ผู้เขียน หัวข้อ: บทนำ รสสวาทนายหัว2  (อ่าน 323 ครั้ง)

บีเลิฟ

  • Sr. Member
  • ****
  • กระทู้: 387
    • ดูรายละเอียด
บทนำ รสสวาทนายหัว2
« เมื่อ: เมษายน 27, 2017, 02:19:56 PM »
บทนำ
ยามนั้น ท้องฟ้าเป็นสีเทาทึบ แผ่นน้ำทะเลราบเรียบอย่างกับน้ำในสระเลยทีเดียว ลมรำเพยพัดโชยมาเบาๆ ให้ความเย็นสบายดีเหลือเกิน เฮเลนเป็นสาวสวย รูปร่างบอบบาง อายุสามสิบห้าแล้ว แต่ใบหน้าอ่อนวัยเหมือนกับเพิ่งยี่สิบกว่าๆ เท่านั้น เธออยู่ในเดรสสีชมพูหรูหราราคาแพง ประดับด้วยลูกไม้สีขาวอ่อนหวาน กระโปรงสั้นแค่เข่าเลิกขึ้นมาจนเห็นขาอ่อนนวลเนียน หญิงสาวนั่งอยู่ที่เก้าอี้ริมชายหาดเพียงลำพัง และเหม่อมองออกไปยังขอบฟ้าด้วยแววตาที่แสนเศร้า
ป่านนี้เจ้าบ่าวกับเจ้าสาวคงกำลังมีความสุขกันอยู่ เพราะเพิ่งถูกส่งตัวเข้าหอไปไม่นาน เฮเลนดื่มไวน์ไปเยอะมากและกำลังเมาได้ที่ แม้จะยินดีกับริชาร์ดที่ได้แต่งงานกับผู้หญิงที่ตนรัก แต่ก็อดเสียใจกับตัวเองไม่ได้ เธอไม่น่าจะมองข้ามเขาไปเลย
เมื่อห้าปีที่แล้วเฮเลนเป็นแฟนของริชาร์ด เจ้าบ่าวในวันนี้ และเกือบจะได้แต่งงานกับเขาอยู่แล้วเชียว แต่เธอก็ทิ้งเขาไป เพื่อแต่งงานกับมาร์คที่เป็นนักแข่งรถชื่อดัง แต่อยู่กันได้เพียงสามปีก็ต้องเลิกรา เพราะทนเขาไม่ไหว มาร์คเป็นคนเจ้าชู้ และเขาไม่เคยรักเธอเลย เฮเลนเลิกกับมาร์คและมีแฟนใหม่อีกสองคน รักๆ เลิกๆ อีกสามคนในช่วงสองปีที่ผ่านมา และเธอคิดจะกลับมาหาริชาร์ดอีกครั้ง จึงหน้าด้านเดินทางมาที่เกาะแห่งนี้เพื่อขอร้องให้ริชาร์ดกลับไปรักเธออีกครั้ง แต่เขาให้ความสัมพันธ์กับเธอได้แค่เพื่อนเท่านั้น ริชาร์ดกำลังมีความรักอยู่กับเด็กสาวที่ชื่อต้นหลิว และเธอไม่อาจจะแทรกกลางระหว่างทั้งสองได้ ในที่สุดริชาร์ดกับต้นหลิวก็แต่งงานกัน วันนี้เฮเลนจึงทำได้แค่มาแสดงความยินดีเท่านั้น
หากเธอตกลงแต่งงานกับริชาร์ดไปในวันนั้น ป่านนี้ชีวิตของเธอก็คงมีความสุขไปแล้ว ไม่ต้องมานั่งเสียใจอยู่อย่างนี้ แต่ก็นั่นล่ะ เธอคงไม่ใช่เนื้อคู่กับเขา และริชาร์ดเคยบอกกับเธอว่าสักวันเธอจะเจอคนที่รักเธอจริง แม้ว่าหัวใจของเฮเลนจะรู้สึกเหี่ยวเฉาเหลือเกินแต่เธอก็ยิ้มออกมาอย่างมีความหวัง สักวันเธอจะเจอกับใครสักคนที่รักเธอจริง หญิงสาวลุกขึ้นจากเก้าอี้ผ้าใบ ตั้งใจจะเดินกลับไปที่คฤหาสน์ ซึ่งอยู่ไม่ไกล ริชาร์ดเอื้อเฟื้อห้องนอนที่ชั้นล่างเป็นที่พักสำหรับเธอ
