แก่มันมาเกาะสูบเงินที่แกหามาได้ หรือจะกรีดกรายอยู่บนกองเงินกองทองของวรุต... อย่าโง่”

หญิงสาวอยากจะร้องกรี๊ดออกมา แม่ทำอย่างนี้กดดันเธอเหลือเกิน เคียงขวัญต้องพบต้องเจอเรื่องอย่างนี้ในทุกๆ วันที่ลืมตาตื่นขึ้นมา และเธอทำอะไรไม่ได้ เพราะแม่ก็คือแม่

“แม่คะ ขวัญขอร้องล่ะ อย่าเพิ่งบีบคั้นอะไรขวัญตอนนี้เลยนะคะ ขวัญต้องการสมาธิในการทำงานมากๆ อีกไม่กี่วันละครเวทีก็จะเปิดแสดงแล้ว ขอให้ขวัญเต็มที่กับบทโดยไม่ต้องมีเรื่องคิดกังวลอย่างอื่นได้ไหมคะ”

“วุ้ย! ฉันล่ะเบื่อแกจริงๆ” แม่ลุกขึ้นแล้วเดินสะบัดไปอย่างขัดใจ

ในที่สุดแม่ก็ยอมปล่อยให้เธออยู่กับตัวเอง เคียงขวัญไม่ได้มีเพียงเรื่องของวิกรมและวรุตให้กังวล เธอยังมีงานละครเวทีที่รออยู่ข้างหน้าอีกด้วย เป็นครั้งแรกที่หญิงสาวได้รับการทาบทามให้ลองมาเล่นละครเวทีฟอร์มใหญ่ เป็นงานใหม่ที่ท้าทายความสามารถ และเธอทุ่มเทใจให้การการแสดงในครั้งนี้อย่างเต็มที่ เพราะมันเคยเป็นความใฝ่ฝันของเธอในวัยเด็กที่จะขึ้นร้องและเล่นละครเวทีซึ่งเป็นศาสตร์และศิลปะที่น่าทึ่ง การที่คนตัวเล็กๆ จะตรึงผู้คนนับร้อยพันในโรงละครขนาดใหญ่ให้สุขทุกข์ ยิ้มแย้ม หัวเราะและน้ำตาไหลไปกับบทบาทตรงหน้านั้นเป็นเรื่องมหัศจรรย์

และเพราะเธออินกับบท เคียงขวัญจึงรู้สึกหนักหน่วงในจิตใจเหลือเกิน เพราะเธอรับบทเป็นหญิงสาวที่ถูกกีดกันความรักเพราะความแค้นของสองตระกูลที่ไม่ถูกกัน บทบาทที่ได้รับมันเกาะติดเธอกลับมาที่บ้าน หญิงสาวสลัดความเครียดและความเศร้าไม่หลุด มันมีผลกับชีวิตจริงจนบางครั้งเธอสงสัยว่าเธอจะเป็นโรคซึมเศร้าหรือเปล่า

ยังดีที่เธอได้แอบมาพบกับวิกรมบ้าง เขาเป็นคนที่เธออยู่ด้วยแล้วสบายใจ หญิงสาวรู้สึกอบอุ่นและปลอดภัยยามได้นั่งอยู่ข้างๆ เขา การถูกกีดกันไม่ให้ได้พบกันยิ่งทำให้เศษเสี้ยวเวลาอันน้อยนิดทุกนาทีมีค่าเมื่อเธอได้อยู่กับเขา แม้บางครั้งได้เจอะเจอกันในงานเลี้ยงต่างๆ ที่แม่ไปด้วย เขารู้ดีว่าไม่ควรเข้ามาพบมาพูดคุยกับเธอให้เป็นที่สังเกต ต่างคนต่างได้แต่ลอบมองกันอยู่คนละฟากของห้อง เพียงได้สบตากับเขาเธอก็อุ่นซ่านในหัวใจ

นี่ละมังที่เขาเรียกว่าความรัก

บางครั้งเธอคิดว่าที่รักวิกรมก็เพราะเขามีอะไรบางอย่างที่ทำให้นึกถึงพ่อ ยามที่เธอยังเป็นเด็กหญิงตัวน้อยพ่อกับเธอสนิทกันมากที่สุด พ่อใจดี ไม่เคยดุแต่มีวิธีที่จะทำให้เธอเข้าใจว่าอะไรถูกผิด พ่อเป็นทั้งพ่อ ทั้งเพื่อนของเธอ ชีวิตในวัยเด็กเป็นอะไรที่เคียงขวัญอยากจะนอนฝันถึงเสมอๆ ยามที่เธอต้องเจอปัญหาหนักๆ ในวันที่เติบโตเป็นผู้ใหญ่

เคียงขวัญรู้ดีว่าพ่อรักเธอ แต่ก็จำต้องปล่อยให้เธออยู่กับแม่ยามที่เขาหย่าขาดจากแม่ พ่อไม่ได้ไปเพราะมีผู้หญิงใหม่แต่ไปเพราะทนแม่ไม่ได้ ยิ่งตอนที่แม่ริเข้าบ่อนพนัน นั่นเป็นฟางเส้นสุดท้ายที่ทำให้พ่อจากไป หลักจากนั้นหลายปีพ่อจึงพบผู้หญิงอีกคนที่รักและดูแลพ่ออย่างดีจนกระทั่งวันที่พ่อจากไปด้วยโรคร้าย ผู้หญิงคนนั้นก็อยู่กับพ่อจนนาทีสุดท้าย เคียงขวัญคิดว่าพ่อเป็นคนโชคดีที่อย่างน้อยก็พบรักแท้และได้ใช้แต่ละนาทีของชีวิตปั้นปลายกับเธอ

หญิงสาวสงสัยว่าตัวเธอเองจะโชคดีเหมือนพ่อหรือไม่ แม้เลือกที่จะเดินทางนี้แล้วต้องตาย เธอก็จะเลือกเดินไปกับวิกรมคนที่เธอรักสุดหัวใจ

buddy

  • Sr. Member
  • ****
  • กระทู้: 342
    • ดูรายละเอียด
Re: สืบโหดคืนสยองปี2#1 บทที่ 2
« ตอบกลับ #1 เมื่อ: เมษายน 06, 2017, 08:50:51 PM »
แม่ยายจอมแสบจริงๆ  >:(