แต่เพราะเฮเลนกำลังเมาจึงทำให้เธอเซนิดหน่อยและล้มลงไปกับชายหาด
“ให้ผมช่วยไหมครับคุณผู้หญิง”
เฮเลนแหงนเงยหน้าสบตากับชายหนุ่มหล่อเหลาที่ยืนอยู่ใกล้ๆ กับเธอ และเขาช่วยพยุงเธอให้ลุกขึ้นอย่างห่วงใย ตัวเขาสูงกว่าเธอมาก ร่างกายกำยำใหญ่โต หญิงสาวยิ้มหวานในทันทีเมื่อมีบุรุษหนุ่มขี่ม้าขาวมาช่วย เธอสบตากับเขาอย่างลึกซึ้งอยู่ชั่วครู่สั้นๆ ท่ามกลางดวงดาวที่พร่างพราวอยู่เต็มท้องฟ้า
เขาไม่ได้เพียงแต่ช่วยประคองเธอให้ลุกขึ้นได้เท่านั้น หากแต่ยังทำให้หัวใจที่เหี่ยวเฉาของเธอชุ่มชื้นขึ้นด้วย หนุ่มหล่อมีผิวที่คล้ำนิดหน่อยทำให้เฮเลนเดาเอาเองว่าเขาอาจจะเป็นชาวเกาะก็ได้ และเขายังหนุ่มแน่น อายุน้อยกว่าเธอหลายปีทีเดียว เฮเลนคิดเช่นนั้น แม้นัยน์ตาของเขาจะดูเศร้าสร้อยแต่ก็แฝงไว้ด้วยความลึกลับน่าค้นหา
วันนี้หนุ่ยแต่งตัวหล่อเหลาด้วยเสื้อเชิ้ตสีขาวแขนยาวดูเรียบร้อย และกางเกงยีนขายาว รองเท้าผ้าใบสีดำ เมื่อหนุ่มชาวเกาะอยู่ในชุดแบบนี้แล้ว เขาก็ดูเฉิดฉายเหมือนกับเหรียญใหม่ทีเดียว หนุ่ยเป็นชาวเกาะ ผู้สืบทอดอาชีพหาปลามาจากพ่อ เขาอายุเพียงยี่สิบสองเท่านั้น
และเขาก็มีสภาพอะไรไม่ต่างไปจากเฮเลนนัก นั่นคือเศร้าและกำลังหมดหวัง สิ้นอาลัยตายอยากในชีวิต ชายหนุ่มแอบหลงรักต้นหลิว เจ้าสาวในวันนี้ มาเกือบหนึ่งปีแล้ว และเขาไม่เคยชอบพอผู้หญิงคนไหนมาก่อนเลยสักหน ต้นหลิวจึงเป็นรักแรกของเขา แต่เขาก็ต้องอกหัก เมื่อต้นหลิวสารภาพกับเขาว่าได้มอบหัวใจทั้งดวงให้กับริชาร์ดไปแล้ว ต้นหลิวขอโทษเขา ที่ไม่อาจจะรักเขาได้ เพราะเธอคิดกับเขาเหมือนพี่ชาย หนุ่ยเข้าใจและยอมรับได้ เขารักต้นหลิวอย่างบริสุทธิ์ใจ หากว่าเธอได้ดี เขาก็ควรจะดีใจด้วย ไม่ใช่หรือ
ชายหนุ่มเดินออกมาจากงานเลี้ยงฉลองสมรสอย่างเงียบๆ เมื่อเจ้าบ่าวกับเจ้าสาวถูกส่งตัวเข้าห้องหอเรียบร้อยแล้ว แม้ว่าเขาจะแอบร้องไห้ก็ตาม แต่นั่นก็ด้วยความดีใจ ปลื้มใจ เมื่อคนที่เขารักได้แต่งงานกับผู้ชายที่ดีพร้อม เขาก็ควรจะดีใจไปกับเธอ หนุ่ยจะกลับบ้าน เขากำลังจะเดินไปยังรถมอเตอร์ไซค์ของเขาที่จอดเงียบเหงาอยู่ใต้ต้นมะพร้าว ก็เผอิญพบกับสาวสวยคนหนึ่งกำลังทรุดตัวลงที่หาดทราย เขาเลยเข้ามาช่วยเหลือเธอไว้
“ขอบคุณค่ะ”
เฮเลนกล่าวเสียงอ่อนหวาน ซุกหน้าลงที่แผ่นอกของหนุ่มน้อยและกอดรั้งตัวเขาไว้ ราวกับเห็นเขาเป็นที่พักพิง
“ไม่เป็นไรครับ”
เธอสวยเหมือนกับดาราทีเดียว หนุ่ยคิดอย่างนั้น หัวใจเต้นระรัวราวกับกลองเพลขณะประคองสองมือไว้ที่แผ่นหลังและเอวกิ่วของเธอเพื่อไม่ให้เธอล้มลงไปอีก และรู้ว่าเธอกำลังเมาหนัก กลิ่นเหล้าหึ่งเลยทีเดียว เขาคิดว่าเธอคงเป็นหญิงสาวที่มาจากกรุงเทพแน่ๆ เพราะดูการแต่งตัวสวยงามทันสมัยของเธอ เธออาจจะเป็นเพื่อนหรือญาติของทางฝ่ายเจ้าบ่าวก็ได้
คอเสื้อปาดกว้างทำให้ทรวงอวบทะลักออกมาจนเกือบครึ่งค่อนอย่างน่าหวาดเสียว กลมกลึงอะร้าอร่าม งดงาม และหนุ่ยเผลอมองดูอย่างตกใจ เพราะเขาไม่เคยเห็นอะไรแบบนี้มาก่อน ความเศร้าซึมที่เขามีมาตลอดหลายวันก็เหมือนจะเลือนจางลงไป และหน้าอกหน้าใจของเธอถูไถกับตัวเขา ทำให้เขาเกิดความรู้สึกบางอย่างขึ้นมาอย่างหนักหน่วง สิ่งที่อยู่ลึกล้ำในเป้ากางเกงผุดผาดผงาดง้ำใหญ่โตขึ้นมาในทันทีทันใด ให้ตายสิไอ้หนุ่ย เอ็งเป็นอะไรของเอ็ง
เฮเลนเงยหน้าขึ้นเพื่อสบตากับหนุ่มหล่อคนนั้นอีกครั้ง จ้องเข้าไปในดวงตาลึกล้ำน่าค้นหาอย่างพอใจ หนุ่ยมองโต้ตอบกลับมาด้วยความหวั่นไหวใจสั่น เขาไม่เคยเห็นผู้หญิงคนไหนที่สวยและเพียบพร้อมขนาดนี้มาก่อนเลย ใบหน้าทั้งสองเกือบจะแนบชิด หากเขาจะก้มหน้าลงไปเพียงนิด จมูกโด่งของเขาก็คงจะสัมผัสโดนพวงแก้มสีเรื่อของเธอได้
“ช่วยฉันหน่อยได้ไหมคะ” เสียงนั้นออเซาะเหลือเกิน
“อะไรหรือครับ” ชายหนุ่มรุ่นน้องถามพลางกลืนน้ำลายเหนียวหนืดลงคออย่างไม่รู้ตัว เขาเองก็ไม่แน่ใจเหมือนกันว่าเกิดอะไรขึ้นกับตัวเขา
แค่ได้ซบกับแผ่นอกหนั่นแน่น เฮเลนก็รู้สึกอบอุ่นหัวใจเหลือเกิน และเพียงแค่ใช้ฝ่ามือสัมผัสไปตามร่างกายของเขาเพียงเล็กน้อย เธอก็รู้ดีว่าหนุ่มน้อยคนนี้มีร่างกายกำยำบึกบึนแค่ไหน และจังหวะหนึ่งที่อีกฝ่ายช่วยพยุงตัวเธอขึ้นมา ท่อนแขนของเธอเผอิญไปสัมผัสกับบางอย่างตรงเป้ากางเกงของเขาและรู้ดีว่ามันคือความอลังการ สาวสวยก็รู้สึกซู่ซ่าขึ้นมาทันที เสียววูบวาบไปทั้งหน้าขา เลือดในกายสาวพลุ่งพล่าน หวามไหวไปหมด โอ้ย ตายละ เฮเลนรู้สึกหิวโหย หื่นกระหายขึ้นมา อย่างไม่เคยเป็นมาก่อน หลายเดือนแล้วสินะที่ไม่มีผู้ชายตกถึงท้องเลยสักคน
ในฉับพลันความคิด เธอก็อยากทำความรู้จักเขาให้มากกว่านี้ บางทีแล้วสวรรค์อาจจะส่งหนุ่มน้อยคนนี้มาเป็นน้ำหล่อเลี้ยง ช่วยทำให้เธอหายเศร้าก็เป็นได้ เฮเลนจึงส่งเสียงหวานอย่างออดอ้อนจนน่าหมั่นไส้
“ช่วยไปส่งฉันที่ห้องได้ไหมคะ”